MS is óók heel vervelend!

Maaike

MS in de maatschappij. Maar ook MS in het sociale leven en op jouw werk. Hoe gaan we er mee om? Is MS inmiddels sociaal geaccepteerd? Of zal het nooit geaccepteerd worden omdat we het zo moeilijk vinden om MS als patiënt te accepteren? Maaike schrijft er over.

MS is óók heel vervelend!

MS in de maatschappij. Maar ook MS in het sociale leven en op jouw werk. Hoe gaan we er mee om? Is MS inmiddels sociaal geaccepteerd? Of zal het nooit geaccepteerd worden omdat we het zo moeilijk vinden om MS als patiënt te accepteren? Maaike schrijft er over.

Je moet jezelf in bescherming nemen, maar je weet dat je je daarmee niet geliefd meer maakt! Ik werkte 32 uur over 4 dagen waarvan twee dagen een avond shift tot 20:00 uur. Leuk werk, heerlijk naar me zin. Tot de schub kwam. Me werk was heel meelevend. Maar het reïntegratie proces gaat wat moeizamer.

De stress die dit soort appjes teweeg brengen is energie slopend.

Ik volg momenteel een revalidatie traject waar ik vooral leer balans te vinden en me grenzen aan te geven.
Zo werk ik nu 3x 4 uur. Ik was al opgebouwd naar 3x 7 uur maar ik reed toch wel heel erg onzeker terug in de auto dus heeft de arbo me terug gezet. Het advies van de arbo is 3x 4 op reguliere tijden. Ik krijg (moet erom vragen) mijn rooster op vrijdag voor de volgende week.

Deze maandag stond ik van 17 tot 20 uur ingepland wat niet onder reguliere tijden valt. Dus aangegeven dat het niet kan. Beide weekend dagen ben ik wakker geappt met een smeekbede toch tot 20 uur te komen werken en de volgende ochtend om 9 uur te beginnen. En dan komt het stukje voor je zelf op komen. Het kan simpelweg niet! Ik kan mijzelf moeilijk de hele maandag tot 16 uur uitschakelen om vervolgens nog te gaan werken. Ik kan dan mijn concentratie simpelweg niet meer voldoende op de weg houden.

De stress die dit soort appjes teweeg brengen is energie slopend. Fijn, weer een grens... Hoe ga ik die aangeven?
Mensen zijn grenzen niet gewend van mij, vooral werk niet. Alles is altijd goed bij mij. Ik werk er 1,5 jaar en mijn contract eindigt in augustus. Vast contract? Ik denk het niet. Al deze onzekere factoren doen mij soms het liefst mijn bed in duiken en er niet meer uitkomen.

Alle vooroordelen die je voelt. Het is niet onze keuze MS te hebben.

Ik krijg appjes van mijn managers dat het heel vervelend is die 4 uur. Niet makkelijk in te plannen. Dan ligt het op het puntje van mijn tong te zeggen; "MS is ook heel vervelend"! Maar ja, wat bereik ik ermee?

Wat ik met dit verhaal eigenlijk wil zeggen is dat we niet alleen met MS om moeten gaan maar vooral ook met de maatschappij om ons heen! En ik weet soms niet wat moeilijker is. Alle vooroordelen die je voelt. Het is niet onze keuze MS te hebben. Het is niet mijn keuze minder te werken en geen avondshifts meer te draaien. Maar toch ik voel mij continu schuldig. Aan mij de taak daar geen misbruik van te laten maken en voor mezelf op te komen en me grenzen te bewaken. Voor iedereen; bewaak ze! Ze zijn zo belangrijk!

Liefs Maaike

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Jose schreef:

    Wauw. Rake tekst. Vooral dat schuldgevoel hebben is erg herkenbaar. Constant gevalletje van #wilwelmaarhetkanechtniet.
    Ga zo door! Dapper! Topper!

  • Hersentumor en MS – Deel III – Debby

    Debby vertelt vandaag haar derde en laatste deel van het verhaal. Het vorige deel gemist? Deel twee van het verhaal lees je terug op www.platform.ms. Nadat de operatie... › Lees meer

    In voor- en tegenspoed

    Paula reageerde naar aanleiding van onze oproep op Facebook; MS & Liefde; Wat is jouw verhaal? Een verhaal over onvoorwaardelijke liefde en over het liggen op de b... › Lees meer