Mystery Solved!

Lauren van Gestel

Hallo, Ik weet niet of je nog verhalen zoekt om te kunnen delen, maar ik schrijf ook een blog. Ikzelf ben 20 jaar oud en heb MS sinds mijn 17 jaar. Op mijn blog heb ik al geschreven wat een opstoot inhoudt, en deel ik mijn ervaringen die ik heb met MS. Ik weet niet of ik jou mocht aanspreken, en of er nog verhalen nodig zijn. Maar ik wou het maar even meedelen.
Met vriendelijke groet,
Lauren

Mystery Solved!

Hallo, Ik weet niet of je nog verhalen zoekt om te kunnen delen, maar ik schrijf ook een blog. Ikzelf ben 20 jaar oud en heb MS sinds mijn 17 jaar. Op mijn blog heb ik al geschreven wat een opstoot inhoudt, en deel ik mijn ervaringen die ik heb met MS. Ik weet niet of ik jou mocht aanspreken, en of er nog verhalen nodig zijn. Maar ik wou het maar even meedelen.
Met vriendelijke groet,
Lauren

Dat was de mail welke wij ontvingen van Lauren van Gestel. Sinds kort een nieuwe Belgische vriendin van ons. Lees mee...

4 december 2013, de dag dat voor altijd in mijn geheugen gegrift staat.

Zes weken onderzoeken naar wat ik had. Ik was (en ben nog steeds) zo moe, voel weinig in mijn voeten, en soms ook in mijn vingers, heb zo nu en dan ook last van evenwichtsstoornissen. Omdat ik al enkele jaren sukkelde met mijn gezondheid ging ik dan zelf maar opzoeken. Ik weet het, niet altijd zo’n goed idee, maar je wilt gewoon weten wat er met je lichaam aan de hand was.

4 december 2013 werd mijn vermoeden bevestigd: MS. De afkorting voor Multiple Sclerose. Ik zie het eerder als de afkorting voor Mijn Strijd, of Made Stronger, en hopelijk ooit voor Mystery Solved.

We moeten het zelf uitzoeken, we kunnen alleen mekaar tips geven.

Op het moment dat ik de diagnose kreeg was ik 17 jaar oud. Vanaf dag 1 heb ik gezegd dat ik zal vechten, en nooit zal opgeven. Multiple Sclerose hebben heeft mijn leven wel een beetje veranderd. Ik moet nu gewoon proberen mijn energie nuttig te besteden. Mijn grens niet te overschrijden. Het is niet altijd makkelijk om toe te geven aan die vermoeidheid, maar soms is het beter om toe te geven aan de vermoeidheid dan een week mezelf slecht te voelen.

Soms zijn slechte dagen nodig, dan kunnen we nog meer genieten van de goede.

In het begin was mijn grens vinden heel moeilijk. Het is ook niet makkelijk, omdat je niet aan iemand kan vragen hoe het bij hen is, we mogen onszelf niet vergelijken met elkaar. We moeten het zelf uitzoeken, we kunnen alleen mekaar tips geven.

Nu, twee jaar later, weet ik waar mijn grens ligt. Ik probeer nog voldoende rust te nemen. Ik neem liever net iets te veel rust, en geniet dan van de goede dagen. En als er een slechte dag is, dan is dat maar zo. Soms zijn slechte dagen nodig, dan kunnen we nog meer genieten van de goede.

Als ik mijn lotgenoten één ding mag meedelen is het dit: Soms hebben we slechte dagen nodig, dat helpt je om de goede dagen te appreciëren.

Meer lezen: Made Stronger

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Tine Hemels schreef:

    Ik heb progressieve ms al 20 jaar ik wil graag naar Moskou zit in rolstoel kunt u mij vertellen wat voor wegen ik moet bewandelen erg graag

  • MS blijft maar ik ook!

    Het verhaal van Marleen. Partner van een MS'er. Met gepaste trots presenteren wij haar verhaal. Nu eerst haar eigen voorwoord. Marleen stelt zich graag aan jullie voor... › Lees meer

    Maandelijkse Story’s: MS feestje!

    Eergisteren vierde Maaike dat zij al 5 jaar MS heeft. Als dat MonSter dan toch in je leven is, dan kan je er maar net zo goed ook af en toe een feest van maken. En zo ... › Lees meer