Sport; mijn passie

Ania schrijft ons over haar passie sporten. Of dit haar makkelijk afgaat? Nee niet echt, maar ze krijgt er een hoop voor terug gelukkig. Dus ook al heb je MS…Strike a pose…maar dan met yoga, aldus Ania.

“Dronkenschap’, zwalken, praten met een dubbele tong, dubbelzien. Ik struikelde vaak, ik viel van de fiets of de trap. En ik had altijd een plausibele verklaring: te moe, te donker, kater, traptrede te glad… Ik was wel een klein beetje ongerust.”

Of ik te diep in het glaasje had gekeken? Vier jaar geleden heb ik die opmerking weleens gekregen. In de sportschool. En niet helemaal onterecht: “dronkenschap’, zwalken, praten met een dubbele tong, dubbelzien. Ik struikelde vaak, ik viel van de fiets of de trap. En ik had altijd een plausibele verklaring: te moe, te donker, kater, traptrede te glad… Ik was wel een klein beetje ongerust. Toch niets met de suiker ofzo?! Nee, geen suiker: MS heeft zich geopenbaard.”

Wat heb ik fout gedaan dat ik nu MS heb? Ik heb altijd gezond geleefd. En gesport, tot wel zes keer per week. Geen topsport hoor. Lekker trainen. Nu sport ik met een MS lichaam. En dat is wel topsport (met de toenemende spierzwakte en spierspanning, beroerde motoriek en evenwicht). Topsport, een hersenkronkel? Een van mijn collega’s is een topsporter geweest. Ik wil me er beslist niet mee vergelijken. Respect voor de topsport!

Enfin, ik sport nu drie keer per week. Af en toe in een goede week zit er een vierde keer in. Oké: voor de gemiddelde lezer is dit nog wat te intensief. Snap ik. Maar voor mij geldt: gehalveerd.
“Focus op je ademhaling. Blijf met de aandacht in je lijf. Hoe voelt je lichaam vandaag aan?” vraagt yogi Hennie.
“Fiets met power! Harder! Sneller!” RPM lessen zijn niet mals, maar wel helemaal geschikt voor mijn ‘MS toestand’. Het is voor mij sporten pur sang, op conditie. Geen kracht, multitasken of complexe coördinatie. Ik geniet er intens van. Daarbij de krachttraining in de gym. Euhhh… krachttraining… not my cup of tea. Plus yoga les. “Focus op je ademhaling. Blijf met de aandacht in je lijf. Hoe voelt je lichaam vandaag aan?” vraagt yogi Hennie. Ondertussen stretch ik en versterk ik mijn lichaam en spieren. En zoek ik de grenzen op. Uiteraard met beleid. Ieder lichaam is tenslotte anders. En een lichaam mét MS is dat zeker.

Mocht ik de indruk wekken dat sporten ‘met twee vingers in de neus’ gaat…. het klopt niet! Ik ken ook de tijden van niet kunnen staan of lopen. Paniek, depressie, doemdenken. Pijn. Ik praat hier niet graag over. Het sporten is nu ook vaak met de hulp en steun (letterlijk en figuurlijk) van mijn maatje manlief. Mijn revalidatiearts is er van overtuigd: mijn lifestyle houdt mij in good shape en op de been. Eigenlijk, het heeft mij altijd al veel goeds gebracht. En hoop.

Multiple Sclerose. Ik heb er veel verdriet van. Frustraties en angst. Elke keer weer opnieuw de confrontatie dat je weer hebt moeten inleveren, bahhh. Wanneer stopt het?! Hoeveel gaat er nog stuk?! Aan de andere kant: het heeft mij ook sterker gemaakt. Niet krachtiger in een fysieke zin. Nee, de opbouw zit er niet in. Mentaal voel ik me een stuk sterker. En een dankbaar mens. Ik geniet van ALLES.
Als je ziek bent staat je leven op z’n kop. Hoe verder? Daar gaan de artsen niet op in. Dat is koffiedik kijken. MS is immers onvoorspelbaar en zeker progressief. ‘Op z’n kop’? Strike a pose, maar dan met yoga. Omdat het nog kan! #metime #loveit.

Ania

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.