Moeilijke en leerzame periode

Saskia Saunier

Sakia vertelt ons over haar MS struggles afgelopen zomer. Ze had last van veel klachten door de hitte. Verschillende dingen proberen om maar enigszinds normaal te kunnen functioneren. Alleen lukt dit niet hoe ze het graag het gewild. Dan maar andere oplossingen bedenken. Je leest haar verhaal hier.

Moeilijke en leerzame periode

Sakia vertelt ons over haar MS struggles afgelopen zomer. Ze had last van veel klachten door de hitte. Verschillende dingen proberen om maar enigszinds normaal te kunnen functioneren. Alleen lukt dit niet hoe ze het graag het gewild. Dan maar andere oplossingen bedenken. Je leest haar verhaal hier.

Het begon allemaal afgelopen zomer, toen het zo ongelooflijk warm was. Ik had hier behoorlijk last van, een MS-dingetje. Op een gegeven moment ging het ten koste van mijn slapen. Ik sliep amper en dat ging me steeds meer opbreken. Al snel besloot ik naar de huisarts te gaan. Vanwege de vakantie moest ik naar een vervangende huisarts. Ik weet nog dat ik in een kleine wachtkamer in de hitte drie kwartier heb moeten wachten voor ik aan de beurt was. Ik kreeg wat tips mee om beter om te kunnen gaan met de hitte.

Ik voelde me erg slecht en vond het moeilijk om er op te vertrouwen dat dit me verder ging helpen

Het kwam vooral neer op blijven bewegen en vijf keer per dag onder een koude douche te gaan staan. Ik paste de tips zo goed mogelijk toe, maar het hielp me niet echt verder. Bovendien ervaarde ik veel spanning rondom de hitte en het slechte slapen. Ik ben geen voorstander van medicatie, maar uiteindelijk probeerde ik toch slaappillen om wat beter te kunnen slapen.

De eerste keer hielp het wel goed: zo had ik nog allerlei gedachten en opeens leek het alsof ze als een soort ballonnetjes werden lek geprikt en verdwenen. De tweede nacht hadden ze helaas een veel minder goede werking. Misschien was ik er te veel mee bezig dat dit me zou helpen en legde ik mezelf te veel druk op.

Ik kwam al vrij snel bij een slaaptherapeut terecht, om beter met het slapen om te kunnen gaan. De eerste afspraak was bij een waarnemer en kreeg ik wat basistips mee: ik moest vaste tijden naar bed en ook weer opstaan, ik moest niet te veel naar schermen kijken voor het slapen gaan en ik moest in de avond een ontspannen wandeling of fietstocht maken. Ik paste de tips toe, ook al had ik het gevoel dat dit me niet veel verder ging helpen. Ik voelde me erg slecht en vond het moeilijk om er op te vertrouwen dat dit me verder ging helpen.

Ik wilde uitroepen, hoe dan??

De gesprekken bij de slaaptherapeut zelf waren lastig. In de eerste gesprekken kreeg ik veel informatie en werd mijn hoofd overspoeld. Bovendien kende ik de informatie al, omdat ik zelf het een en ander had opgezocht en gelezen op de website die ik van hen had doorgekregen. Ik had vooral behoefte aan concrete, praktische tips. Ik merkte dat de informatie die ik van de therapeut kreeg me alleen maar meer verontrustte en mij bevestigde in de gedachte dat mijn situatie steeds uitzichtlozer werd.

Ik zat in een negatieve spiraal naar beneden. De enige momenten waar ik wel wat aan had, waren de momenten dat we ontspanningsoefeningen gingen doen. Dan werden mijn hoofd en lichaam voor even rustig. Op verschillende momenten dat ik advies kreeg, wilde ik uitroepen HOE DAN???

Ik zat namelijk helemaal vast en had behoefte aan een stappenplan, die mij stap voor stap vertelde hoe ik mijn dag moest doorkomen. Ik wist het zelf niet meer en was de wanhoop nabij… Op een gegeven moment bleek er toch meer aan de hand te zijn dan alleen maar slaapproblemen, zoals ik zelf lange tijd dacht. Ik kreeg na een aantal weken medicatie voorgeschreven voor mijn angstige en sombere gevoelens.

Ik voelde me klote en wilde dat niet meer

Ik vond het erg moeilijk om de eerste pil in te nemen. Iets in mij zei hard NEE, maar voor mijn gevoel had ik geen ander alternatief. Ik voelde me klote en wilde dat niet meer. Ik besloot dus te vertrouwen op de hulpverlening en nam de pil. Het lastige is dat dit soort medicatie pas na een paar weken begint te werken.

