MS en Werk – Zo kan ’t ook!

Onlangs deelden wij het verhaal van Angelique. Een verhaal over MS en de toekomst. Vandaag geven wij de beurt aan Yessica. Ook net afgestudeerd en inmiddels werkzaam bij een leuk bedrijf. Echter, ze heeft steeds vaker klachten en vraagt zich dan ook hardop af of zij door haar MS wel een vast contract kan krijgen…

Toen ik bijna een jaar in dienst was werd ik gebeld door de directeur of ik even naar zijn kantoor wilde komen. Nerveus liep ik naar boven en stapte zijn kantoor binnen. Ik ging zitten en voor mijn neus lag…

Ik was kort geleden afgestudeerd en na een periode van veel solliciteren had ik dan eindelijk een leuke baan te pakken. Anderhalve maand later zou ik kunnen beginnen. Ik vond het spannend, maar ik had er ook enorm veel zin in! In de tussentijd speelde er echter nog wat spannends: ik was enige tijd geleden bij de huisarts geweest voor een gevoelloos plekje op mijn zij. Ik ben niet zo bangig aangelegd en dacht heel nuchter: “Hoe groot is die kans nou dat het iets ernstigs is? Waarschijnlijk is ‘t gewoon een beklemd zenuwtje of iets dergelijks.” Mijn vriend en ik schrokken ons dan ook rot toen de neuroloog ons vertelde dat hij aan MS dacht, en er daarom nog extra testjes gedaan moesten worden om dit zeker te weten. Kort daarna begon ik op mijn nieuwe werk, maar hield dit bericht voor mezelf.

Enkele weken later kreeg ik dan de uitslag van de testen. Deze bleken inderdaad volledig naar het beeld van MS te wijzen. De vraag was nog wel: was ’t een eenmalige klacht (Clinically Isolated Syndrome), of zet dit door en krijg ik straks écht de diagnose MS?

Maar ik wilde deze baan zó graag houden dat ik er toch voor koos het écht niet te delen. Dit werd echter plots een stuk lastiger; ineens kon ik niet meer goed lopen!

Ondertussen had ik ’t gelukkig erg goed naar mijn zin bij mijn nieuwe baan. Het werk was niet alleen leuk, en bleek ook goed bij me te passen. Een goede afleiding dus. Ook dit nieuws hield ik voor mezelf. Ik vond het nog te privé om te delen met deze nieuwe collega’s, en bovendien had ik geen vast contract! Ik had uitgezocht wat mijn rechten en plichten waren omtrent het hebben van een chronische ziekte en het krijgen van een vast contract. Uit de vele verhalen op internet leek het me verstandiger niets te zeggen.

Het achterhouden van deze informatie zat me echter totaal niet lekker. Maar ik wilde deze baan zó graag houden dat ik er toch voor koos het écht niet te delen. Dit werd echter plots een stuk lastiger; ineens kon ik niet meer goed lopen! Dit betekende niet alleen dat ik dus echt MS had en met medicatie moest starten, maar ook dat ik nu smoesjes moest verzinnen waarom ik bijvoorbeeld niet mee ging wandelen, steeds de lift pakte, en dergelijke. Want als dit uitkwam, had ik dan straks nog wel deze leuke baan? Dit alles bij elkaar maakte dat een enorm stressvolle periode.

Alle spanningen van de diagnose, het achterhouden hiervan, en de mislukte presentatie kwamen eruit. Ik heb toen toch maar alles verteld en ook mijn angst gedeeld over mijn contract.

De klachten van het slechte lopen trokken gelukkig langzaam weer weg, maar kort daarna had ik helaas weer nieuwe klachten. Een paar keer per dag was ik even een paar tellen duizelig en, als ik op dat moment sprak, praatte ik met een dubbele tong. Dit was echter steeds zo kort en maar een paar keer per dag dat het niemand opviel. Totdat ik tijdens een vergadering een presentatie voor het hele bedrijf mocht geven. Al na mijn eerste zin begon het te duizelen en mijn spraak klonk alsof ik dronken was. Betrapt! Hoe ging ik dat nou uitleggen?

De presentatie heb ik niet af kunnen maken en de bezorgde collega’s vroegen zich ongetwijfeld af wat er aan de hand was. Toen de vergadering voorbij was heb ik even apart met mijn manager gezeten. Alle spanningen van de diagnose, het achterhouden hiervan, en de mislukte presentatie kwamen eruit. Ik heb toen toch maar alles verteld en ook mijn angst gedeeld over mijn contract. Hij stelde mij echter direct gerust, en drukte me op mijn hart dat ik me daar écht geen zorgen om moest maken. Honderd procent gerust zou ik echter pas zijn als ik ’t contract voor m’n neus zou hebben.

Er viel direct een enorme last van mijn schouders. Maar dat contract…

De volgende dag heb ik ’t ook met de rest van mijn collega’s gedeeld. Iedereen reageerde heel begripvol en ik hoefde geen smoesjes meer te bedenken als er iets aan de hand was, of als ik weer een keer naar het ziekenhuis moest. Er viel direct een enorme last van mijn schouders. Maar dat contract…

Toen ik bijna een jaar in dienst was werd ik gebeld door de directeur of ik even naar zijn kantoor wilde komen. Nerveus liep ik naar boven en stapte zijn kantoor binnen. Ik ging zitten en voor mijn neus lag m’n vaste contract.

Voor iedereen die dus alleen maar de nare verhalen hoort, zo kan ’t ook!

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

  1. Wauw! Ik ben in januari gestart met mijn nieuwe baan en kreeg rond kerst de signalen. Naarmate de weken vorderde des te erger het werd. Eind mei uitspraak. Wat een verdriet kwam er over mij heen. Ik kin niks zeggen, geen vast contract. Voor 1 mei heb ik mijn vast contract als het goed is… ik durf niks te zeggen. Ik hoop ook niet dat het zover komt.
    Kan mij voorstellen dat het veel beter voelt als je er gewoon open over kunt praten.
    Gefeliciteerd met je vaste baan!
    Gr

  2. Gefeliciteerd, wat fijn dat het zo kan! Ik ben ook open geweest over mijn diagnose (werd dan ook afgevoerd vanuit werk en moest 2 weken in het ziekenhuis verblijven). Ik heb toen alles op alles gezet om mijn baan te behouden… juist dat heeft er voor gezorgd dat mijn contract niet verlengd werd. Mijn werkethiek was obsessief en ik was zichtbaar te ziek… 4 schubs in 8 maanden… het is toch een risico voor een bedrijf. Nu zit ik in de ziektewet maar uiteindelijk is er een bedrijf die me zonder meer wil aan nemen,juist om mijn eerlijkheid! Maar ik ga vanaf nu wel naar mijn lichaam luisteren Veel plezier met je baan en vast contract! Super knap van je, vooral omdat vaste contracten helaas steeds zeldzamer worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *