Geliefde of verzorger?

Floris

MS &

Gepubliceerd: 25 april 2016

Sinds een paar weken ben ik lid van MSweb.nl en haar forum. In het begin was ik op zoek naar ideeën, ervaringen, gelijken en 'mooie' verhalen. En ik ben alles tegen gekomen.

Geliefde of verzorger?

Hoe over bepaalde medicatie wordt gedacht, waarom een oog ontstoken voelt, de ervaring met werkgevers of met welke conflicten je naar de rechtbank gaat, enz...

Zoals een volwaardig geliefde dat doet.

Erg indrukwekkend allemaal. Na een tijdje werd het mij toch wat heftig. Ik las een vraag van een man die op zoek is naar een gesprekspartner waar hij ook een knuffel van kan krijgen. Oké, dat kan, dacht ik. In zijn inleiding gaf hij aan dat zijn vrouw MS heeft en dat hij van haar houdt. De relatie is inmiddels verzorger - patiënt. Zij heeft lichamelijke en geestelijke klachten en binnenkort verwacht zij haar elektrische rolstoel.

Een uur lang heb ik heen en weer geklikt en het verhaal telkens opnieuw gelezen. Hoe is dat mogelijk? Ik werd beklemd door angst, verlangen, gemis en teleurstelling. Angst voor de toekomst. Verlangen naar mijn geliefde. Gemis? Geen idee. En teleurstelling? Ik denk omdat ik er heilig van overtuigd ben dat elke geliefde altijd een geliefde zal zijn.

Vanaf het begin van de relatie met mijn partner zijn we elkaars geliefde en zorgen we voor elkaar - en inmiddels ook voor onze kleine meid -. Onze relatie is zo vanzelfsprekend. Een open boek maar de toekomst wordt nog geschreven. Ik kan mij niet voorstellen dat er een punt komt dat ik enkel een verzorger ben. Dat klopt gewoon niet.

Mochten we gelijkvloers wonen dan duw ik je wel naar onze slaapkamer.

Lieve schat, als je al in een rolstoel terecht gaat komen, dan is dat prima. Als we dan in een groot huis wonen, dan draag ik je naar boven toe. Doen we gewoon elke avond alsof we gaan trouwen. Mochten we gelijkvloers wonen dan duw ik je wel naar onze slaapkamer. Ik zie je al gaan... "Schat, niet zo snel...!!!" Waarschijnlijk is praten dan ook een obstakel, dus het komt er via de iPad uit. Zo van; "Zch-attt... Ni-ieeet zoo-ooh... snee-llll".

Heel makkelijk om nu te schrijven hoe die ongeschreven hoofdstukken er uit gaan zien maar het voelt als mijn plicht om 'tot de dood ons scheidt' van je te houden. Zoals een volwaardig geliefde dat doet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Eric Sloep schreef:

    Mooi verhaal Floris. Ik ben zelf MS Patiënt en mijn vrouw de verzorger. Zover dat mogelijk is, want in een gezin speelt er meer dan alleen een man (vader voor de kinderen). Waardoor mijn vrouw nu een burn-out heeft. Gelukkig hebben wij veel ondersteuning door derden. En ben ik fitaal nog sterk.

    • Floris (oprichter Platform MS) schreef:

      Dank je wel, Eric! Ik heb jouw verhaal ook gelezen en daarvan ben ik zeker onder de indruk. Als partner van en als patiënt moet je leren leven met het leven wat je tegemoet komt. Fijn om te horen dat je vitaal nog sterk bent! Houden zo!

  • Geen held; slechts mijn verhaal

    Dan Friede

    Dan Friede heeft met ons zijn verhaal over MS gedeeld. Nadat hij deze eerder al had gedeeld in de Facebook groep; MS So what! Ook Dan zijn verhaal laat zien dat het di... › Lees meer

    De diagnose van Ellen (deel 1)

    Ellen van der Ham

    Onlangs kregen wij via Facebook een bericht binnen van Ellen. Ellen heeft pas sinds mei dit jaar de diagnose. Haar voornaamste klachten zijn vermoeidheid en depressie.... › Lees meer