Marloes vraagt… #WereldMSDag

Een vraag van Marloes. Delen jullie haar vraag? Alstublieft..?

Ik hoop dat velen van jullie dit willen lezen en misschien zelfs willen delen om het wat meer aandacht te geven!

Vandaag is het wereld ms dag. Voor velen van jullie 1 dag in het jaar waarin je geconfronteerd word met deze verschrikkelijke tot nu toe nog ongeneselijke ziekte. 06-01-2016 Voor jullie misschien een gewone datum voor mij het begin van een ander leven. Stel je is voor dat uit het niks vanaf die datum alles anders word. Werk, relatie, kinderwens, toekomst dromen, functioneren, vriendenkringen en het gewone dagelijkse leven.

Stel je eens voor dat je eigenlijk elke dag wel moe bent.

Stel je eens voor dat je onzeker wordt. Een trap ziet en je bang bent om naar beneden te vallen. Je benen kunnen er namelijk mee stoppen wanneer de MS dat wilt.

Stel je voor dat je je werk niet meer kan doen. Je lichaam werkt niet mee, functioneert niet meer naar behoren. En vermoeidheid speelt een te grote rol.

Stel je eens voor dat je eigenlijk elke dag wel moe bent. Niet een beetje moe maar zo moe dat denken niet meer gaat. Praten en/of lopen moeilijk wordt en je hele dagen slaapt.

Stel je eens voor dat je door die zelfde vermoeidheid niet meer bezoekjes kan brengen aan een dierentuin, kermis, uit eten of de film. Zonder rolstoel, stok of wat voor hulpmiddelen dan ook en misschien sommigen dagen helemaal niet.

Boos, verdrietig en uitgeput.

Stel je eens voor dat je niet meer onbezorgd kan leven. Maar alles moet plannen om energie in te slaan, je mentaal voor te bereiden of moet kijken of het uberhaupt kan omdat een rolstoel mee moet.

Stel je voor dat je ‘vrienden’ verliest omdat ze geen raad met je weten. Dat werken ineens geen optie meer wordt. Alles wat gewoon en simpel leek een hele opgave is geworden. De woorden ‘Gewoon en even’ eigenlijk niet meer echt voor kunnen komen.

Stel je voor dat je je ‘iemand’ anders voelt. Boos, verdrietig en uitgeput. Dat je uit het niets kan omslaan als een blad aan een boom. Dat je dit merkt en er niks aan kan doen. Je die iemand niet wil zijn maar door de MS helaas wel wordt.

Oordeel niet en stel je eens voor…

Dit is een kleine opsomming van onder andere mijn leven. Een leven waarin ik vanaf 06-01-2016 elke dag mee geconfronteerd word en samen met mij nog ongeveer 17.000 mensen in Nederland. Voor velen van jullie zijn MS’ers vaak onzichtbaar ziek. En daarom vraag ik je dit jaar het volgende.

Oordeel niet… Als iemand even uit zijn rolstoel opstaat en een stukje gewoon loopt. Dit kan iemand met MS zijn die energie bespaard om de dag door te komen.

Oordeel niet… Als iemand dronken praat of loopt wanneer hij/zij het kind van school haalt of een fles wijn koopt. Maar bedenk dat het ook wel eens MS kan zijn en niet de drank.

Oordeel niet…

Oordeel niet… Als een op het oog gezond iemand alsmaar thuis zit en niet werkt. Het zou zomaar kunnen zijn dat ze juist daarom energie hebben om gewoon te leven.

Oordeel niet… Als je iemand met een kruk ziet lopen om de zoveel tijd maar niet elke dag. Het kan zijn omdat er die dag te weinig energie is om het evenwicht te corrigeren.

Oordeel niet en stel je eens voor. Voor jullie één dag in het jaar, voor ons de rest van ons leven..!

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

6 reacties op “Marloes vraagt… #WereldMSDag

  1. Wat goed geschreven!
    Ik deel jou verhaal zeer zeker want ik herken mezelf hier zo goed in.
    Sinds april 2016 heb ik ook de diagnose na het dokteren van maar liefst 28 jaar.
    Ik wens jou veel sterkte en succes in de toekomst.

  2. Bedankt Marloes,
    Ook ik kan er niet omheen, oktober 2005 de diagnose en sinds 12 mei van dit jaar in de IVA ; er is een hele nieuwe wereld voor me opengegaan nadat ik in januari 2016 heel erg last van mijn voeten kreeg.
    Rolstoel, scootmobiel, invalideparkeerkaart, rollator ….. maar gelukkig ook hele lieve mensen om me heen en mede daardoor blijft het de moeite waard

  3. Heel erg mooi verwoord, mijn dochter heeft MS dus alles wat je zegt komt me erg bekend voor en als moeder wil je zo graag helpen maar je kunt het niet.
    Veel sterkte en ook nog veel plezier in je leven, Marijke

  4. Hallo Marloes, ten eerste heel veel sterkte. Ik leef heel erg met je mee. Jarenlang heeft mijn zoon er mee geworsteld.
    Al de processen waar je het over hebt heb ik van dichtbij meegemaakt. Hij had pp MS.
    Het is zoals hij het zelf omschreef een verschrikkelijke ziekte. Hij heeft echt in het begin alles geprobeerd. Bij de imker zelfs vaak bijen gekocht die hij bij zichzelf aan bracht om te prikken. Mijn zoon, mijn grote kanjer heeft echt heel hard gevochten. Was op het eind erg gefrustreerd dat er niets was. Hij was zo positief tot het eind maar wat een verdriet, nog altijd. Daarom is het heel belangrijk dat er iets moet gaan gebeuren zodat het proces gestopt en worden. Hij is 17 september 2015 overleden.
    Ik was ontzettend trots op hem hoe hij met zijn ziekte omging. Het laatste jaar dag en nacht voor hem gezorgd. Ik wens iedereen met MS heel veel sterkte en hoop ook namens mijn zoon dat er nu eindelijk een medicijn wordt gevonden.
    Mijn zoon is 46 jaar geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *