Mijn omgeving verslechterd

Emilie Braeckman

MS & Mindset

Gepubliceerd: 10 mei 2019

Dit keer het verhaal van Emilie. Ze vertelt ons hoe haar omgeving om haar heen verslechterd. Haar familie, vrienden, vele veranderingen. Haar MS begint haar parten te spelen. Ze gaat er zo goed mogelijk mee om, je leest haar verhaal hier.

Mijn omgeving verslechterd

2008 was het jaar waarop ik op een ochtend wakker werd met volledig zichtverlies aan 1 oog, gelijk veel MS patiënten. Dat jaar kreeg mijn papa kanker en werd mijn schoonpa ernstig ziek. Gelukkig zijn ze beide goed hersteld. Na grondige onderzoeken kwam de diagnose MS.

Al die jaren heb ik geen al te zware opstoten gehad, tot nu...

Door de cortisone kuur genas mijn oog volledig. De jaren erna heb ik twee prachtige jongens gekregen ook al hadden ze mij afgeraden om kindjes te krijgen. De jongste heeft autisme. In 2012 werd mijn mama zwaar ziek, ze kroop door het oog van een naald en overleefde een bacteriële meningitis. Ze herstelde bijna volledig na amputatie van vingers en voorvoeten. Helaas nam dementie haar leven over en stierf ze hier nu een maand geleden aan op 62 jarige leeftijd.

Al die jaren heb ik geen al te zware opstoten gehad, tot nu. Ik heb altijd gewerkt, 80% maar niemand op mijn werk heeft ooit geweten dat ik MS had of mijn moeder ernstig ziek was. Vorig jaar, rond juni begon mijn zicht wazig te worden en ging ik achter een nieuwe bril. Niet onmiddellijk de link gelegd met mijn MS.

In november 2018 naar de oogarts gegaan want het werd moeilijker om te werken en auto te rijden. Mijn zicht was wazig en niet scherp. Na twee zware cortisone kuren en niet zo’n fijne bijwerkingen ga ik mij er bij moeten neerleggen dat mijn zicht zo zal blijven. Auto rijden durf ik niet, met de fiets nog net wel. Elke ochtend zet ik de kindjes af aan school met de fiets. Veel kennissen kennen mijn achtergrond niet waardoor ik hen soms voorbij stap en niet heb gezien. Het komt arrogant over en dat is zeer vervelend. Ik heb het gevoel hierdoor vrienden te verliezen.

Het is voor mij onmogelijk om zo te werken

Sinds januari ben ik thuis aangezien ik op een boekhouding werk en voor mij onmogelijk is om zo te werken. Berichtje lezen of typen duurt een eeuwigheid. Ik zeg altijd tegen mijn huisarts, er zijn mensen die het veel zwaarder hebben dan mij. Ze zegt mij steeds, wat jij hebt is ook zeer zwaar hoor. Ik probeer het positief te bekijken en blij te zijn met wat ik wel nog heb. Bij deze, de korte versie van mijn verhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wietske hackt tijdens HackAMSterdam

Wietske Lutgendorff

Tijdens de #MSHackathon in mei van dit jaar, ontmoeten we Wietske Lutgendorff. Een persoon welke zo ongelooflijk enthousiast is als het gaat om innovatie, techniek, zo... › Lees meer

De 1000 verhalen van Platform MS

Floris

Floris vertelt ons over de 1000 gezichten die MS heeft. Hoe deze verhalen hem hebben geïnspireerd om kei-hard aan de slag te gaan met het door hem ontwikkelde Platform... › Lees meer