Ik leefde op dat moment van dag tot dag en had moeite om mijn dagen in te vullen en door te komen. Het vooruitzicht dat ik een paar weken moest wachten tot ik effect zou merken, maakte me behoorlijk moedeloos. En daar komt dan ook nog bij dat je gevoel de eerste dagen versterkt wordt. Gelukkig merkte ik dat na een paar dagen het zware gevoel minder werd en na een paar weken dat ik me inderdaad beter ging voelen.

Ik moet wel zeggen dat ik in deze zware periode ook regelmatig wel de Sas zag die niet op wilde geven. En gelukkig heb ik ook mijn humor overeind kunnen houden. Dat was wel een houvast; als ik mijn humor in ieder geval nog had, dan kwam alles wel goed. Ook ging ik anders kijken naar mensen met psychische problemen. Ik besefte dat je nooit over iemand kunt oordelen, omdat je niet weet wat er in iemand omgaat. Dat kun je aan de buitenkant niet zien.

Na een paar sessies kwam er een keerpunt

Dat merkte ik ook wel als ik van iemand hoorde dat ik er beter uitzag, terwijl ik me alleen maar slechter voelde. Ik dacht dan “hoe kun je dat nou zeggen? Het gaat helemaal niet goed!”

Uiteindelijk kwam ik bij een psycholoog terecht. Ik ging er zo open mogelijk naartoe. Ik wilde erop vertrouwen dat zij me kon helpen, ook al zag ik zelf even niet hoe. Na een paar sessies was er voor mijn gevoel een keerpunt.

Ik had erg veel angst om mijn slechte slapen en de stress en spanning die ik ervaarde. We hebben hier EMDR op toegepast en in dit gesprek werd er een groot deel van mijn angst weggenomen. Deze sessie heeft emotioneel veel bij mij losgemaakt en de dagen erna merkte ik dat de mist in mijn hoofd langzaam wegtrok en ook niet meer terugkwam. Ik kon opeens dingen weer beter overzien en vanaf dat moment lukte het me ook weer om te lezen. Iets wat mij normaal gesproken veel plezier en ontspanning geeft en wat mij een hele tijd niet lukte.

Ondertussen was ik ook elke keer bezig met mindfulness, waarbij ik elke week huiswerk moest doen. Activiteiten met aandacht uitvoeren en verschillende meditaties. Langzaam aan merkte ik dat dit voor mij een positief effect had en dat ik ook langzaam aan meer dingen ging oppakken. Ik vond het allemaal wel spannend, maar ik motiveerde mezelf om het toch te doen.

Maar op een gegeven moment val je om

Elke activiteit gaf me weer meer vertrouwen om een nieuwe op te pakken. En stukje bij beetje lukte het me om weer enigszins mijn normale leven op te pakken. Een volgende en laatste stap bij de psycholoog was om te leren wat liever naar mezelf toe te zijn en mezelf niet zo veel druk op te leggen.

Terugkijkend kwam ik namelijk tot de conclusie dat ik mezelf wel erg veel druk had opgelegd, op allerlei vlakken. En dat kun je blijkbaar heel lang volhouden, zeker met mijn wilskracht en positiviteit, maar op een gegeven moment val je om. En dat is ook met mij gebeurd. Er waren al geruime tijd wel signalen van stress, maar veel daarvan heb ik gegooid op mijn MS en bovendien dacht ik dat ik wel voor ontspanning zorgde.

Ik had niet door dat ik steeds meer ontspannende, sociale activiteiten juist aan het afzeggen was, omdat ik simpelweg niet meer kon. Ook kwam ik er achter dat ik in mijn zelfreflectie altijd tot de conclusie kwam dat iets beter kon; het was nooit goed genoeg. Maar goed is ook gewoon goed en hoeft niet beter.

Ik ben er nog niet

Ik hoef niet altijd te streven naar perfectie.  Tot slot was ik altijd bezig met zelfontwikkeling om mezelf naar een nog betere versie te ontwikkelen, terwijl ik al goed ben zoals ik nu ben. Ik ben er nog niet, maar al wel op de goede weg.

Het gaat de goede kant op en ik heb steeds meer het gevoel dat ik mijn leven terug krijg. Hoe zwaar de afgelopen periode ook is geweest, hij was ook vooral erg leerzaam. De belangrijkste les is wel dat ik heel trots ben op wie ik ben en dat steeds meer uit durf te dragen. Ik kom op de eerste plaats!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wat de MS mij leert…

We zeggen vaak; van fouten leert men. Maar zou je ook van de MS kunnen leren? Paula heeft er een verhaal over geschreven. En wij vragen ons af of jullie dit ook zo erv... › Lees meer

Vakantieplannen en MS; een lastige combinatie

De vakantie is begonnen. Of gaat komende vrijdag beginnen. Afhankelijk van of je in het Noorden, Midden of Zuiden van Nederland woont. Paula gaat ook binnenkort op vak... › Lees meer