Mijn ‘vriend’ & ik

We kennen Carla nu een aantal maanden. Een heel positieve dame welke ook al onze Instagram Sharing heeft gedaan. Na deze bewuste week werd zij enthousiast en mailde zij uiteindelijk haar verhaal. Een verhaal over haar diagnose, meditatie en positiviteit! Lees mee…

MS heeft een ander mens gemaakt van me en dit vooral op psychisch vlak en in de positieve zin dan nog wel…

Graag wil ik mijn verhaal delen hoe ik met mijn ‘vriend’ MS omga. Bijna 4 jaar geleden, van de ene dag op de andere kwam hij ongevraagd en onaangekondigd in mijn dierbaar lichaam. Het was een weg van vallen en opstaan, vooral in het beging letterlijk vallen. Het eerste jaar had ik maar liefst 7 opstoten, waardoor ik vaak rolstoel gebonden was. Het was een jaar van op en af naar het ziekenhuis, revalideren, een weg vinden in mijn nieuwe leven.

Ik ben altijd een fanatieke lezer geweest, vooral psychologie boeide me enorm. Ik ben me gaan verdiepen in de wereld van MS en ik kwam al vlug tot het besluit dat dit voorlopig althans voor de rest van mijn leven ging zijn. In de beginfase heb ik de MS genegeerd, deed ik ‘mijn’ ding en luisterde ik absoluut niet naar mijn lichaam maar al gauw besefte ik dat ik verkeerd bezig was. Dus heb ik er maar vrede mee genomen en de MS mijn ‘Vriend’ genoemd. Ik had zoiets van, je bent bij me gekomen, in mijn dierbaar lichaam, dus kunnen we er samen maar het beste van maken. Al vlug voelde ik me stukken beter, zowel psychisch als lichamelijk, daar hij ook milder werd voor me doordat ik mijn levensstijl een complete ommezwaai gaf. Geloof me, dit heeft me een hele tijd gekost.

Op dat moment is er letterlijk een knop in mijn hoofd omgedraaid, zo van, “Carla, geniet van ieder moment!”

Ook ben ik begonnen met schrijven, al mijn frustraties, soms met een lach, soms met een traan en ook vaak met woede. De ene dag voel je U super goed en de andere dag is al je energie zoek. Het voordeel was, als ik schreef ik geen verantwoording moest afleggen en ik ook geen commentaar kreeg. Als ik me goed voelde en mijn benen goed waren, ging ik naar het bos samen met mijn honden. Uren heb ik er doorgebracht, in de stilte, de rust, de natuur, meestal vroeg in de morgen, de stralende zon zien opkomen.

Ik ontdekte al vlug dat ik daar deugd van had en ik daar de beste antwoorden kreeg op al mijn vragen. Op een dag tijdens een stralende zomerdag stond ik aan het water terwijl mijn honden aan het zwemmen waren, vol leven, dol van geluk. Op dat moment is er letterlijk een knop in mijn hoofd omgedraaid, zo van, “Carla, geniet van ieder moment, wees dankbaar dat je dit nog kunt na al je opstoten!” Ik ben die dag naar de bibliotheek geweest, één van mijn favoriete plaatsen en ben me gaan verdiepen in mindfulness, ben allerhande cursussen gaan volgen, waaronder yoga, een cursus in ont ‘moet’ ting met jezelf, noem maar op.

Ik heb echt wel geleerd dat het van essentieel belang is dat we luitsteren naar ons lichaam als MS’ertjes, want anders steekt onze vriend zijn kopje boven.

Ik voelde dat ik op de goede weg was, mijn vriend was ook heel rustig, hij was tevreden dat ik luisterde naar hem, ben me dan ook gaan verdiepen in meditatie. Het brengt je centraal zenuwstelsel tot rust, hoe rustiger je leeft hoe meer energie je hebt. Geen stress, want dit is moordend voor ons, haalt echt de energie letterlijk uit je lichaam. Ik ben veel meer gaan sporten, ik ga nu nog 3 x in de week naar de kiné en doe thuis vaak oefeningen. Ik ga veel wandelen met mijn honden, hetzij naar het bos in mijn eentje; mijn favoriete plaats om te mediteren en om tot rust te komen, lekker in de natuur. Ofwel ga ik samen met mijn dierbare, altijd steunende echtgenoot naar zee gaan uitwaaien.

