Verslag MSsessions 2017

Op 23 november komen wij er achter dat niet alleen Nicole naar de allereerste MSsessions gaat. Ook de Belgische Wouter Marijsse gaat naar de MSsessions in Praag. Wij vragen hem om een verslag/verhaal te schrijven over wat hij het afgelopen weekend allemaal heeft meegemaakt. Lees mee met zijn verslag…

Maar één ding was me heel duidelijk: al deze jongeren daar waren stuk voor stuk helden, ieder op hun eigen manier.

Ergens op het einde van de zomer werd mij vanuit de Nationale MS-liga België vzw gevraagd of ik ons land wou vertegenwoordigen op het Europese congres MSsessions2017 voor jongeren met MS. Een congres dat er gekomen is door de samenwerking tussen EMSP en Shift.ms.

Ikzelf was al een tijdje aan het proberen in Vlaanderen een nieuwe wind door de jongerenwerking te laten waaien binnen de MS-Liga Vlaanderen vzw, dus ik aarzelde geen moment. Naarmate de datum dichterbij kwam, begon de gezonde stress toe te nemen. Allereerst omdat ik voor het eerst buiten de landsgrenzen trok om jongeren met MS in België te vertegenwoordigen en ten tweede omdat ik er persoonlijk niemand kende. Daar kwam nog bij dat de voertaal Engels was, wat de zaken er voor mezelf op bemoeilijkte, aangezien ik op de schoolbanken niet zo goed in Engels was.

Het ontvangst was hartverwarmend, niet alleen door het hotelpersoneel, maar ook door de organisatoren en vooral door andere lotgenoten.

Samengevat: ik werd volledig uit mijn comfortzone getrokken, maar tegelijkertijd zakte ik met heel wat vragen af naar de Tsjechische hoofdstad Praag. Hoe gaat het er in andere landen aan toe met de plaatselijke en nationale MS-verenigingen? Hoe staat het momenteel op vlak van wetenschappelijk onderzoek? Want als je alle artikelen moet geloven die er in verschillende media verschijnen, lijkt MS bijna geneesbaar. Welke medicatie is er momenteel voorhanden? Wat zijn de laatste nieuwtjes naar revalidatie toe? Hoe kan ikzelf groeien als persoon met MS?

Op vrijdag 24 November reisde ik dus af als ambassadeur voor België naar Praag en meteen werd me duidelijk dat de organisatie op en top zou zijn gedurende heel het weekend. Met alle lotgenoten van over heel Europa kwamen we terecht in een heel chique hotel in hartje Praag. Het ontvangst was hartverwarmend, niet alleen door het hotelpersoneel, maar ook door de organisatoren en vooral door andere lotgenoten.

Concreet die van iets negatiefs, iets positiefs maakt. Ik prijs me alvast gelukkig dat ik nu helden als vrienden mag beschouwen.

Op vrijdagavond was er een receptie met alle lotgenoten en meteen was het ijs gebroken. Iedereen begon zich spontaan aan elkaar voor te stellen en verhalen uit te wisselen. De daarop volgende twee dagen zat het programma boordevol aan gastsprekers, getuigenissen van jongeren en enkele workshops met uiteenlopende onderwerpen rond het hoofdthema MS. Geen moment was er verveling en zelfs tijdens de pauze bleven we netwerken en verhalen uitwisselen.

Met een opgegeven hoofd, een pak kennis en een heleboel inspiratie voor de toekomst keerde ik overdonderd terug naar het kleine Belgenland. Al mijn vragen waren beantwoordt en ook ikzelf gaf soms toelichting tijdens enkele lezingen. Maar één ding was me heel duidelijk: al deze jongeren daar waren stuk voor stuk helden, ieder op hun eigen manier. Want een held is in deze context iemand die dezelfde angsten als iedere andere lotgenoot ervaart, maar die er besluit iets aan te doen. Het is iemand die leert om negatieve gevoelens te ontkrachten en de keuze maakt om de dingen aan te pakken. Iemand die verantwoordelijkheid voor zijn persoonlijke groei neemt in plaats van stil te blijven staan en te berusten. Concreet die van iets negatiefs, iets positiefs maakt. Ik prijs me alvast gelukkig dat ik nu helden als vrienden mag beschouwen.

MSSession2017 tot in 2018?!

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *