MS en voeding(supplementen): Ellen meets Mesologie

Wij hadden nog het verhaal van Ellen klaar liggen omtrent MS & voeding. Een onderwerp welke regelmatig voer is voor discussie. Moet je jouw bourgondische leven opzeggen om MS te remmen? Mag dan ‘helemaal’ niks meer? Lees mee met het verhaal van Ellen en hoe zij tegenwoordig omgaat met voeding…

Niet alleen mijn lever was chagrijnig maar ik ook! Maargoed ik geloof erin, ik geloof echt dat voeding helpt dus ik ga het aan en ik geef me eraan over.

Mijn vorige blog ging over ‘ms en gedachten/emoties’. Naast dat stukje ben ik bezig met voeding en supplementen, vooral na mijn diagnose. Veel gelezen over diverse ‘ms diëten’. De een zegt dit en de ander weer dat, heel vermoeiend. Ik heb het uiteindelijk een boekje besteld ‘Wat is goede voeding bij MS’ van MS Anders. Daar staat veel nuttige informatie in zoals: “Magnesium is betrokken bij de prikkeloverdracht en opbouw van myeline. Het beschermt de zenuwbanen tegen beschadiging.” En: “Vitamine B12 speelt een rol bij het immuunsysteem en de opbouw van het zenuwstelsel”. Je zult begrijpen dat ik dit mega interessant vind/vond maar ook heel veel vragen had en daarbij echt hulp nodig had. Ik wil best wel gaan slikken maar wat dan? Hoeveel? Hoe vaak? Hoe lang? Welk merk? Welke dosis?

Omdat ik een eetstoornis heb (al 2 keer behandeld daarvoor) en ik niet zomaar van alles wilde gaan slikken omdat dat dat juist ook averechts kan werken, heb ik contact opgenomen met een orthomoleculair (jaja heel chique) diëtiste.  Mijn vragen en wensen heb ik aan haar voorgelegd. ‘Ik ga je doorverwijzen naar een mesoloog om een meting te doen’ zei ze. Een wie!? Vroeg ik. Mesologie is een concept van geneeskunde waarin reguliere kennis op effectieve wijze wordt geïntegreerd met kennis uit de complementaire (alternatieve) geneeswijzen in diagnostiek en behandeling van vooral chronische aandoeningen. Tevens is deze geneeswijze gericht op de individuele benadering van de patiënt en op de zelfgenezende kracht van het organisme. Dus :-), snapje? Dat wist iedereen natuurlijk, not!

Toen hij zei: ‘Je bent echt heel moe hè’ moest ik even slikken en kreeg ik een brok in m’n keel. Want ja, ik ben vreselijk moe.

Twee weken later had ik een intake/meting met de mesoloog (hoef je geen verwijzing voor te hebben van de huisarts). Inmiddels had ik natuurlijk heel internet uitgelezen over mesologie en ervaringen en het zag er veelbelovend uit dus ik was heel nieuwsgierig. Na een gesprekje mocht ik plaatsnemen, hij had al uitgebreid rapportje gehad van mijn diëtiste dus dat was erg prettig.  Er stond een grote stoel en een gek aparaat, dat was dus een EFD, Electro Fysiologische Diagnostiek. De EFD meet bepaalde punten op de huid, deze bevinden zich voornamelijk op handen en voeten. Elk punt staat in directe relatie met een orgaan of een orgaandeel. De EFD geeft een totaalbeeld van het menselijk functioneren. Bij functiestoornissen in een bepaald orgaan zal de weerstand van het bijbehorende punt afwijken van de normaalwaarde.  Dit zie je op een metertje (soort toerenteller) en dat maakt geluid.

Op gegeven moment had ik door aan het geluid en het metertje wanneer het niet goed zat. En als hij dan ook nog eens moeilijk keek en druk ging schrijven zat ik er bovenop. ‘Vertel!’ zei ik. ‘Je lever is een beetje chagrijnig’ zei hij. Uhm oké, en dat betekent? Toen hij zei: ‘Je bent echt heel moe hè’ moest ik even slikken en kreeg ik een brok in m’n keel. Want ja, ik ben vreselijk moe. Ik vertelde dat het een andere moeheid is dan slecht slapen of hard werken. Toen kwam hij met een bijzondere uitleg. ‘Alsof je tot je knieën in de stront staat en dan gaat proberen te hardlopen’. Ik moest lachen en zei ‘ja zoiets’.

Ik kan je vertellen dat toen ik me ging verdiepen in het Candida dieet ik echt niet blij werd! Er bleef niet zoveel over en door die maagzweer die ik heb bleef er helemaal weinig over.

Na een uurtje meten was hij klaar en kwam de uitslag: de doorlaatbaar van de cellen is aangedaan, je cellen communiceren niet goed met elkaar (zouden het mannen zijn? Geintje!). We kunnen er een hoop mineralen en vitaminen tegenaan gooien maar het wordt slecht opgenomen dus dat heeft niet zoveel zin en zal weinig  resultaat  geven behalve  dat je hele dure poep krijgt (misschien heeft hij iets met poep). We gaan er eerst voor zorgen dat de doorlaatbaarheid van de cellen wordt hersteld en dat je wat opgeruimd wordt want die gisting van binnen is echt niet gaaf. Als die gisting weg is heb je een betere vertering en een betere opname en wordt je lever ontlast (die functioneerde ook niet meer goed door die gisting).

Oké ik verteer en verdraag moeilijk gist. En inmiddels zit er zoveel gisting in mijn darmen dat ik dat eerst moet oplossen. Hij heeft geadviseerd om een paar maanden het ”candida dieet” te volgen en daarnaast heb ik wat homeopathische middeltjes meegekregen die ik bij de Vitaminstore kon halen om het proces wat te versnellen. Ik kan je vertellen dat toen ik me ging verdiepen in het Candida dieet ik echt niet blij werd! Er bleef niet zoveel over en door die maagzweer die ik heb bleef er helemaal weinig over. Niet alleen mijn lever was chagrijnig maar ik ook! Maargoed ik geloof erin, ik geloof echt dat voeding helpt dus ik ga het aan en ik geef me eraan over. Baad het niet…. Wordt vervolgd als ik een paar weken verder ben :-). Dan zal ik jullie vertellen hoe het was en hoe ik me dan voel!

Liefs Ellen

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *