My road so far… (deel 2)

Janneke Knol

Gepubliceerd: 30 juni 2017

Deel twee van het verhaal van Janneke. Vorige week deelden wij haar eerste verhaal en vandaag is het tijd voor deel twee. Ze is nog bezig met haar studie en heeft inmiddels de diagnose MS. Janneke is nogal bourgondisch ingesteld, getuige haar tweede verhaal. Lees mee...

My road so far… (deel 2)

Inmiddels ben ik in jaar 4 of 5 van mijn studie. Precies weet ik dit eigenlijk niet omdat ik het derde jaar heb opgesplitst. Theorie kon ik een hele tijd niet aan waardoor ik eerst alleen praktijk volgde en zodoende een half jaar vertraging opliep. Afgelopen februari was ik gestart met mijn eerste stage bij een vrijgevestigde logopediepraktijk in Franeker. Helaas heb ik die ook moeten stoppen, het reizen was ten eerste veel te veel, daarnaast kost stage lopen ook veel energie.

Ik zeg altijd, MS is voor mij een gift, daar geniet ik elke dag weer van.

Daarnaast ben ik sinds september lid bij een studentenvereniging, de Friese vereniging Bernlef in Groningen. Op die manier heb ik toch een beetje mijn Friese roots in de buurt. Daar ben ik regelmatig te vinden met een biertje, kluun ik op de bar (ja barklunen, een echt woord. Wat is het? Je kruipt op handen en kniën over de bar, twee tegen elkaar, op elke hoek staat een berenburg en een biertje en die drink je zo snel mogelijk leeg).

Verder ben ik gek op speciaalbier! Soms niet altijd even handig, ik merk de laatste tijd dat als ik vermoeid ben mijn benen snel op alcohol reageren en snel zwaar worden. Gelukkig weet iedereen in mijn omgeving ervan en zijn ze ontzettend lief voor mij. Als ik in elkaar zak genieten we gewoon verder op de grond of tillen ze mij op een kruk of zelfs op de bar (heerlijk als het mooie mannen zijn ^^).

Ja, ik ben een levensgenieter. Dat is vooral heeeeeeel erg geworden na de diagnose MS.

Al met al heb ik door de MS heel wat tegenslagen meegemaakt en er zullen heel waarschijnlijk ook nog vele volgen. Maar dat laat mij niet tegenhouden. Ik kijk graag naar de dingen die ik nog wel kan, ik probeer zoveel mogelijk te genieten van alle kleine dingen op een dag. Als je daar echt naar kijkt zal je ook zien dat dat er heel veel kunnen zijn. Denk aan een kus, een knuffel van een geliefde, een vreselijke foto via de whatsapp of snapchat, een leuk berichtje, een stap vooruit zetten, zelf een kopje thee kunnen vast houden....genoeg!

Ga de strijd met jezelf aan, want uit moeilijkheden ontstaan de meest prachtige dingen en kansen.

Zo weet ik dat ik nu mijn studie niet af kan maken, maar tegelijkertijd denk ik dan: ‘dan heb ik nu tot aan september mooi de tijd om te genieten van de natuur, leuke gesprekken aan te gaan, te trainen, etc.’

Dat is ook wel iets wat ik echt aan iedereen zou willen meegeven. Probeer ondanks je klachten en de moeilijkheden die je hebt te kijken naar de positieve dingen. Alle kleine beetjes helpen. Wees blij dat je een vlinder hebt zien vliegen, dat je vriend of vriendin je even belde, dat je twee stappen kon zetten zonder hulpmiddel.... weet ik veel wat. Geniet! Blijf positief en laat je kop niet hangen. Ga de strijd met jezelf aan, want uit moeilijkheden ontstaan de meest prachtige dingen en kansen.

Ik zeg altijd, MS is voor mij een gift, daar geniet ik elke dag weer van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Caroline schreef:

    Lieve Janneke…. respect om wat je doet… wie je bent… Blijf genieten!!!

  • Emotioneel incontinent

    Natascha van der Sterren

    Natascha schrijft ons over een gevolg van MS waar je niet veel over hoort. Tegenwoordig gaat ze, omschrijft ze zelf, door het leven als een echte emo-muts. Een onzicht... › Lees meer

    Hardlopen goed voor mijn MS

    Laura

    Ruim 10 jaar geleden kreeg Laura de diagnose MS, ik was 25 jaar. In haar pubertijd had ze al oogklachten gehad maar toen ze binnen een paar dagen niet meer kon lopen, ... › Lees meer