Zwemmend de winter door

Tine vertelde ons al eerder over hoe haar avontuur met de “Iceman” heeft geleid tot haar zwemoefeningen in koud water. Samen met haar zwemmaatje is ze ooit van plan een boek te schrijven over ijs zwemmen en zwemmen in koud water. Dit moet er volgens hen dan ook zeker in komen te staan!

“De hele winter hebben we het meertje opgezocht.”

Vorig jaar september stond mijn buurvrouw/vriendin voor de deur en vroeg of ik zin had om mee te gaan zwemmen. Omdat ik al van plan was deze winter regelmatig een duik in de Westbroekerplas te gaan nemen, besloot ik dat dit het moment zou moeten zijn om ermee te beginnen. Het was het gevolg van de Iceman workshop. Deze gaat ervan uit dat door ademhalingsoefeningen, koude en meditatie je conditie, welzijn en welbevinden vooruit gaan.

Sindsdien zwemmen we minstens 3 keer per week samen en ik zwem minstens 3 keer per week alleen. De hele winter hebben we het meertje opgezocht. De ervaringen waren van dien aard dat we er met elkaar over spraken om een boek te gaan schrijven. Het zou in hoofdstukken verdeeld worden waarin we onze ervaringen zouden beschrijven.

Ik had al jaren niet meer in diep water gezwommen en meende dat ik dat wellicht, doordat mijn rechterhelft het niet goed meer doet, niet meer goed zou kunnen. Maar al snel bleek dat ik toch nog kan zwemmen. In het begin bemerkten we dat het ons energie geeft om elke morgen een duik te nemen. Zodra ik buiten ben, gaat er een knop om, ik kan me niet heugen dat ik het het afgelopen jaar ook maar één moment koud heb gehad naar, in of van het meertje!

“Ook krijg ik het compliment van veel mensen dat ik er zo goed en stralend uit zie.”

Nu zwemmen we in 21 graden ongeveer 30 minuten, ongeveer 1000 meter. Op een dag waarop het gevroren had hebben we een wak gehakt en bleven we ongeveer 3 minuten in het water. Bijzonder om mee te delen is dat ik voorheen altijd last had van kou met gevolg ondertemperatuur. Nu daalt mijn temperatuur nog wel, doch ik heb er geen last van. Ik hoef niet te rillen o.i.d. En ik douche me ook niet warm af. Meestal volstaat gemberthee en actief zijn om tegen rusttijd weer op temperatuur te zijn. Als het water onder de 10 graden is blijven we er tot 15 minuten in. Wanneer ik een dag niet gezwommen heb krijg ik last van mijn rug en merk dat ik meer energie heb en meer controle over mijn blaas heb. Ook krijg ik het compliment van veel mensen dat ik er zo goed en stralend uit zie. Mijn zwemmaatje meldde me dat het haar opvalt dat ik veel krachtiger zwem. Ze moest eerder inhouden om met me op te zwemmen, nu zegt ze dat ze moet aanpoten.

Het geeft  veel rust om iedere dag te weten dat je een half uurtje alleen maar bezig gaat zijn met zwemmen. Elke dag de behoefte om te gaan maar tegelijkertijd ook weerstand. Je moet  jezelf overwinnen om het koude water in te gaan. Want dat is wat het is: of het water nu 1 is of 21 graden is het blijft om het even een waarom wil ik dit momentje! Maar het resultaat is, dat het iedere dag weer na een paar slagen een euforisch gevoel geeft.

“Sinds kort is er een meneer die met ons mee zwemt. Langzaam begint hij zich over te geven aan de zwemmanie. Toch gelooft hij niet dat hij het ook in de winter zal volhouden, maar reeds nu ervaart ook hij het genot van de dagelijkse duik.”

In de winter zijn er veel vogels zoals ganzen, meeuwen, futen en eenden. Zij lijken aardig aan ons gewend en we zwemmen tot op 1,5 meter afstand met elkaar op. Regelmatig zien we dan de vissen boven het water uit springen. De zon heeft heel veel kracht. Zodra ze er is en ze schijnt op ons hoofd, lijkt ze ons hele lijf te verwarmen, ook al is het water 5 graden!

In het lente baltsen de futen en eenden. Dat geeft prachtige taferelen! Af en toe zie je een aalscholver een visje wegwerken. En dan hebben we het nog niet over de fantastische wolkenluchten gehad! In de herfst en winter mogen de honden rondom het meertje uitgelaten worden. Dat zorgt ervoor dat we regelmatig door de honden of hun dik geklede baasjes worden begroet.

Ook kijken we regelmatig vol bewondering naar bootcamp clubjes en zij naar ons. Ik roep dan altijd: ‘wij zijn met een half uurtje klaar en jullie beginnen dan pas!’ Zij komen dik gekleed en doen iedere keer iets uit en wij beginnen al met alleen een badpak aan rustig wandelend naar onze steiger en vice versa! Sinds kort is er een meneer die met ons mee zwemt. Langzaam begint hij zich over te geven aan de zwemmanie. Toch gelooft hij niet dat hij het ook in de winter zal volhouden, maar reeds nu ervaart ook hij het genot van de dagelijkse duik.

Zowel mijn zwemmaatje als ik roepen regelmatig: ‘ Dit moet ook in ons boek!’

Tine

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.