Kortom, ik ben trots op mezelf dat ik na bijna 4 jaar een weg heb gevonden waar ik me goed bij voel en ik hoop dat ik deze weg nog lang mag en kan bewandelen. Ik doe strikt wat de Neuroloog zegt, ik neem de tips met liefde aan van de Kiné, een geweldige dame! Heb bergen bewondering voor haar en ben haar ook heel dankbaar omdat ze me zo goed opvolgt en mijn klachten goed behandeld. Samen zijn we een sterk team om die beentjes in route te houden in samenspraak met de Neuroloog. Ik heb echt wel geleerd dat het van essentieel belang is dat we luisteren naar ons lichaam als MS’ertjes, want anders steekt onze vriend zijn kopje boven.

Maar ook daar heb ik nu mijn weg in gevonden, iedere avond ga ik slapen en ben ik dankbaar voor hetgeen ik nog kan.

Hij schuilt altijd achter het hoekje, de dagen dat ik me goed voel, energie heb geniet ik zoveel ik kan, maar met mate, de dagen dat het wat minder gaat geniet ik dan maar van een zeteldagje samen met mijn 2 lieverds en kijken we gezellig een film of liggen we buiten en lezen we een goed boek. Of mediteer ik in mijn tuin en geniet ik van mijn bloemen, mijn boeddha beelden, de rust van mijn watervalletje. Na ruim 10 opstoten ben ik nu vrij stabiel en heb ik geen nieuwe letsels meer bij, dus lekker verder doen zoals ik bezig ben was de boodschap van de Neuroloog.

Gelukkig heb ik een werkgever die me de vrijheid laat in mijn job als Vertegenwoordiger en heb ik het geluk dat ik zelf mijn werk kan inplannen, want de combinatie werk / gezin was in de beginfase moordend!! Maar ook daar heb ik nu mijn weg in gevonden, iedere avond ga ik slapen en ben ik dankbaar voor hetgeen ik nog kan. Wat de toekomst zal brengen dat weet niemand, maar één ding weet ik nu wel zeker en dat is: LEEF nu, geniet van alles wat op je pad komt en ga er vooral op een positieve manier mee om. Mijn visie is; gedachten zijn krachten, het zit hem allemaal tussen de oren, eenvoudig gelukkig zijn, genieten van het kleine en dit te weten appreciëren.

Het leven is wat gebeurt terwijl je andere plannen maakt en wanneer je vrede kunt nemen met hetgeen je overkomt zal je rust vinden.

We leven veel te vaak in een rollercoaster van carrière maken, altijd maar meer en meer willen, maar ik heb nu doorheen de jaren wel geleerd dat er meer is in het leven dan dit. Al moet ik toegeven dat ik vroeger ook zo een ingesteldheid had, maar het voelt zoveel beter met minder. Een andere manier van leven kun je leren, hetzij door zelfstudie, hetzij door cursussen te volgen. Als je er U maar goed bij voelt.

Adem in en word rustig, adem uit en glimlach, wie zuiver en stil is kan overal orde op zaken stellen. Vind het geschenk in alles wat op je pad komt, het leren begrijpen van je eigen denken, is het einde van al je smart. Het leven is wat gebeurt terwijl je andere plannen maakt en wanneer je vrede kunt nemen met hetgeen je overkomt zal je rust vinden. MS heeft een ander mens gemaakt van me en dit vooral op psychisch vlak en in de positieve zin dan nog wel, het aanvaarden en het loslaten dat je niet meer kunt functioneren zoals voorheen zonder daarbij schuldgevoelens te hebben naar je gezin en je naaste omgeving is een hele opluchting en verademing, een boodschap die ik aan alle lotgenoten wil meegeven.

Met veel Liefde geschreven, een positief ingesteld ms’ertje.

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

  1. Prachtig gedaan carla je verdient een grote pluim ze en er kunnen er nog veel van jou leren chapeau kon ik het ook maar zo op papier zetten

  2. Hoe doe je het toch om altijd zo positief te blijven!? Daar heb ik echt bewondering voor! Ik wens je het allerbeste samen met uw vriend…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *