MS & Relatie: Erik schrijft over Kim en haar MS

Verhalen van partners. Partners van MS’ers. We lezen het eigenlijk te weinig. De partners (soms mantelzorgers genoemd) zijn zo belangrijk. Net zoals Erik. Een jongeman. Net getrouwd met Kim en al een tijdje in de rollercoaster van MS. Hij verteld zijn verhaal. Zijn verhaal over haar MS…

En gelukkig kon Kim op dat moment weer lopen en met rechts haar handtekening zetten.

We hebben elkaar leren kennen via het werk. Kim was net 18 en ik was 20. Kim moest in het begin niets van mij hebben. Ze vond mij erg arrogant en deed gewoon haar ding. Ik was meteen verliefd op haar.

Eerst werden we goede vrienden en later groeide we steeds meer naar elkaar toe. In de tussentijd natuurlijk veel gesprekken gehad en wist ik dat Kim al vanaf haar 13de “vreemde” klachten had. Voordat ze mij leerde kennen was ze al naar een ms centrum geweest en daar hadden ze verwacht dat zij een eenmalige episode had gehad (dus 1 vlekje in haar nek). Ze moest afwachten hoe het verder zou ontwikkelen of dat ze er over heen zou groeien.

Tot begin 2010. Toen sloeg het noodlot in.

Wij groeide steeds meer naar elkaar toe en kregen een relatie. Kim was toen 19 en ik was 21. Hierin hebben we vele leuke momenten met elkaar gedeeld en hadden we het zo fijn samen dat we besloten om na 2 jaar te gaan samenwonen. Wat een enorme stap was dit zeg! Vooral voor kim want zij vond het moeilijk om het ouderlijke huis te verlaten. Het was erg leuk om samen het huis in te richten, soms leidde dit ook wel tot wat onenigheid omdat we beide niet helemaal dezelfde smaak hadden.

Eenmaal de inrichting afgerond te hebben konden we heerlijk van ons eigen huisje genieten. Niets leek ons geluk in de weg te staan. We hadden beide een leuke baan waar we onze voldoening uit haalden, een huis waarin we ons prettig voelden, geweldige vrienden en familie om ons heen en 2 lieve huisdieren (konijnen) waar we ontzettend veel van hielden. Hier en daar had kim nog wel ‘’vreemde’’ klachten maar niet iets waar we ons direct zorgden om maakten. Tot begin 2010. Toen sloeg het noodlot in.

Want wat er ook zou gaan gebeuren ik hou van haar voor de persoon die zij is.

Kim kreeg te maken met uitvallen aan de rechterkant van haar lichaam. Vervolgens is er een MRI gemaakt. Hieruit bleek dat Kim MS had. Beide waren verslagen door het nieuws wat ons ten gehore kwam. Het leek wel alsof ons wereld even in stortte. Ik wist nog niet zoveel van de ziekte af. Kim wel en die vertelde me de vooruitzichten. In datzelfde jaar zouden we gaan trouwen. En dus moest ik voor mezelf een keuze maken. Wilde ik gaan trouwen met de vrouw van mijn leven en de consequenties aanvaarden die MS met zich mee zou dragen of zou ik voor mezelf kiezen en me wellicht een hoop ellende besparen.

Ik koos ervoor om de bruiloft door te zetten. Want wat er ook zou gaan gebeuren ik hou van haar voor de persoon die zij is. Het heeft een hele tijd geduurd voordat kim haar schub te boven kwam. Het was een lastige tijd voor ons. Kim was vaak emotioneel omdat ze nu met twee belangrijke levensgebeurtenissen tegelijk bezig was. Aan de ene kant onze bruiloft. En aan de andere kant het verwerken van het nieuws dat ze heeft gekregen. Wat ook steeds meespeelde was dat ze graag wilde trouwen in een jurk en normaal op haar bruiloft zou kunnen lopen en haar handtekening zou kunnen zetten. Maar aangezien ze rechtshandig is werd dat lastig.

Het is niet altijd makkelijk om te dealen met de situatie.

Wat voor kracht en doorzettingsvermogen zij toen de 4 maanden voor onze bruiloft heeft laten zien daar ben ik op de dag van vandaag nog van onder de indruk. Dat ze wellicht niet zou kunnen lopen op haar bruiloft heeft ze naast haar neergelegd maar ze moest en zou zelfstandig haar handtekening kunnen zetten. Dus ging ze oefenen om te schrijven met links. Elke dag weer. Met als resultaat dat ze net zo mooi kon schrijven met links als met rechts. Uiteindelijk hebben we een onvergetelijke bruiloft gehad. Het was de mooiste dag in september en in bijzijn van al onze vrienden en familie hebben we volmondig “Ja” kunnen zeggen tegen elkaar. En gelukkig kon Kim op dat moment weer lopen en met rechts haar handtekening zetten.

Tot op de dag van vandaag koester ik de momenten die ik met haar beleef. Het is niet altijd makkelijk om te dealen met de situatie. Vaak moet je keuzes maken om iets te ondernemen. Het is moeilijk om te bevatten hoe de pijn en vermoeidheid die Kim regelmatig heeft aanvoelt. Wel fijn is dat ze op dit moment stabiel is na een jaar gebruik van de Tysabri. We hopen op vooruitgang!!

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

En reactie op “MS & Relatie: Erik schrijft over Kim en haar MS

  1. Prachtig verhaal! Om fier over te zijn!!!!
    Dikke proficiat met jullie huwelijk en ….voor jullie beider doorzettingskracht!
    Het brengt jullie vast en zeker dichter bij elkaar en geeft jullie ook de kracht om verder te gaan en er het beste van te maken!
    Leven met MS is geen sinecure maar jullie gaan daar vast en zeker in slagen!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *