Mijn vele MRI ervaringen

MRI’s voor sommige een angstig moment voor een ander tijd om een dutje te doen. Agnes heeft al heel veel ervaring met allerlei soorten MRI’s. Al zal zij de omstandigheden van haar eerste MRI nooit vergeten. Nu vele jaren later is het allemaal minder spannend geworden. Een uitgebreid verslag over het liggen in een MRI scanner en wat daar bij komt kijken.

“Nu een extra noot van mij omdat ik deze MRI nooit zal vergeten. In wel een heel bizarre situatie ging ik deze MRI tegemoet wat ik tot de dag ervoor niet had kunnen zien aankomen.”

Ik ben Agnes Schaap 53 jaar en diagnose MS sinds 29 oktober 2002, maar mijn lichaam gaf al vele vele jaren eerder aan dat er iets niet goed zat. Dat gedeelte zal ik jullie besparen want dat gaat terug tot in de pubertijd, als ik vanaf dat moment zou gaan schrijven, schrijf ik denk ik zo een boekje vol. Dus ik begin 30 november 2000 en waarom 30 november 2000? Omdat ik toen mijn aller allereerste MRI had. Mijn allereerste van heel veel MRI’s maar daar had ik toen nog geen vermoeden van.

Maar goed waarom een MRI? Dat kwam omdat ik al een tijd een heel vervelend pijnlijk linkerbeen/voet had. Er werd gedacht aan een hernia en tja dan raad je het al, MRI. Nu een extra noot van mij omdat ik deze MRI nooit zal vergeten. In wel een heel bizarre situatie ging ik deze MRI tegemoet wat ik tot de dag ervoor niet had kunnen zien aankomen. Mijn vader (zwaar Parkinson patiënt) is door een ongelukkige val op woensdag 29 november overleden.

’s Avonds is hij vanuit huis opgehaald en naar het mortuarium van het ziekenhuis gebracht om de oorzaak overlijden te bekijken en je raadt het al, in datzelfde ziekenhuis had ik dus de volgende dag mijn allereerste MRI. Daar ging ik dan, donderdag 30 november, op van de zenuwen, op van verdriet maar ik moest en zou doorzetten want ik had hier lang genoeg op gewacht. Gelukkig hadden de verpleegkundigen meer dan respect voor de situatie en mede door hen is het gelukt om de MRI door te komen. Maar meerdere malen dwaalden mijn gedachten af naar de kelder van het ziekenhuis, daar waar mijn vader op dat moment lag.

Als ik dit te goed op mij had laten inwerken was de MRI nooit gelukt, maar gelukkig kon ik keer op keer mijn gedachte weer ergens anders op richten, mede door de hulp van de verpleegkundige, ik gaf met een woord aan dat mijn gedachte weer afdwaalde en zij hielp mij weer mijn gedachte op iets anders te richten. De MRI was trouwens een van de oude garde, maar ja we hebben het over 18 jaar geleden.

Het was toen nog een gesloten kolom, dus behalve dicht bij hoofd en voeteinde ook nog het benauwde van de kolom strak om je heen en dat was 100 keer erger dan de herrie, want tot op de dag van vandaag heb ik daar totaal geen moeite mee. Ogen dicht en ogen dichthouden totdat ik er weer uit ben, ook dat was een gedachte die meerdere keren naar bovenkwam en dat doe ik dus nog wel steeds, ogen dicht en dicht houden.

“En vanaf dat moment is de MRI blijvend in mijn leven gekomen.”

Maar goed… Yes…… na ruim een half uur …… GELUKT!!! En dat was mijn eerste MRI ervaring, geen fijne maar het zorgde er denk ik wel voor dat iedere volgende MRI voor mij een eitje was. En die volgende MRI’s zijn vanaf dat moment jaarlijks gekomen. In eerste instantie verdacht van een hernia maar toch ook niet. Tot dat er door een oogzenuwontsteking ineens veel duidelijk werd. Na 2 weken van onderzoeken kreeg ik de diagnose MS, dit was oktober 2002. En vanaf dat moment is de MRI blijvend in mijn leven gekomen.

Nu is de MRI op zich ook al ontzettend veranderd en niets meer vergeleken met de dichte klom uit 2000. Bij hoofd en voeteinde open en de kolom is ook stuk minder benauwd. Het liggen zelf is ook vele malen verbeterd. Juni weer aan de beurt….. MRI nummer…….? Ik heb echt geen idee meer, ontelbaar zou ik haast zeggen. Ik weet wel dat ik in een periode van 6 maanden 5 keer in de MRI ben geweest. Dit als 3 maandelijkse standaard in verband met mijn medicatie en daarnaast weer een been wat niet oké voelde, maar niet als MS dus tussendoor een extra MRI van de rug.

Vervolgens nog een verdenking op een hersenvliesontsteking en hup in de MRI. Dat was nummer 4 in 6 maanden. Vervolgens nog een probleem aan mijn linker elleboog wat niet met gewone röntgen te zien was, dus hup met speciale contrastvloeistof in het gewricht de MRI in en dat was nummer 5 in 6 maanden. En sinds 2013 lig ik dus in ieder geval ieder 3 maanden in de MRI met contrastvloeistof. Ik heb al tijden een speciaal MRI kleding setje en een nieuwe verpleegkundige kap ik snel af met, ja ben bekend met de procedure. Trouwens de contrastvloeistof prik is ook veranderd in de tijd, zo werd ik voorheen altijd tussen de scans door geprikt en dus uit de MRI geschoven om de contrast in te spuiten en dan weer terug de MRI in. In ons ziekenhuis is de prik nu alweer een tijd vooraf aan de scans maar voor het contrast inspuiten komen ze nog even binnen wandelen maar hoef ik niet meer uit de MRI geschoven te worden.

“Wel laat ik ondanks het lawaai altijd de radio aanzetten want geloof het of niet, soms komt die er nog bovenuit ook.”

De 3 maandelijkse MRI’s zijn van mijn hersenen en daarbij krijg ik een soort kooitje over mijn hoofd voordat ik de MRI inga. Deze MRI duurt maximaal 20 minuten. Op dit kooitje zit een spiegeltje zodat mocht je je ogen open hebben je iets meer zicht hebt, maar ja ik heb mijn ogen toch niet open dus bij mij heeft dat geen nut. Wel laat ik ondanks het lawaai altijd de radio aanzetten want geloof het of niet, soms komt die er nog bovenuit ook. Een keer in de zoveel tijd, ligt ook aan mijn rugproblemen, wordt er ook een MRI gemaakt inclusief rug.

Dit is best een tijd liggen, maar dan neem ik een diazepam. Om te zorgen dat mijn lijf, maar voornamelijk mijn blaas zich rustig houdt. Helaas is door de MS mijn rompbalans aangetast en heb ik een ruggengraat die langzaam maar te snel voor mijn leeftijd in elkaar zakt. Hierdoor heb ik rechts/links, dus beide zijden van L4/L5 een titanium plaatje met 2 schroeven om de gewrichten op hun plaats te zetten en te houden. Tja en wat kun je dan nog meer schrijven, niet veel want iedere MRI van mijn hersenen en/of rug zijn mij nu wel bekend. Zo ook het meeste personeel op de radiologie, die mij al ontvangen met, goedemorgen Mevrouw Schaap zijn de 3 maanden alweer om?

Roosje Rood

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.