Sabbatical

Annelies heeft al heel wat columns op haar naam staan voor Platform MS. Maar het leven verandert en ook dat van deze schrijf lustige dame. Zoals zij zelf zegt “er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan”. Door drukte rondom werk en revalidatie kan de druk van een 4 wekelijke column daar niet naast bestaan. Dus Annelies kondigt – hopelijk slechts – haar zomerstop aan. Platform MS wenst haar alle goeds toe in deze periode en hopen deze verhalen verteller snel terug te zien.

“Ik ga jullie voorlopig niet meer voorzien van verhalen, met de nadruk op voorlopig, want ik weet dat ik het niet laten kan om mijn verhalen met jullie te delen.”

Lieve lezers.

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Ik zeg dit liever niet want het voelt zo definitief en dat is het zeker niet. Maar op dit moment is dit wel de beste keuze om te maken. Ik ga jullie voorlopig niet meer voorzien van verhalen, met de nadruk op voorlopig, want ik weet dat ik het niet laten kan om mijn verhalen met jullie te delen. Zie het maar als een zomerstop ūüėČ Dat ik er voorlopig mee stop komt niet omdat ik geen stof meer heb om over te schrijven. Ook niet omdat ik het niet leuk meer vind om te schrijven, maar omdat ik mijn energie moet stoppen in andere dingen. En dan wordt het mij¬†allemaal wat te veel.

Binnenkort start ik met een spoor 2 traject, wat¬†voor mij dus inhoudt dat ik werk moet zoeken buiten de deur. Elke week moet ik aan een sollicitatie verplichting voldoen, dit kost een hoop werk en energie. Het besef¬†dat het werken bij mijn huidige werkgever geen zin meer heeft,¬†is er bij mij nog niet. Ik wil niet bij mijn huidige werkgever weg, ik werk hier nu 17 jaar. Ik heb mijn werk altijd met plezier gedaan. Ik heb super lieve en leuk collega’s, die mij helpen waar nodig is. Maar 20 uur werken in mijn huidige functie lukt mij gewoon niet meer. Wij hebben geprobeerd om aangepast werk te doen, maar ook dit is niet haalbaar. Ik zit natuurlijk niets voor niets ziek thuis. Wat is dat eigenlijk een stom en naar woord, ziek.

“Ik hoop dat ze mij de handvatten kunnen geven die ik nodig heb en dat ik door het revalideren toch misschien wel weer kan terug keren in mijn huidige functie.”

Ik zal mijn werk en collega’s heel erg missen. De sociale contacten, de goede sfeer onder de collega’s, het geouwehoer en het praatje. Als ik er nu aan denk dat dit straks verleden tijd is maakt mij dat verdrietig, daarom druk ik het ook nog zo ver mogelijk weg. Dit komt ook omdat ik nog een lange weg heb te gaan. Ik zit in september een jaar in de ziektewet, dus ik hoop op een wonder. En dat ik voor dat de 2 jaar ziekte om zijn, toch nog bij mijn huidige werkgever kan blijven. Maar tot die 2 ziekte jaren om zijn, moet ik er toch aan geloven en solliciteren naar ander werk. Ik denk dan bij mezelf wie zit er nu te wachten op een zieke werknemer, maar mijn coach zegt dat daar voor een eventuele nieuwe werkgever goede voorzieningen voor zijn. Dat dit geen belemmering moet zijn voor een nieuwe werkgever. Als ik kijk naar de beperkingen die ik heb, weet ik ook niet wat voor werk geschikt voor mij zal zijn. Als ik¬†nu¬†niet bij mijn huidige werkgever¬†kan werken, kan ik dat dan wel bij mijn nieuwe werkgever, want die beperkingen zijn niet zomaar opeens verdwenen. Dit geeft wel weer de nodige stress wat niet goed is voor de MS natuurlijk, maar ik sla me er doorheen en zie wel waar het schip strand, maar leuk is het niet.

Ook begin ik aan een revalidatie traject, wat heel intensief moet wezen. Ik heb daarom gelukkig wel de vrijstelling gekregen om tijdens mijn revalideren geen spoor 2 traject er naast te volgen. Dat ik spoor 2 pas weer op pak als mijn revalidatie traject is afgerond. Ik kijk er heel erg naar uit. Ik hoop dat ze mij de handvatten kunnen geven die ik nodig heb en dat ik door het revalideren toch misschien wel weer kan terug keren in mijn huidige functie. Ik wacht het wel af. Ik ga het positief tegemoet en hoop er het beste van.

Zoals jullie misschien wel begrijpen wil ik me hierop focussen. Niet ook nog denken om maandelijks een verhaal te schrijven. En met de vakantie in het vooruitzicht lijkt mij dit een goed moment om even helemaal niets te doen en te willen. Lekker genieten van mijn vakantie, mijn dochter en mijn vriend. Het ga jullie goed en denk goed om jezelf. Tot gauw en een fijne vakantie allemaal.

Liefs Annelies

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.