Maandelijkse Story’s: Dromen

Maaike Alblas

Voordat ik begin met mijn verhaal van deze maand, wil ik jullie allemaal bedanken. Wát een leuke en lieve berichtjes heb ik mogen ontvangen. Echt heel erg leuk. Ik houd veel van schrijven & het is heel leuk dat er mensen zijn die mijn verhalen willen lezen.

Maandelijkse Story’s: Dromen

Voordat ik begin met mijn verhaal van deze maand, wil ik jullie allemaal bedanken. Wát een leuke en lieve berichtjes heb ik mogen ontvangen. Echt heel erg leuk. Ik houd veel van schrijven & het is heel leuk dat er mensen zijn die mijn verhalen willen lezen.

Toen ik jong was had ik al veel dromen. Deze dromen gingen vooral over later, als ik groot zou zijn. Zo wilde ik bijvoorbeeld in Amerika wonen. Samen met heel veel geitjes. Ik ben trouwens enorm dankbaar dat die droom nooit is uitgekomen. Ik moet er niet aan denken :). Mijn dromen gingen vooral over mijn toekomst.

Stay positive, work hard, make it happen...

Eigenlijk gingen mijn dromen alleen maar over positieve onderwerpen. In de ogen van een hele jonge Maaike zag mijn ‘later als ik groot ben’ er eigenlijk best goed uit.

Als je jong bent dan sta je er niet bij stil dat dingen anders kunnen lopen dan dat je voor ogen had. In mijn vriendenboekje staat bijvoorbeeld dat ik bakker wilde worden én buurvrouw van Eva. Beide dromen zijn niet uitgekomen. De manier hoe een kind denkt is gewoon erg mooi. Een kind maakt zich geen zorgen over ‘later’. Een heerlijk zorgeloos leven was dat eigenlijk!

Ook stond ik er niet bij stil dat mensen ziek konden worden. En de mensen die ziek werden, die zouden vanzelf beter worden. Zo dacht ik tenminste. Een chronische ziekte? Daar had ik al helemaal nooit van gehoord. Een kind bekijkt de wereld veel mooier & staat er niet bij stil dat er zo veel nare dingen gebeuren.

Op dat moment dacht ik dat het alleen maar slechter zou worden in plaats van beter.

Natuurlijk droom ik nog steeds heel veel over ‘later’, ik hoef alleen niet meer te denken aan ‘later als ik groot ben’. Ik word niet groter dan dat ik nu ben, dus ik denk alleen maar aan ‘later’. Een hele tijd heb ik niet durven dromen over mijn toekomst. Ik had geen flauw idee hoe snel het verloop van mijn ziekte zou zijn. Inmiddels is de MS al een tijdje stabiel & gaat het goed met mij (en hopelijk blijft het goed gaan!), dus langzaamaan begin ik weer te dromen over ‘later’.

Vorige maand heb ik jullie over mijn diagnose vertelt. Als iemand toen tegen mij had gezegd: “over 5 jaar gaat het vast heel goed met je, je kunt dan waarschijnlijk alles nog”, dan zou ik hem of haar niet geloven. Natuurlijk droomde ik daar wel over. Maar hoe slecht ik mij toen voelde? Op dat moment dacht ik dat het alleen maar slechter zou worden in plaats van beter.

Ik durf nu geen 5 jaar vooruit te kijken, dat is iets te veel van het goede. Maar ik hoop dat ik volgend jaar oktober mag schrijven dat de MS nog steeds stabiel is, en dat het goed met mij gaat. Dat is ook een mooie droom, toch?

Laatst zei iemand tegen mij: “Als je iets echt heel erg graag wilt, dan kun je het ook!”

Daar ben ik het volledig mee eens. Ik heb op dit moment nog zó veel dromen die belangrijker zijn dan de MS. Ik heb helemaal geen tijd om ziek te zijn. Sommige dingen zijn nou eenmaal veel belangrijker en aangezien de MS zich al een tijdje verborgen houdt, krijg ik ook de kans om over mijn dromen na te denken (én om ze uit te voeren :) ).

Zoals jullie in mijn vorige artikel hebben gelezen, houd ik geen rekening met de MS. Andere dingen zijn namelijk belangrijker: mijn dromen waarmaken! Zo wil ik bijvoorbeeld meer van de wereld zien. Er is meer dan alleen Nederland. Ook wil ik nog een boek schrijven. Het idee is er al, het moet alleen nog uitgewerkt worden. Daar is gelukkig geen haast bij, het is niet zo dat dat echt direct moet. Het is de bedoeling dat ik ook nog een andere opleiding ga volgen. Het is nu bijna 4 maanden geleden dat ik mijn niveau 3 opleiding heb afgerond. Ik geloof dat ik veel meer kan dat dat en je moet eruit halen wat er in zit! Oh en het is ook nog een droom van mij om een keer uit een vliegtuig te springen. Het lijkt mij vreselijk eng, maar je moet alles een keer doen in je leven.

En als het mij niet in één keer lukt, dan is het ook geen probleem. Dan doe ik het wel in 10 keer. Dat is helemaal niet erg. Gelukkig zijn er meerdere wegen die naar Rome leiden. Als je iets écht wilt, dan kun je het ook. Voor alles is een oplossing, óók als je chronisch ziek bent.

Toen hij (Boaz Spermon, red.) klaar was met de behandeling is hij wandelend het ziekenhuis uitgegaan...

Ik vind het ook erg mooi om te zien hoe een ander zijn of haar dromen aan het najagen is. Neem nou Nadine Dekker, zij heeft een autobiografie over haar leven geschreven. Haar boek is een inspiratie voor mensen met MS. Óf Boaz Spermon, hij heeft een stamceltransplantatie ondergaan. Boaz zat in een rolstoel voordat hij aan de behandeling begon, toen hij klaar was met de behandeling is hij wandelend het ziekenhuis uitgegaan. Hij heeft een eigen stichting en is er erg druk mee bezig om de behandeling naar Nederland te halen.

Zo zijn er nog wel veel meer voorbeelden. Ik bedoel er mee te zeggen dat zij ooit ook alleen maar zijn begonnen met een droom. Voor hen is die droom werkelijkheid geworden, en dat is iets om trots op te mogen zijn!

Dit motiveert mij ook om van mijn dromen werkelijkheid te maken. Misschien ga ik er wat langer over doen, dat is helemaal niet erg. Daarna kan ik wel trots op mezelf zijn & zeggen dat ik het wel heb gedaan!

Om een lang verhaal kort te maken: Stay positive, work hard, make it happen.

Veel liefs,

Maaike

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Met MS en vork

Onze redactie heeft de site 'Met MS en Vork' in de gaten. Voeding en MS. Dit kan nog wel eens interessant worden omdat wij eerder hebben gelezen dat er overeenkomsten ... › Lees meer

Bewegen en MS

Bewegen. Het klinkt zo vanzelfsprekend. Wendy schrijft over haar zus welke MS heeft en de afgelopen jaren veel heeft moeten inleveren als het gaat om bewegen. Een verh... › Lees meer