Van CBR tot TBR

Astrid

MS & CBR

Gepubliceerd: 17 juni 2019

Astrid moet haar rijbewijs laten verlengen. Daarvoor moet ze een rijvaardigheidstest ondergaan bij het CBR. Weer opnieuw op een soort examen. Het voelt spannend, HELP! Hoe gaat ze het er vanaf brengen? Haalt ze het of niet? Je leest het hier!

Van CBR tot TBR

Soms, eigenlijk heel vaak, ben ik het zo zat. Er zijn zoveel meer symptomen, waarover in geen enkel medisch handboek wordt gesproken. Met MS heb ik er zoveel meer afkortingen bij gekregen.

Eind november 2018 diende ik een verzoek tot verlenging van mijn rijbewijs in bij het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen. Eigen verklaring invullen. De neuroloog vragen iets te vinden van mijn MS in combinatie met rijgeschiktheid. De boel opsturen en het grote wachten kan beginnen.

Tot twee weken geleden. Na een lange stilte ligt er een brief van het CBR. Ik word opgeroepen voor een rijtest, welke ik binnen vier weken af moet leggen. Geen haast, toch haast bij het CBR. Braaf log ik in en meld me aan voor de eerste mogelijkheid over twee weken. Best nog lastig, want zoveel keuze was er nu ook weer niet.

Ik voel me bekeken en rij niet meer volgens de regels

Het feit dat ik binnen anderhalve week een rijtest moet afleggen maakte mij toch enigszins nerveus. Niet dat ik of mijn huisgenoten twijfel aan mijn rij-kwaliteiten, maar het is snel en onbekend. Daarnaast moet de test in eigen auto worden afgelegd en rij ik een automaat. Niet vanwege problemen, gewoon omdat ik een automaat rij.

Nu blijkt dat als ik met deze auto de test doe, gelijk een aantekening op mijn rijbewijs krijg. Nooit meer schakelen. Dat lijkt me niet handig. Om mijn toenemende onzekerheid de baas te worden neem ik een rijles. Ik was gewend aan lesauto’s voor de deur voor mijn kinderen. Nu kwam de lesauto na 35 jaar voor mij.

Ik voel me bekeken. “Zie het maar als een oefening om met een vreemde, keurende man naast je te rijden”, zeg ik zachtjes tegen mezelf. Ik rij niet meer volgens de regels, maar de instructeur weet me gerust te stellen. Het is een test naar mijn rijgeschiktheid, niet naar mijn rijvaardigheid. Weer wat geleerd!

Eén week later mag ik echt

Een week later mag ik echt. Voor de gelegenheid heb ik de handgeschakelde auto van mijn zoon geleend. Het doet me goed dat hij zoveel vertrouwen heeft in mijn rij-kwaliteiten. Ik draai de auto rustig in een parkeervak op het terrein bestemd voor lesauto’s. Ik neem plaats in de wachtruimte, melden hoeft niet.

Het zit vol met jonge examenkandidaten. Ik voel de nervositeit, die bij mij ook steeds heftiger wordt. Mijn armen en benen trillen. De examenkandidaten worden naar boven geroepen. Ik blijf achter met mijn man. Aan een andere tafel zit een wat oudere heer. Een man van dezelfde leeftijd komt aanlopen. Hij overhandigt een autosleutel aan de wat oudere heer. Hij kijkt niet vrolijk. Mijn maag krimpt ineen.

Dan komt er een andere man aanlopen. Hij kijkt wat rond. Is niet moeilijk. Ik ben de enige die nog in de ruimte zit. Hij wijst mij de weg naar boven. “Kan ik met de lift? Dat scheelt energie”, vraag ik. Boven komen we in een spreekkamertje. Het soort kamertje waar ik er de afgelopen jaren te veel van heb gezien.

Wat niet goed is weet ik niet

De vriendelijk ogende man probeert mij gerust te stellen. Geen rijvaardigheid, maar rijgeschiktheid. Een verschil in nuance vind ik nog steeds.

We lopen naar de auto. “Neem maar plaats. Laat de deur nog even open”, zegt de man van wie ik de naam al lang weer ben vergeten. Hij plaatst een apparaatje op het rempedaal. Ik trap zo hard als ik kan. Goed gedaan! Wat niet goed is weet ik niet. “Trap nu de rem in en laat zo langzaam mogelijk opkomen”, zegt hij. Ik doe wat me gevraagd wordt.

De man, nog steeds vriendelijk en proberend mij gerust te stellen, neemt plaats op de passagiersstoel. De volgende opdracht is het leggen van mijn handen op het stuur. Ik moet zo hard mogelijk naar rechts en links sturen. Hij houdt het stuur tegen. “Wat minder kracht rechts”, hoor ik hem zeggen. Ik hoor het wel, maar wacht slechts op de volgende opdracht.

Ik doe wat er gevraagd wordt, maar de auto slaat af

We gaan rijden. Linksaf een doodlopende straat in. Tijd voor de noodstop. Nu heb ik in 35 jaar geen noodstop gemaakt en het was ook geen onderdeel van mijn rijlessen. “Je trekt op tot 35 km per uur en als ik ‘stop’ zeg, zorg je dat de auto zo snel mogelijk tot stilstand komt.” Ik doe weer wat me gevraagd wordt. De auto slaat af.

Het is geen probleem, maar ik moet het nogmaals doen. Verwarring. Ik trap nogmaals op de rem. Mijn voet glijdt van de koppeling. “We gaan een stukje rijden”, hoor ik de CBR man zeggen. In het voorgesprek was duidelijk dat ik gewoon moest doen wat ik altijd deed. Eerlijk is eerlijk, zo gewoon is gewoon doen niet met een deskundige naast je.

Toch neemt de spanning wat af tijdens de rit. De man is onopvallend aanwezig. We praten wat. Soms laat hij een stilte vallen. Dankzij zijn houding voel ik me steeds meer op mijn gemak. Terug krijg ik te horen dat er een positief advies zal worden uitgebracht. Ik ben blij en kan zeggen dat het me meeviel. Ik kan me alleen maar proberen voor te stellen hoe het is als je je rijbewijs moet inleveren.

Het besluit van rijgeschiktheid viel in de bus..

Ik hoop oprecht dat ik dat zelf door heb of dat iemand in mijn omgeving mij attendeert op het feit dat autorijden onverstandig is.

Vandaag viel het besluit rijgeschiktheid in de bus. Snel, maar evengoed nog opschieten zodat ik geldig rijbewijs kan behouden. Het voelt goed, het geeft me kracht dat ik het goed heb gedaan. Ik mag weer vijf jaar rijden.

Vandaag. De volgende afkorting. Het TBR. Twintig jaar geleden opgericht. Ik heb nooit geweten van het bestaan. MS maakt me wijzer en breidt mijn woordenschat uit. Ik zie het maar als een voordeel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Waarom ik ruzie kreeg op de parkeerplaats…

Melissa Laseur

Een aantal MS'ers staan op ons verlanglijstje om hun verhaal te publiceren. Zo ook Melissa. Eigenaar van Style by Melis. En blogster. En sinds vandaag dus ook schrijfs... › Lees meer

Wij en MS

Petra Rutten van Middelkoop

Platform MS was ooit gebouwd voor partners van MS'ers. Als snel is dat aangepast naar een platform voor zowel de MS'er als zijn/haar omgeving. In het begin deelden we ... › Lees meer