En toen waren oogdruppels niet voldoende

Antoinet

Gepubliceerd: 9 december 2016

We kennen Antoinet al een poosje en hebben haar gevraagd of zij haar verhaal wilt delen op Platform MS. Ze zegt niet meteen 'Ja' en uiteindelijk vinden wij in onze mailbox haar verhaal. Een verhaal opgedeeld in hoofdstukken. En elk hoofdstuk vertelt een deel van haar diagnose. Vandaag haar eerste hoofdstuk. Lees je mee?

En toen waren oogdruppels niet voldoende

Vanaf 16 augustus ervoer ik wat oogklachten. Omschrijven kan ik het niet eens meer...
Het stelde niet veel voor. Donderdags wat last bij oogbewegingen en aanraking bij het wassen van mijn gezicht, dus de huisarts gebeld. Ook door hoofdpijn die erbij kwam. Diezelfde dag was er geen plaats. Vrijdags wel maar dan moest ik naar een andere vestiging. Daar voelde ik niet veel voor en zo erg was het nou ook weer niet. Dan maar maandag.

Die vrijdag meer last. ik dacht nog, blij dat ik een afspraak heb gemaakt. Zo erg dat ik alsnog de huisarts eerder wilde zien, was het niet. Zaterdag zag ik echter in de loop van de dag veel minder tot ik s `avonds zo goed als niets meer zag. Naar de huisartsenpost geweest. De dienstdoende oogarts werd gebeld omdat de huisarts het niet zag/ begreep/ herkende. Bij de oogarts gingen geen alarmbellen rinkelen maar wilde dat ik me die maandag zou melden op de poli oogheelkunde. Zo geschiedde.

En, zo had hij even geregeld, tussendoor voor een VEP (Visual Evoked Potential) test.

Op 24 augustus zat ik bij de oogarts, een test gehad en alles was normaal. Met mijn oog was niets mis. De oogarts zei dat ze wilde dat ik binnen een week een gezichtsveldmeting en een bezoek aan de neuroloog zou krijgen. Diezelfde woensdag bij de neuroloog een afspraak gekregen en voor vrijdags de meting gepland.

Woensdag 26 augustus bij de neuroloog. Lichamelijk onderzoek, wat vragen en, zo had hij even geregeld, tussendoor voor een VEP (Visual Evoked Potential) test. Hij moest even vergaderen maar wilde me na zijn vergadering terugzien voor de uitslag van die test. Ik stond te kijken van de snelheid van handelen bij oogklachten.

"We hebben het hier niet over een kaakabces," zei hij lachend.

Zo gezegd zo gedaan. Diagnose: oogzenuwontsteking. Beleid: aan het infuus. 3 dagen. Liefst gelijk starten.
Ik, met mijn gezinnetje en totaal overdonderd gaf voorzichtig aan dat ik thuis graag even wilde bijkomen en of het morgen kon. Dat mocht. Hij belde opname, regelde ook nog even een MRI voor na de kuur en daar ging ik. Zonder de door mij geopperde Amoxicilline. "We hebben het hier niet over een kaakabces," zei hij lachend.

Op de Interne Dagopname zat ik tussen allemaal, zo bleek, MS patiënten en zij kregen dezelfde Solumedrol behandeling. De verpleegsters zeiden dat ik beter op bed de kuur kon ondergaan zo´n eerste keer en dat ik later, als er nieuwe klachten zouden komen, de kuur zittend zou ondergaan. Dat deden immers de meesten zo. Een verpleegster die zei: "Ja, het is een hele klap meid maar je gaat medicijnen krijgen en blablabla." Ik had geen idee waar het allemaal over ging. Ik was overdonderd.

Maar ik was hyper. Tot diep in de nacht lag ik te kletsen tegen mijn arme man...

Thuis had ik niet de bijwerkingen waarvoor ik gewaarschuwd was. Behalve enorm veel energie. De bedoeling was dat ik gedurende de kuur en nog wat weken erna, heel rustig zou doen om de Solumedrol zijn werk te laten doen. Maar ik was hyper. Tot diep in de nacht lag ik te kletsen tegen mijn arme man wiens wekker gewoon vroeg ging. Zo erg dat ik tegen het tweede deel van de nacht aan hem vroeg of hij wilde dat ik beneden zou gaan liggen.

Zaterdag de laatste kuurdag en dinsdag de hersenscan.

Laat een reactie achter op Antoinet Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Claudia Bambacht schreef:

    Trots op jou lieverd dat jij je verhaal deelt ❤️

  • Greet schreef:

    Ben ook heel trots op je heb het al meer gezegd zó sterk karakter diepe buiging voor je .

  • Rianne schreef:

    Wauw! Trots op je!!! ❤

  • Marion schreef:

    Super dat je dit zo kan delen meid!!! Ben trots op je hoe je alles doet!!!

  • Klimmen tegen MS. Max & hoe het allemaal begon…

    Max de Boer

    Max de Boer deed in 2017 mee aan de actie “Klimmen tegen MS”. Lees hier hoe de voorbereidingen allemaal in zijn werk gingen. Krijgt hij alle materialen en sponsorgeld ... › Lees meer

    Klimmen tegen MS: Onze deelname in 2017

    Henry Dijk

    Na onze tweede deelname aan Klimmen tegen MS in 2017 heb ik (Henry Dijk, 54 jaar en sinds 2015 de diagnose MS) het volgende verslag geschreven over de emotie, die het ... › Lees meer