Van danser tot rollator

Theresia Petram

Vandaag het verhaal van Theresia. Ze heeft 4 jaar MS en ze vindt haar leven snel veranderd. Van een actieve leefstijl naar een rollator. Verschillende artsen gezien. Er werd niet meteen de diagnose gesteld. Lees haar verhaal hier.

Van danser tot rollator

Vandaag het verhaal van Theresia. Ze heeft 4 jaar MS en ze vindt haar leven snel veranderd. Van een actieve leefstijl naar een rollator. Verschillende artsen gezien. Er werd niet meteen de diagnose gesteld. Lees haar verhaal hier.

Sinds mijn 9e was ik danseres jazzballet. Eén keer per jaar was er een uitvoering. De laatste deed ik toen ik 27 jaar was. Toen merkte ik al dat ik niet meer goed mee kon, maar ik wist niet waarom. Ik stopte en ging een andere sport doen, hardlopen.

Bij de dam-tot-dam-loop ging het mis

Ik ging mee doen aan de dam-tot-dam-loop. En daar ging het mis bij de laatste 4 kilometer. Ik viel over mijn eigen benen. Hierna verder gegaan en niet meer bij nagedacht. Vanwege de vermoeidheid later maar een afspraak gemaakt in het ziekenhuis.

De arts zag wat kneuzingen en vroeg of ik vroeger op mijn hoofd was gevallen. Ja, ik ben vroeger van de trap gevallen. Daar heb ik ook een litteken van. Verder was er niets bijzonders zei de arts.

Op een dag moest ik voor de bus rennen. Toen viel ik weer over mijn eigen benen. Met het gevolg dat ik met mijn hoofd op straat lag... Op naar het ziekenhuis om foto’s te laten maken. Het viel gelukkig mee, ik moest rusten.

Ik zakte door mijn benen, ik kon niet meer lopen

Een half jaar later ging ik naar een vriendin toe. Ze was 50 geworden en we gingen een boswandeling maken. Na een uur kon ik niet meer lopen en zakte door mijn benen. Ik moest overeind geholpen worden, maar het voelde verlamd aan.

Twee dagen later ging ik naar de huisarts. Zij stuurde mij door naar een ander ziekenhuis. Daar werd een MRI scan gedaan en een ruggenmerg punctie. Dit alles wees op één ding: MS. De preciezen vorm zou ik later te horen krijgen.

Ik werd doorgestuurd naar de VU. Na wat onderzoeken en 2 uren wachten kreeg ik de preciezere uitslag: Primaire Progressieve MS. Toen stond de wereld stil. Ik stapte in de auto en was boos en verdrietig tegelijk.

Wat als ik niet meer kan reizen?

Ik houd van reizen en heb al veel van de wereld gezien. Wat als dat nu niet meer kan?

Na de diagnose heb ik nog 3 jaar gewerkt. Het laatste jaar ging het niet meer, ik moest stoppen. Ik werd afgekeurd. Steeds moet ik meer inleveren.

Ik blijf het moeilijk vinden. Van een actief leven naar een leven met een wandelstok en rollator. Steeds meer verplicht thuis zitten. Maar ik blijf positief ook al is het soms moeilijk. Ik zal mij er doorheen slaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • De Poortere schreef:

    Beetje hetzelfde dat ik heb. Zo herkenbaar .

  • Meriek Everts schreef:

    Pff wat herkenbaar… in alle opzichten! Hou die positiviteit! Dat helpt bij alle slechte dagen, er komt morgen weer een betere.

  • Fampyra vergoed per 1 september 2019!

    Eindelijk! Na vele maanden discussiëren is uiteindelijk besloten door Minister Bruins dat Fampyra weer wordt toegelaten tot het basispakket van de zorgverzekering. Med... › Lees meer

    Is negeren de oplossing?

    Via Erik Heijkoop komen wij in contact met Danny (@Mijn_MS) wie al bijna 20 jaar MS heeft. Maar voordat hij de daadwerkelijke diagnose krijgt, heeft hij met de nodige ... › Lees meer