Mijn diagnose in Spanje

Karolien Servranckx

Karolien kreeg haar MS diagnose nu in de zomer 3 jaar geleden. Ze woont al 18 jaar in Madrid, Spanje. Op een dag door zich te ontharen onder haar armen (sorry als het to much information is) voelde ze aan de linkerkant het mesje niet op haar huid. Zo begonnen de klachten...

Mijn diagnose in Spanje

Karolien kreeg haar MS diagnose nu in de zomer 3 jaar geleden. Ze woont al 18 jaar in Madrid, Spanje. Op een dag door zich te ontharen onder haar armen (sorry als het to much information is) voelde ze aan de linkerkant het mesje niet op haar huid. Zo begonnen de klachten...

Ik zei het wel aan mijn partner, maar deed het af als een geknelde zenuw. Hij bleef maar aandringen om naar de dokter te gaan. Wat ik dus niet deed, nooit echt een fan geweest van doktersbezoeken :-). Maar had net de week erna de jaarlijkse medische controle van het werk en heb dit toen vermeld aan de dokter, waarop die me zei dat ik dringend naar een neuroloog moest.

Ik was ervan overtuigd dat ik niks had

Een maand later onder de MRI en toen ik de uitslag ging ophalen, ging ik alleen, omdat ik nog steeds van het idee was dat ze me zouden zeggen dat er niks aan de hand was. Maar toen ik de woorden hoor: ´´U hebt verschillende witte vlekken op de scan dus ik vrees dat u MS hebt´´. En wat er erna is verteld weet ik niet meer.

Ik ben buiten gekomen uit het ziekenhuis en heb er een paar uur op een bank gezeten, zitten wenen. Het nieuws kwam hard aan, te meer omdat ik ervan overtuigd was dat ik niks had. Achteraf gezien had ik het wel al eerder kunnen weten als ik met een paar van mijn symptomen eerder naar de dokter was gestapt maar....

En waarschijnlijk als ik toen niet net die controle had gehad, leefde ik nu nog steeds in de onwetendheid. Want buiten vermoeidheid en spasticiteit in mijn benen heb ik weinig last en voor dit zou ik nooit naar de arts gegaan zijn, zeker niet met een kleine van 20 maanden thuis, ik zou de vermoeidheid daaraan geweten hebben.

Ik voelde me heel alleen

Op het begin was het best zwaar, ik wist eigenlijk weinig van MS en het eerste wat er in me opkwam was dat ik binnen een jaar wel in een rolstoel zou zitten. Ik voelde me op het begin ook heel alleen met de diagnose. Mensen weten ook niet goed hoe ze moeten reageren op het nieuws. Ik heb toen een paar maanden thuis gezeten, veel geweend en dan op een dag opgestaan, knop omgedraaid en nu nog steeds proberen te leven met deze ziekte.

Het gaat al veel beter, maar er zijn altijd wat mindere momenten, maar gelukkig heb ik via instagram veel mensen leren kennen met MS en de community die we daar hebben is echt wel een groot hulpmiddel. Je kan er je ei kwijt en mensen snappen het, je krijgt er geen reacties die eigenlijk goed bedoeld zijn maar kwetsen.

Dus als ik 1 raad kan geven aan mensen die net de diagnose hebben gekregen, open instagram en zoek naar mensen met MS. Mijn eerste neuroloog in mijn eerste bezoek naar hem zei nochtans dit niet te doen en ben nog altijd blij dat ik toen niet naar hem heb geluisterd (ondertussen ook veranderd van neuroloog :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hoe gaat het nu met Henny?

In 2016 deelt Henny haar eerste verhaal op Platform MS. Een verhaal over haar diagnose en het afscheid moeten van bepaalde zaken. Onlangs ontvingen wij haar tweede ver... › Lees meer

Is negeren de oplossing?

Via Erik Heijkoop komen wij in contact met Danny (@Mijn_MS) wie al bijna 20 jaar MS heeft. Maar voordat hij de daadwerkelijke diagnose krijgt, heeft hij met de nodige ... › Lees meer