De partner van Annelies

Annelies van der Heide

Omdat ik schrijf voor Platform MS en ik weet dat het platform ook graag verhalen "deelt" van partners, heb ik mijn vriend gevraagd of hij het leuk zou vinden om een verhaal te schrijven; hoe het is voor hem als 'partner van'. Zelf gaf hij aan dat het hem leuk lijkt om zijn verhaal te delen, maar het schrijven van een verhaal vindt hij erg lastig.

De partner van Annelies

Omdat ik schrijf voor Platform MS en ik weet dat het platform ook graag verhalen "deelt" van partners, heb ik mijn vriend gevraagd of hij het leuk zou vinden om een verhaal te schrijven; hoe het is voor hem als 'partner van'. Zelf gaf hij aan dat het hem leuk lijkt om zijn verhaal te delen, maar het schrijven van een verhaal vindt hij erg lastig.

Mede omdat het meer een gevoel is en dat hij het moeilijk vindt om dat in zijn eigen woorden uit te drukken. Ook gaf hij aan dat ik meer van de mooie verhalen ben en dat hij niet zo'n mooi verhaal op papier zou kunnen krijgen. Daarom heb ik geprobeerd om zijn woorden om te zetten in een verhaal. Zijn verhaal.

Ze is dan wel ziek maar zo zie ik dat niet.

Ik ken Annelies al 25 jaar en sinds april 2015 hebben we weer contact. Op het moment dat wij weer contact kregen had ze net de scan gehad en was ze gebeld of ze eerder kon komen in het ziekenhuis voor de uitslag. Ons contact was in het begin wat oppervlakkig, ze moest zelf eerst de dingen op een rijtje zetten. En op dat moment had ik zelf ook genoeg aan mijn hoofd. Ik wou haar wel helpen en steunen, maar had het idee dat ze er niet echt op zat te wachten. Later werd me wel duidelijk waarom. Ze had te horen gekregen dat ze MS heeft en dacht dat ik haar dan zou laten vallen. Maar het gaat me om haar. Ze is dan wel ziek maar zo zie ik dat niet.

Ik merk aan Annelies bijna niet dat ze ziek is. Natuurlijk zie ik wel dat ze soms wat "dronken" loopt, haar evenwicht eens verliest of dat haar geheugen haar af en toe in de steek laat. We steken er dan wel eens de draak mee. En op zijn tijd hebben we er ook wel serieuze gesprekken over. Maar het is geen dagelijks onderwerp, MS is geen hoofdzaak, het hoort er bij. We zien wel wat de toekomst ons brengt. En ook ik denk echt wel eens wat als..? Maar als ze in een rolstoel komt, dan druk ik haar met alle liefde. Als ik haar straks moet verzorgen, dan doe ik dat. Ik moet er nu alleen nog niet aandenken. Voor mijn gevoel is het ook nog lang niet zo ver en dat komt ook omdat Annelies niet een progressieve vorm heeft.

Dat doet zeer als je geliefde achteruit gaat.

Haar ziekte heeft mij niet belemmerd om deze relatie niet aan te gaan. Ik ben gek op haar en een ziekte moet dat niet in de weg zitten. Het gaat om haar als persoon. Ik vind haar een hele sterke, positieve vrouw. Tot januari van dit jaar. Een positieve vrouw was het nog steeds, maar zag haar heel erg aftakelen. Dat doet zeer als je geliefde achteruit gaat. Het enige wat ik op dat moment voor haar kon doen, is er voor haar te zijn en te steunen. Ik kon niet de vermoeidheid, pijn, tintelingen of doofheid weg nemen, hoe graag ik dat ook wou.

We hebben zware en moeilijke beslissingen moeten nemen, maar we doen dat gelukkig samen. Ze moet weten dat ze er niet alleen voor staat. Ik hou van haar om wie ze is. En wat er ook gebeurt; ik zal er altijd voor haar en haar dochter zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Jerry Robert Vernooij schreef:

    Heel herkenbaar, doet pijn om je geliefde zo te zien. Je kan inderdaad niets doen dan alleen maar de steun zijn, de liefde geven, de arm, de schouder en het gevoel dat je ervoor haar bent. Ik voel me zwak terwijl zij de sterke is. En ondertussen is MS iets wat er bij hoort maar is niet gewoon. Mijn vriendin, (mijn vrouw) heeft nu constant aanvallen van warmte, zeg maar hitte aan haar handen en diverse andere plaatsen, of dan wel heel erg koud. we maken maar een grapje dat we gaan geld verdienen aan magnetiseren. Ik hou van haar. Daarom zeg ik wat er geschreven is heeel erg herkenbaar.

  • Silvia nijholt schreef:

    War lief!

    • Anneke Wijnstra schreef:

      Hallo Annelies en partner,
      Ik vind het nogal wat! Je vind een lief en dan blijkt ze ziek te zijn en dan blijf je ook nog. Sterker nog je loopt niet weg als het minder gaat. En nog sterker, gaat haar verzorgen als dat nodig blijkt. Alle respect! En erg lief!
      Ik hoop dat jullie toch nog fijne momenten zullen krijgen. Ik gun het jullie zo! En verder veel sterkte zonder veel pijn….Liefs Anneke Wijnstra

  • Het einde van de vakantie. Yes!

    Nog een paar dagen en dan begint het "normale" ritme weer! Ik kijk er stiekem enorm naar uit. En jij? Ik weet niet hoe het met jullie is, maar na bijna 5 weken zomerva... › Lees meer

    MS en de toekomst

    Op onze oproepen om verhalen te delen met specifieke onderwerpen, komen vaak heel inspirerende reacties en verhalen binnen. Zo ook het verhaal van Angelique. Zij reage... › Lees meer