Slow down

Natascha

Met deze tropische temperaturen willen vele mede MS'ers hun verhaal met ons delen. En waar de meeste verhalen over gaan is niet moeilijk te raden. De warmte. Voor sommigen een zege voor anderen een drama. Natascha vertelt ons hoe zij zich voelt met deze warmte.

Slow down

Met deze tropische temperaturen willen vele mede MS'ers hun verhaal met ons delen. En waar de meeste verhalen over gaan is niet moeilijk te raden. De warmte. Voor sommigen een zege voor anderen een drama. Natascha vertelt ons hoe zij zich voelt met deze warmte.

Wat kun je anders dan slow down, nu we te maken hebben met deze tropische buitentemperaturen? Net zoals vele MS-patiënten met mij, heb ik veel last van mijn MS met dit warme weer. Alles gaat in een slakkentempo. Mijn lijf doet pijn en is stijf. Mijn linkerarm en hand tintelen en prikkelen. Vervelende zeurende zenuwpijn. Ik voel me dizzy, in mijn brein is het mistig en alles komt net een tikkeltje later binnen.

Mijn lijf doet pijn en is stijf...

Vanmiddag heb ik een tijd in bed gelegen, daar was het op dat moment koeler dan buiten. Toen ik weer beneden kwam en naar buiten liep, sloeg de paniek toe en kwamen de tranen. Het is al weken warm en het blijft voorlopig warm, tropisch warm zelfs. De weersverwachting ziet er, althans voor mij, niet rooskleurig uit. Mijn excuses voor alle zonaanbidders die heel erg blij zijn met dit weer. Ik vraag me alleen maar af, hoe ik dit in vredesnaam ga redden.

Als ik dit soort weer wil, ga ik wel naar Griekenland, of Spanje, of Turkije. Aangezien dit niet het geval is, ben ik tot nu toe altijd blij geweest met de Nederlandse zomers. Maar deze zomer slaat echt alles en de zomer is nog lang niet voorbij…

Tot nu toe hebben we wel geluk gehad, dat het ’s avonds lekker afkoelt. Je kunt gerust een lange broek en vest aan als je ’s avonds buiten zit. Terwijl alle ramen tegen elkaar openstaan, zodat de koele wind door het huis waait. Want binnen loopt de temperatuur onderhand ook behoorlijk op.

Slow down…

Ik kan nog geen afscheid nemen van de dag en zit hier nu heerlijk buiten op mijn ligbed deze blog te schrijven. Bij deze buitentemperatuur kom ik weer een beetje tot leven. Normaal gesproken lig ik rond deze tijd (23.15 uur) al lang in bed. Echter, boven is het nu veel te warm en ik wil even wat energie bijtanken voor als morgen een nieuwe warme dag aanbreekt.

Nog een weekje werken en dan krijgen we vakantie. Donderdag en vrijdag mag ik gelukkig werken en houd ik me schuil in de koelte van de afdeling. Dan is het allemaal goed te doen. Het enige vervelende is dan, dat je in een loeihete auto moet stappen, die in de zon heeft staan te bakken. Een heteluchtoven is er niets bij. Fietsen is op het moment ook geen optie. Als ik de ochtend werk, moet ik in de volle zon naar huis fietsen. Als ik in de middag werk, moet ik in de volle zon naar mijn werk fietsen.

Zaterdag, 34 graden (!), als onze zomervakantie begonnen is, zie ik wel weer verder. Dan is er niets meer wat moet, en niksen mag. Slow down…

Natascha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

StarGamers: Gamen tegen MS

StarGamers. Een groepje vrienden welke gaan gamen voor het goede doel. Dit jaar gaan zij gamen voor het Nationaal MS Fonds. Waarom? Omdat Rianne, de dierbare vriendin ... › Lees meer

Graag 100mg Rituximab!

Veel mensen kennen ons al, mijn naam is Monique en mijn man heeft in maart 2014 de diagnose Progressieve Multiple Sclerose gekregen. Vanaf 2015 al volledig rolstoe... › Lees meer