MS in mijn omgeving

Petra de Groot

MS & Opa

Gepubliceerd: 4 mei 2016

Petra reageerde via Twitter op onze oproep om een verhaal te delen. Haar verhaal kan je nu lezen...

MS in mijn omgeving

Mijn opa van mijn vaders kant heb ik nooit gekend. De man overleed in 1948 en mijn vader nummer 8/9 in de rij (men weet niet wie eerder geboren werd; mijn vader of zijn 2ling zus) was 9 en zijn jongste zusje 2.

MS in mijn omgeving, zie ik toch wat een impact het kan hebben!

Toen opa ter sprake kwam ooit, hoorde ik dat de man aan de gevolgen van MS is overleden en dat tussen de diagnose (MS) en zijn overlijden 7 jaar zat. In die tijd zal de kennis en medicatie stukken minder geweest zijn dan nu.

Opa was bollenkweker en had samen met zijn broer een bedrijf. Toen hij ziek werd is het bergafwaarts gegaan en is het bedrijf failliet gegaan. Als weduwe achterblijven in 1948 zal niet makkelijk geweest zijn. Iedereen moest zijn steentje bijdragen. Dus de ziekte heeft toendertijd diep ingegrepen in mijn vaders jeugd.

Na het overlijden van mijn moeder kreeg mijn vader na een paar jaar een relatie met een lieve vrouw die hij van vroeger kende. Zij was zelfs bruidsmeisje van mijn vaders oudste zus omdat de bruidegom een oom was van haar. Zij heeft 3 zoons welke iets ouder  zijn dan mijn zussen en ik. Bij 1 van de zoons kwam begin 20 de diagnose MS. Net verkering met nu zijn vrouw en studerend voor landmeter. Dat werd een streep door zijn toekomst en moest een andere richting geven aan zijn leven door zijn MS.

Het werd een administratieve functie.

Voor de kinderen hebben ze het lang buiten de deur gehouden. Soms was het niet leuk want papa kon niet alles maar hij deed wat hij nog kon...

Iedere keer leverde hij wat in als gaat t redelijk. In de jaren dat ik hem leerde kennen zag ik de frequentie waarin hij naar het ziekenhuis moest voor predisoninfusen wel toenemen. En daarna toch iedere keer weer iets inleveren.

Maar ik heb enorm veel respect voor hem gekregen. Altyd positief, altyd gericht op wat nog wel gaat. Werken gaat niet meer maar bijles geven in wiskunde thuis kan nog wel.
Te zwemmen gaan met vaste clubmensen.

In 29 jaar tijd heeft hij veel moeten inleveren maar wat ik zie is een positieve man en vader waar de MS wel sterk aanwezig is maar niet de allesbeheersende factor is! Daar heb ik respect voor.

Deze 2 verhalen maken dat als mijn vader en zijn vrouw hun verjaardag vieren nooit een kado vragen maar een donatie voor onderzoek en het MSfonds
En ik kan daar alleen maar achter staan...

Geschreven door Petra de Groot.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Angst voor zichtvermindering

Jody Mooij-Nanne

Jody deelt met ons haar verhaal. De angst die ze heeft dat er iets gaat gebeuren met haar zicht. Hiervan heeft ze helaas al de eerste symptomen van moeten beleven. Lee... › Lees meer

MS en de griepprik

Annelies van der Heide

Onze schrijfster Annelies heeft naast haar verhalenreeks ook een verhaal geschreven over een actueel onderwerp; de griepprik. Annelies legt uit waarom zij wel of juist... › Lees meer