She turned her can’ts into can’s and her dreams into plans

Charissa den Bakker

Charissa schrijft ons haar verhaal: En dan 'ineens' zit je aan de andere kant van het bureau... Gedreven, gepassioneerd en vol overgave werkte ik in het Sociaal Domein. Compleet in het NU, niet nadenkend over 'wat als'... Maar als het 'wat als' je toch inhaalt ziet het leven er compleet anders uit.

She turned her can’ts into can’s and her dreams into plans

Charissa schrijft ons haar verhaal: En dan 'ineens' zit je aan de andere kant van het bureau... Gedreven, gepassioneerd en vol overgave werkte ik in het Sociaal Domein. Compleet in het NU, niet nadenkend over 'wat als'... Maar als het 'wat als' je toch inhaalt ziet het leven er compleet anders uit.

Wat als 'simpele' dingen zoals; het doen van het huishouden, autorijden, lezen van een tijdschrift, schrijven, een serie kijken op tv, boodschappen doen, sociale contacten en de zorg voor je dochter ineens hogere wiskunde voor je zijn geworden? Die 'wat als' is door Multiple Sclerose mijn nieuwe werkelijkheid geworden.

Vorm can'ts om in can’s en durf!

De afgelopen 5 jaar stonden voor mij in het teken van revalideren en aanvaarden. Een zware weg van vooral veel ontkennen en hoop houden dat het uiteindelijk allemaal wel mee zou vallen en ik weer vol overgave zou terug keren in mijn oude functie. Nu 5 jaar later moet ik toegeven dat MS heeft gewonnen.

Ik had graag sterker en slimmer geweest om haar te verslaan, maar bepaalde gevechten kun je gewoonweg niet winnen. Vanaf het moment dat ik stopte met ontkennen en vechten kwam er weer ruimte om liefdevol naar mezelf te kijken, want immers... waar een wil is, is een weg.

Dat vertelde ik als Klantmanager mijn cliënten ook altijd. Mogelijkheden zijn er in overvloed, we moeten ze alleen wel willen zien!

Men denkt voornamelijk dat het zich uit in fysieke achteruitgang

Multiple Sclerose is een chronische ziekte, waarvan men vaak denkt dat het zich voornamelijk uit in fysieke achteruitgang. Maar waar deze stiekemerd ook ontzettend goed in is, is het aantasten van je cognitieve en mentale vermogens. In mijn geval dusdanig ernstig, dat ik in 2017 opnieuw in een revalidatiecentrum belandde, dit keer Huize Padua/ Polikliniek voor Niet Aangeboren Hersenletsel in Boekel.

Na maanden van therapie en neurologisch onderzoek blijkt dat er bij mij nu, naast fysieke ongemakken, ook sprake is van een stoornis in de snelheid van Informatieverwerking en een stoornis in het geheugen.

Dit alles maakt dat een functie (zoals ik gewend was) op de reguliere arbeidsmarkt never nooit meer mogelijk is en leven volgens een zeer streng regime van rust (minimaal 2x 1,5 uur extra slapen overdag), ritme en regelmaat. Een diagnose die enerzijds een hoop voor mij verklaarde maar anderzijds ook hetgeen is wat je als ambitieuze jonge vrouw never nooit wil horen natuurlijk.

Rouw bij levend verlies noemen we dat..

Opties na diagnose? Hard gaan janken in een hoekje en opgeven of juist door vanuit een ander perspectief naar jezelf te kijken de mogelijkheden gaan verkennen. Ik ben altijd creatief geweest, heb een passie voor interieur, liefde voor fotografie, bekijk altijd alles vanuit commercieel oogpunt en heb een oog voor mooie plaatjes (deze vielen me meer op omdat het lezen te moeilijk is geworden) in tijdschriften die me bleven fascineren.

Ook wilde ik mijn gevoelens van verdriet, onmacht, eenzaamheid, vervreemding, woede en hoop vertalen naar beeld tijdens mijn revalidatie in Huize Padua. Verwerking voor mezelf, maar ook als schreeuw om aandacht naar die buitenwereld. Die 'buitenwereld' ziet nog steeds die vrolijke Charissa, maar wat je niet ziet is wat hebben van een 'onzichtbare' aandoening met iemand doet.

Door niet meer die partner, mama, dochter, vriendin en werknemer te kunnen zijn die je was verlies je echt je complete identiteit. Rouw bij levend verlies noemen we dat.... Dit proces, mijn gevoel, mijn passies en de dingen die ik nog wel kan, heb ik vertaald in mixed media 'art' zelfportretten.

Binnen één maand kreeg ik bericht

In september exposeerde ik in Het Kruithuis in 's Hertogenbosch, een expositie van werken die ik voor mezelf maakte. Toen ik aan deze werken begon, riep ik tegen mijn partner... "Schat, dit werk wordt zo vet! Ik weet zeker dat het in New York komt te hangen." Hij zuchtte hard (omdat hij mijn overdreven resultaatgerichtheid door en door kent ;-)), en zei: als het je lukt te exposeren in 's Hertogenbosch zou dat al heel knap zijn.

Ik zette mijn werk online op Instagram @art_bycharissa met de overtuiging ooit 'ontdekt' te
worden. En binnen een maand kreeg ik een berichtje van een talentmanager van Gallery 104 in New York of ik mijn portfolio in wilde sturen. En nu vertegenwoordigen ze de serie ' She wore a thousand faces all to hide her own'.

Er liggen ook al aanvragen van galerieën uit Cannes, Madrid en Basel. Dus genoeg signalen voor mij om verder te gaan met het vertellen van mijn verhaal, vertaald in kunst. Hoe vet!

Iedere dag doet me dit onwijs veel verdriet

Moraal van het verhaal? Een plaats op die mooie reguliere arbeidsmarkt, zoals ik die graag zou willen, is niet meer voor me weggelegd. En ja... nog iedere dag doet me dit onwijs veel pijn en verdriet. Ik mis het erbij horen, m'n lieve collega's, de uitdagingen, zelfontwikkeling en het helpen van mensen die het zelf even niet meer weten of kunnen.

MS heeft me veel afgepakt, maar mijn creativiteit, talent, dankbaarheid voor alles wat er nog wel is en de wil om nieuwe wegen te zoeken en verkennen niet! Met geloof in jezelf, focus op de dingen die je nog wel kan, je can'ts om te turnen in can's, durf, discipline en daadkracht kun je alsnog op je eigen tempo die mooie wereld veroveren!

Dream it, do it, own it!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Al schreef:

    Heel mooi gedaan ! Sterk ! I love it when a plan comes together …

  • MS en een kort lontje

    Na onze oproep betreffende MS en een kort lontje, krijgen we diverse verhalen binnen. Zo ook het verhaal van Donna. Zij schrijft over hoe ze in het leven staat, de dia... › Lees meer

    The Silver Lining – Leven met MS

    Via onze partner MS Vereniging Nederland komen wij in contact met Alexander van Waes. Een Belg welke sinds vier jaar de diagnose MS heeft. In het dagelijkse leven was ... › Lees meer