Van vreemde klachten tot diagnose MS – Deel I

Een poosje geleden kregen wij het verhaal binnen van Gonny. Hoe zij een jarenlange zoektocht heeft afgelegd naar de diagnose MS. Jaren van vreemde klachten leiden niet tot een diagnose. Nee! Er is van alles met Gonny aan de hand, maar geen eenduidig antwoord. Allerlei dingen passeren de revue. Van hysterisch tot depressie. Het eerste deel kun je nu lezen. Het vervolg op woensdag en vrijdag.

Als hij naast me ligt, doe ik helemaal geen oog meer dicht terwijl hij gewoon de HELE nacht lekker doorslaapt.”

In 1999 werd ik van de ene op de andere dag een slechte slaper. Ik vond het erg raar en wist niet zo goed wat ik eraan moest doen. Na circa een jaar ben ik naar een dokter gegaan en uiteindelijk heb ik antidepressiva gekregen. Die sloeg meteen aan, alleen werd ik er een totaal ander mens van. Een soort veel betere en leukere versie van mezelf. Dat idee stond me zo tegen, dat ik helemaal niet meer mezelf was, dat ik na 3 maanden cold turkey ben gestopt. Daar ben ik toen behoorlijk ziek van geworden, ik had niet in de gaten dat je dit soort medicijnen moet afbouwen.

In 2000 ontmoette ik eindelijk in het echt de man die ik al maanden alleen via internet en de telefoon kende. Hij gaf aan me in het echt ook heel leuk te vinden en we begonnen een relatie! Helaas woonde hij in Eindhoven, dus het wordt een weekendrelatie. Als hij naast me ligt, doe ik helemaal geen oog meer dicht terwijl hij gewoon de HELE nacht lekker doorslaapt. Af en toe vraag ik me af of we niet beter uit elkaar kunnen gaan zodat ik wat meer rust krijg.

In 2004 ben ik gaan werken bij een van de grotere werkgevers terwijl ik voorheen meestal bij piepkleine bedrijfjes werkte. Tijdens de eerste weken duwde men me in een verhuisproject waar ik geen enkele informatie over kreeg behalve een paar plattegronden. Ik had geen idee wat ik moest doen of vragen en ging met lood in mijn schoenen voor verhuisbesprekingen naar ons grote hoofdkantoor, waar we weer naartoe zouden terugkeren. In deze periode ben ik bijna 10 kilo afgevallen, was ik voortdurend duizelig en voelde ik me heel opgejaagd, gestresst. In 2005 zijn we daadwerkelijk verhuisd met kantoor. Daarna voelde ik me langzaam weer een beetje terugkeren in mijn lichaam. Helemaal van het pad afgeraakt! Stress is slecht, dat merkte ik duidelijk.

“Het hield niet meer op en als ik volgens de uitslagen even geen blaasontsteking had, bleven gevoelens van enorme urge/drang”.

In 2006 werd ik verliefd op iemand anders dan mijn vriend en ben ik vrij snel met het onderwerp van mijn verliefdheid gaan samenwonen. Binnen no time had ik een stevige blaasontsteking te pakken. En na een kuurtje nog een en nog een en nog een… Het hield niet meer op en als ik volgens de uitslagen even geen blaasontsteking had, bleven gevoelens van enorme urge/drang. Na 3 maanden heb ik het licht weer gezien, besefte dat het slechts een korte verliefdheid was (ik zocht het tegenovergestelde van mijn vriend en vond dat ook) en zijn we uit elkaar gegaan. Zelf een huis gekocht en proberen in te richten. Door de eenzaamheid en angst ging ik steeds meer alcohol drinken waardoor mijn blaaskrampen en urge enorm toenamen. Huilend zat ik elke avond te sukkelen. Ik verging van de pijn. Volgens de uroloog was er helemaal niets aan de hand met mijn blaas. Het lag aan mij! Ik was overspannen, het woord “hysterisch” viel. Ik hield vol dat het iets lichamelijks was en niet iets geestelijks. De arts was het totaal met me oneens en we kwamen er niet uit. Vervolgens ben ik naar een ander ziekenhuis gegaan en naar een andere uroloog. Ik moest bekkenbodemtherapie gaan doen – dit heb ik jarenlang gevolgd – en wederom diverse onderzoeken ondergaan.

Inmiddels kwam mijn vriend (die ik in 2000 ontmoette) steeds vaker langs en ben ik uiteindelijk gezwicht en weer naar hem teruggegaan. Alleen deed ik het niet al te best en hij klaarblijkelijk ook niet. Telkens als ik ging daten, was mijn eindconclusie dat mijn ex veel leuker was dan de man met wie ik uitging. Al met al was het een slechte periode: mijn huis moest na langdurige leegstand verhuurd worden en is pas veel later verkocht. Met mijn gezondheid ging het alsmaar bergafwaarts omdat ik in intense mate last kreeg van geluidsovergevoeligheid. Op een gegeven moment raakte ik zo gestresst van alle geluiden dat ik erover dacht om me te laten opnemen in een psychiatrische inrichting, ik kon nergens meer tegen! We hebben in een zomer een vakantiehuisje gehuurd zodat we in het weekend weg konden gaan en ’s avonds gingen we ook regelmatig uit eten of gewoon weg.

Gonny 

Woensdag publiceren wij op www.platform.ms het volgende deel van het verhaal. Hoe vervolgt de weg van Gonny zich na haar gevoeligheid voor geluid?

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

  1. Wauw zo herkenbaar! Ik heb ongeveer 6 psychiatrische diagnoses achter mijn naam staan, toen ik bij een nieuwe huisarts kwam bleek ik al heel lang MS te hebben. Nu worden mijn klachten serieus genomen gelukkig, maar ben heel veel jaren van mijn leven kwijt. Goed dat je dit vertelt!

    1. Wat vreselijk, Maxime… Ik moet zeggen dat ik jarenlang veel woede voelde naar die uroloog toe en in mijn hoofd heb ik hem veel brieven geschreven. Laatst zag ik hem toevallig in een ander ziekenhuis dan de mijne en ik merkte dat het me niet meer raakte. Hij leek mij niet te herkennen en ik voelde helemaal niets meer, wilde hem ook niet aanvliegen. Blijkbaar is mijn woede gesleten. Het kan misschien nog steeds zinvol zijn om hem een bericht te sturen zodat ook hij “aware” raakt van rare plasklachten = kan MS zijn. Al hoop ik dat hij dit inmiddels zelf al heeft geleerd via trainingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.