Werk & MS

Anke Papen

Via de oproep 'MS & Werk' krijgen wij veel reacties. De verhalen kunnen jullie de komende periode dan ook verwachten van ons. Wij beginnen met het verhaal van Anke. Hoe zij MS heeft en afspraken maakt met haar werkgever...

Werk & MS

Via de oproep 'MS & Werk' krijgen wij veel reacties. De verhalen kunnen jullie de komende periode dan ook verwachten van ons. Wij beginnen met het verhaal van Anke. Hoe zij MS heeft en afspraken maakt met haar werkgever...

Sinds juli 2014 heb ik MS en werkte 38 uur per week als tandartsassistente. Ik doe dit al sinds 2006 met veel plezier. Toen ik ziek werd had ik er wel moeite mee, mijn energie was snel op en mijn lichaam liet me in de steek. De controle was weg! Wat een naar gevoel, je weet niet wat je overkomt. De dag dat ik MS kreeg en mijn bed niet uit kon komen en me ziek moest melden vond ik vreselijk. Ik melde me namelijk nooit ziek.

Toen ging ik de ziektewet in voor twee jaar. Deze twee jaar duurde een eeuwigheid. Ik kon niets voor mijn gevoel, voelde me afhankelijk en onzeker. Niemand weet hoe je je voelt en wat je wel of niet kan want je zag het niet altijd. Van het een op het andere moment was ik doodmoe en had ik pijn. Dit was erg lastig voor mijn collega's en voor mijzelf om mijn grenzen aan te geven. Op advies van een vriend ben ik een revalidatie gaan doen bij Ciran. Met psychologen en fysiotherapeuten hebben ze me meer zelfvertrouwen gegeven en ben ik assertiever geworden en heb ik mijn grenzen leren aangeven. En heb ik de ms een plaats kunnen geven.

Ik heb er voor gekozen om 12 uur te blijven werken. Zodat ik om de dag 4 uurtjes kan werken en mijn energie goed kan verdelen en een rustdag heb.

Ik kon op mijn werk nog maar 16 uur werken tijdens mijn ziektewet. Ik zou en moest van mezelf mijn werk houden al was het maar voor een paar uurtjes. Toen de 2 jaar om waren werd ik 62.5% afgekeurd door het UWV. Dit waren spannende tijden want alles was onzeker en het heeft me heel veel stress opgeleverd. Er waren spanningen tussen mijn managers en mij omdat ze deze situatie nog niet eerder mee hadden gemaakt en ook niet wisten hoe dit af zou lopen. Voor hun was het plannen ook erg moeilijk. De bedrijfsarts en de reïntegratie specialist hebben me toen heel goed ondersteund.

Uiteindelijk mocht ik de uren die ik beter gemeld stond bij het bedrijf blijven werken. Ik heb er voor gekozen om 12 uur te blijven werken. Zodat ik om de dag 4 uurtjes kan werken en mijn energie goed kan verdelen en een rustdag heb. Dit doe ik nu een jaar en ik voel me er heel goed bij. Die 4 uur zijn ook echt de max. En het liefste een ochtend blok want dan heb ik de meeste energie.

Het geeft veel rust in mijn hoofd dat ik weer structuur heb. En dat ik weet waar ik aan toe ben. Mijn manager en ik doen alles in overleg en we komen er samen altijd goed uit. We hebben veel van elkaar geleerd de afgelopen tijd. Een goede communicatie is zo belangrijk. En zeker als je emotioneel en ziek bent. Je kan heel onredelijk zijn en het lijkt net of niemand je begrijpt, je wereld stort even in omdat je de controle letterlijk verliest. De kunst is om dit om te draaien en hier een weg in te vinden.

Ben ik nu blij?
Ik ben super blij dat ik nog deel mag uit maken van de maatschappij en ook nog bij het bedrijf waar ik al meer dan 10 jaar werk en ik nog steeds met veel plezier werk. I love my job.

Ik heb mijn lijf opnieuw moeten leren kennen. En nog kan je er niet op bouwen.

Vind ik het moeilijk?
Ja, soms wel als mijn lichaam mij weer even in de steek laat en de ms zich weer de kop op steekt. En soms is het moeilijk omdat je niet weet wat de toekomst brengt.

Maakt de ms het werk lastig?
Ja heel lastig het beperkt me in mijn leven en ik moet steeds keuzes maken waar je normaal niet overna zou hoeven denken. Ik heb natuurlijk ook mijn goede dagen maar één ding is een feit geen dag is het zelfde en je weet nooit van te voren hoe je volgende dag zal zijn. Ik heb mijn lijf opnieuw moeten leren kennen. En nog kan je er niet op bouwen.

Voor mijn MS lagen de banen voor het oprapen. Als je zegt dat je MS hebt ziet niemand je meer staan en kijken ze niet meer naar de persoon maar naar je ziekte.

En wat als je ander werk juist wel heel goed kan uitvoeren, hoe gaaf zou dat zijn?
Ja heel gaaf, maar ik zou geen ander beroep kunnen verzinnen. Het maakt namelijk niet zo veel uit wat ik doe, ik heb een energie beperking en heb vooral veel afwisseling in houding nodig. Lopen, staan, zitten. En de meeste beroepen hebben dat niet. Ik heb een jaar verplicht moeten solliciteren van het UWV en ben er achter gekomen dat wat ik nu doe het allerbeste is kwa afwisseling.

En al het ander werk wat ik eventueel ook leuk zou vinden zitten heel veel nadelen aan voor mij. Wat ik nu doe word ik heel gelukkig van en ben dankbaar dat ik nog mag doen bij deze werkgever. Een andere baan vinden en dat ze je ook willen hebben is bijna onmogelijk heb ik ervaren. Voor mijn MS lagen de banen voor het oprapen. Als je zegt dat je MS hebt ziet niemand je meer staan en kijken ze niet meer naar de persoon maar naar je ziekte. De uren zoals ik ze nu heb krijg ik nergens anders. Heel triest helaas. Maar de wereld is soms hard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Marijke schreef:

    Mooi geschreven.

  • Chantal schreef:

    Mooi geschreven Anke! Recht uit het hart. Nu ik je verhaal zo terug lees besef ik me weer wat een heftig traject het voor je is geweest de afgelopen jaren. En uiteraard nog steeds is….Ik ben trots op je, op wie je bent en op wat je doet! Ik ben blij dat we nog steeds collega’s mogen zijn. Zet ‘m op! Je bent super sterk!

    Liefs, Chantal

    • Anke schreef:

      Thanks sies
      Zonder jullie was t me allemaal niet gelukt. Jullie hebben er ook 2 jaar allemaal mee moeten dealen en me er doorheen gesleept en ben blij dat iedereen me altijd zo goed geholpen heeft met alles. En dat ik af en toe mijn frustraties kwijt kon als t me allemaal even te veel werd.
      Ik bin uch dank baar
      Xxxx

  • Maaike schreef:

    Wat een top geschreven verhaal! Ben ook assistente maar had een tijdelijk contract en heb nu dus geen werk meer! Och ik zou een moord doen voor 3 x 4 uur.☺️ Super blij voor jou en de stabiliteit die je hebt kunne creeeren wie weet ben ik daar over twee jaar ook! Heb pas ene jaar ms dus de strijd met werk is nog niet gestreden. Ik heb nu t geluk vrijwilligerswerk te kunnen doen bij een kattencafe! Bedankt voor je verhaal groet maaike

    • Anke schreef:

      Thanks voor je bericht.
      Ik had gelukkig een vast contract dat was mijn redding. Anders was het denk ik ook heel anders afgelopen vermoed ik.
      Het uwv was van mening dat ik nog 20 uur kon werken maar daar was ik t niet mee eens. Dus ben er 12 gaan werken. Wij werken in bloken van 4 uur. Dus om de dag leek me perfect. Krijg gelukkig een aanvullende wia.

      Mis je je werk al? Hoop echt dat er nog iemand is die jou een kans wilt geven. En je nog ziet als een persoon die heel graag werkt, al is t maar een paar uurtjes.
      Is je ms een beetje stabiel? Loop je nog bij t uwv voor de keuring?
      Ik wens je heel veel succes met alles.
      Onthoud na regen komt zonneschijn ook voor jou. Xx

  • Het is Herfstvakantie…

    Paula schrijft altijd verhalen met diepgang en een fijne boodschap. Vaak over keuzes maken en het moederschap. Kiezen om iets niet meer te doen omdat die je te veel ko... › Lees meer

    Onzichtbare MS en onbegrip

    Karin schrijft ons een nieuw verhaal. Wat je niet ziet is er niet. Your legs are not giving out, your head is giving up. Al onze dromen kunnen uitkomen - als we de moe... › Lees meer