Niet alleen!

Saar Vleugels

MS & MRI Scan

Gepubliceerd: 9 november 2016

MS is een zenuwziekte. Soms denkt men nog altijd dat MS een spierziekte is. Dat is dus niet het geval. Als je MS hebt kan het zijn dat door ontstekingen in je hersenen de zenuwen niet het juiste signaal doorgeven aan bijvoorbeeld je armen of benen.
Onze Belgische vriendin Saar heeft ook last van haar zenuwen maar dan juist voor de MRI-scan. Waar komen deze 'zenuwen' toch vandaan?

Niet alleen!

10 uur ’s morgens. Ik draai me om en om in mijn bed. Ik ben nog zo moe, maar moet wel opstaan. Gelukkig had ik gisteren alles al klaargelegd om mee te nemen naar het ziekenhuis. Ik peuzel mijn ontbijtje op, slik mijn medicatie en maak me klaar om te vertrekken. Oordoppen: check. Metaalvrije kledij: check. Papier voor het ziekenhuis: check. Druivensuiker: check. Zenuwen: check. Nog even mijn kalmeringspilletje innemen en dan ben ik op pad richting ziekenhuis. Ik fluister mezelf nog wat oppeppende woordjes toe: Er is geen reden om schrik te hebben. Het komt in orde. Bekijk het met wat humor. Ik kan het. Toch?

Je bent niet alleen, je bent niet de enige! 

Ik heb me al vaak afgevraagd wat het juist is aan een MRI-scan dat me toch altijd zo afschrikt. Is het de afgesloten ruimte, de smalle buis, de luide ritmische geluiden, de herinnering van een diagnose, het feit dat de mensen achter het raam kunnen zien hoe het met mijn hersenen is gesteld en ik niet,… ik kan het nog steeds niet met zekerheid zeggen, maar ik weet wel dat het altijd een stressmomentje is.

Tik, tik, tik. Toch nog iemand met zenuwen in de wachtruimte. Nerveus tikt de man naast mij ritmisch tegen zijn stoel. Helpt niet echt. Nee. Met kriebels in de buik bekijk ik de affiche die tegenover mij hangt. Zucht. Informatie over de MRI-scan. Geen bril, geen pacemaker, geen make-up (hé dat wist ik niet?). Wat moet je verwachten? De scan klinkt als een drilboor. Het kan zijn dat het wat schudt en dat je wat warmte ervaart. Dit is niet gevaarlijk. Mm, oké, dat kalmeert me een beetje, ook al wist ik wel dat het niet gevaarlijk was. De kamer met de MRI-scan is goed verlicht. Je kan altijd het belletje gebruiken om iemand te roepen als er iets is. Er staat een camera in de ruimte. De verplegers houden je in het oog van achter het venster en kunnen met je communiceren. Je bent niet alleen!

Je bent niet alleen.

Het zijn maar vier simpele woorden, maar voor een patiënt kan het een wereld van verschil betekenen. Het was de eerste keer dat ik dat las in een ziekenhuis, aan een scan, en plots voelde ik me een stuk beter. Het feit dat daar staat dat ik mijn ziekte niet alleen moet dragen, dat ik daar niet alleen lig in een smalle koker ook al denk ik van wel, dat er mensen achter me staan, me niet alleen laten en me willen helpen, ook al zie ik het soms niet, is goud waard. Het is maar een simpele zin, maar het helpt zoveel!

Het is de reden waarom ik doe wat ik doe. Waarom ik schrijf wat ik schrijf. Een kleine moeite om het gevoel van eenzaamheid bij een ziekte weg te nemen. Je bent niet alleen, je bent niet de enige! Als ze heel het ziekenhuis nu eens volhangen met bordjes die zeggen: “Je bent niet alleen”, zou dat niet fijn zijn?

Liefs

Saar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Verslagen, verdrietig en wanhopig…

Joyce

Joyce heeft MS en gaat hard achteruit. Zij besluit - na serieuze klachten en continue inleveren - om te gaan voor de HSCT behandeling. Voor deze behandeling is geld no... › Lees meer

Laat de paramedici niet verdrinken!

Gerald Hengstman

Steeds vaker treden ook specialisten in de openbaarheid om hun ongenoegen te uiten. Zo ook Gerald Hengstman, Neuroloog, zorginnovator en inspirator. Wij delen hier zij... › Lees meer