Wietske hackt tijdens HackAMSterdam

Wietske Lutgendorff

Tijdens de #MSHackathon in mei van dit jaar, ontmoeten we Wietske Lutgendorff. Een persoon welke zo ongelooflijk enthousiast is als het gaat om innovatie, techniek, zorg en mensen. En laten die kernwoorden nou perfect passen bij een hackathon. Ze pitcht haar idee 'Wij willen stress verminderen bij mensen met MS'. Het idee wordt zeer gewaardeerd maar valt helaas buiten de prijzen. Met de aankomende HackAMSterdam gaat zij het opnieuw proberen om dé hack voor één van de drie challenges te maken. We zijn onwijs benieuwd!

Wietske hackt tijdens HackAMSterdam

Tijdens de #MSHackathon in mei van dit jaar, ontmoeten we Wietske Lutgendorff. Een persoon welke zo ongelooflijk enthousiast is als het gaat om innovatie, techniek, zorg en mensen. En laten die kernwoorden nou perfect passen bij een hackathon. Ze pitcht haar idee 'Wij willen stress verminderen bij mensen met MS'. Het idee wordt zeer gewaardeerd maar valt helaas buiten de prijzen. Met de aankomende HackAMSterdam gaat zij het opnieuw proberen om dé hack voor één van de drie challenges te maken. We zijn onwijs benieuwd!

Mijn naam is Wietske en ik ben opgegroeid in Friesland. Als jong meisje van 10 werd ik al vroeg geconfronteerd met de aandoening MS. In Friesland hadden wij een buurman die niet elke dag hetzelfde de deur uit kon stappen. De ene dag of week liep hij mank, de volgende dag leek hij evenwichtsproblemen te hebben en de week daarop fietste hij weer gewoon vrolijk door de straat.

Ik had nu ook MS.

Mijn ouders en wij (mijn broer en ik) verhuisden van Apeldoorn naar Harlingen omdat wij destijds een boot hadden en mijn ouders erg van zeilen hielden. We trokken in een huis waar veel aan geklust moest worden. Mijn vader had een eigen bedrijf en ontwierp displays voor alle grote winkels in Nederland. Als hij thuis kwam, was hij steeds doodop en gebeurde er dus automatisch niks aan het huis. Er ontstond een “Help mijn man is klusser situatie” en wij vroegen ons als kinderen en mijn moeder als vrouw af, wat er toch met hem aan de hand was. Niet veel later begonnen wij overeenkomsten tussen mijn vaders klachten en die van onze buurman te zien, gingen we naar het ziekenhuis en kreeg ook mijn vader de diagnose MS.

Voor mij was dit een moeilijke periode in mijn leven, mijn vader was net ziek en ik zag hoe snel hij achteruit ging. Er kwam veel zorg voor mijn ouders op mijn schouders, terwijl ik ondertussen weg wilde naar Zwolle om te studeren en mijn creativiteit achter na te gaan. Tijdens het eerste jaar van de studie Grafische Vormgeving in Zwolle, begon ik tijdens het ontwerpen steeds slechter te zien, mijn scherm bewoog. Toen ik diezelfde avond met een vriendin afsprak om samen te gaan koken, herkende ik haar niet meer op straat.

Op school liet ik steeds vaker een beker water of pennen of linialen vallen. Ik schoof het af op de stress van de afgelopen jaren: de verhuizing naar Friesland, de MS van mijn vader, het beginnen aan een studie en het net op kamers wonen in Zwolle. Nadat ik echt niks meer met mijn ene oog zag en ik steeds slechter begon te lopen, wist ik het zeker: dit voelt niet goed. Ik ging in Friesland naar de neuroloog en ook hij schoof mijn klachten af op de heftige periode in mijn leven. Maar na de eerste MRI was het meteen duidelijk: niet alleen de buurman of mijn vader had MS. Ik had nu ook MS.

Ik wil laten zien dat we MS misschien niet helemaal samen kunnen oplossen, maar samen wel verdraagbaar kunnen maken.

Wat ik met dit verhaal probeer duidelijk te maken, is dat MS ons uiteindelijk allemaal raakt. Het is toeval, dat onze buurman, mijn vader en ik MS hebben gekregen, maar het laat wel duidelijk zien hoe vaak MS voorkomt en dat wij uiteindelijk allemaal wel iemand kennen met MS en er op die manier allemaal mee te maken hebben of krijgen. Dat is een van de redenen dat ik mee doe aan de HackAMSterdam, omdat ik wil laten zien dat we MS misschien niet helemaal samen kunnen oplossen, maar samen wel verdraagbaar kunnen maken. ik voel mij hier heel erg in gesteund door mijn teamgenoten waarmee ik samen ook deel heb mogen nemen aan de vorige MS Hackathon.

Ik geloof over het algemeen in Hackathons. Dit omdat je tijdens een Hackathon in een korte tijd met veel mensen uit veel verschillende disciplines samen komt om specifieke problemen op te lossen. Door de tijdsdruk, de verschillende mensen uit verschillende disciplines en de enorme bulk aan kennis die samenkomt, kom je tot oplossingen en concepten die vreselijk innovatief zijn en in de toekomst relevant blijvenDit heb ik in het verleden al mogen ervaren bij voorgaande Hackathons waar ik aan deel heb mogen nemen en ik verwacht dat dit bij de HackAMSterdam ook het geval zal zijn!

Het interview van Wietske met MobileDoctors lees je hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Papa schreef:

    Hoi Wietske

    Ik ben trots op je.

  • Lourens schreef:

    Hoi Wietske

    Ik ben trots op je.

  • Marloes vraagt… #WereldMSDag

    Een vraag van Marloes. Delen jullie haar vraag? Alstublieft..? › Lees meer

    De magische Mont Ventoux

    Vorige week deelde zij haar leven een week lang op onze Instagram. Daarnaast schreef zij een verhaal over haar deelname aan Klimmen tegen MS. Een prachtig, emotioneel ... › Lees meer