11 jaar MS

Linda de Ridder

Op Platform MS vragen wij regelmatig aan onze lezers om hun verhaal te delen. Zo gaf ook Linda gehoor aan onze oproep. 33 jaar, gescheiden en inmiddels 11 jaar MS. Dit is haar verhaal. 

11 jaar MS

Op Platform MS vragen wij regelmatig aan onze lezers om hun verhaal te delen. Zo gaf ook Linda gehoor aan onze oproep. 33 jaar, gescheiden en inmiddels 11 jaar MS. Dit is haar verhaal. 

Ik ben Linda de Ridder en 33 jaar. Helaas ben ik gescheiden, maar heb een mooie dochter van 6 jaar uit mijn huwelijk. Ze woont bij mij en gaat om het weekend naar haar vader. Ik heb 11 jaar MS en ben blij wat, wie en waar ik nu ben in me leven. Ik heb veel dalen gekend, maar steeds weer alles overwonnen. In 2007 werd er bij MS geconstateerd. Het ging allemaal heel snel. Heb toen 6 maanden in een revalidatie centrum gezeten. Toen ik met ontslag ging ging knapte ik snel op en kon weer kleine stukjes lopen.

Ik heb 11 jaar MS en ben blij wat, wie en waar ik nu ben in mijn leven.

Al met al kreeg in in 2010 weer een terugval en 2011 ook na een ivf behandeling. Die mislukte en wederom moest ik naar een revalidatiecentrum. Toen we dat jaar op vakantie gingen bleek ik  spontaan zwanger van mijn lieve dochter. Ze is 21 maart 2012 geboren. Zij is het zonnestraaltje in mijn leven. Sinds 2016 zit ik definitief in een rolstoel. Ik heb in 2016 de keus gemaakt om niet meer te lopen, omdat het zo slecht ging en ik er alleen maar boos en chagrijnig van werd. Sinds ik die keus gemaakt heb, heb ik vrede met hoe mijn leven is en ben ik stabiel.

Ik gebruik Tysabri en daar doe ik het ook goed op. Wel heb ik een aangepast appartement en een aangepaste bus met lift en hand bediening voor gas en remmen. Ik heb geen scootmobiel maar ik klik een soort van bike aan mijn rolstoel. Een soort handbike, maar dan volledig elektrisch omdat mijn rechter arm toch wel slecht is. Je ziet het niet, maar ik voel het wel. Zeker als het vriest. Dan breng ik alleen mijn dochter naar school en op school doet mijn arm zo'n pijn dat je mijn spieren ziet samen trekken. Dus een volledig eclectische bike.

Ik ben snel moe en zeker met drukte om me heen.

Nu kan ik gewoon in de klas komen van mijn dochter. Als het kan dan help ik op school. Dat geeft me veel voldoening. De kinderen zijn zo schattig en lief. Ik ben de mama van of gewoon Linda. Maar ze zeggen ook soms juf tegen mij. Zo schattig. Ik werk helaas niet meer. Mijn werk is mijn dochter want ik heb ook veel last van vermoeidheid. Ik ben snel moe en zeker met drukte om me heen. Ik kan daar goed mee omgaan want als ik moe ben dan ga ik gewoon even liggen en dan ben ik er weer.

Heel blij ben ik met mijn aangepaste bus. Ik kan gewoon overal naar toe zonder van iets of iemand afhankelijk te zijn. Ik zeg altijd dat ik hetzelfde doe als elk ander 'gezond' persoon alleen ik doe alles op wieltjes. Als de kinderen op het schoolplein vragen waarom ik in een rolstoel zit zeg ik altijd dat mijn benen ziek zijn of dat ze gek zijn. In het huishouden heb ik 3.5 uur per week hulp. Ik probeer zoveel mogelijk zelf te doen, maar heb  zoals vele ms-patiënten heb ik ook mijn mindere periodes of dagen. Koken doe ik zelf en mezelf verzorgen zoals douchen doe ik ook zelf. Ik heb sinds een jaar een goede rolstoel en niemand mag me nu nog duwen tenzij er een steile helling is. Dat weet mijn omgeving nu ook. Ze mogen pas helpen als ik het vraag.

Sinds een jaar heb ik een goede rolstoel omdat er wat onduidelijkheid was richting de gemeente waar ik nooit stil bij gestaan heb. Ik ben een eeneiige tweeling.  Als je mij ziet, zie je mijn zus en andersom. Dus daarom  was er verwarring bij de gemeente. 

Maar wat voor mij ook hielp was te zien dat ik niet alleen ben met een handicap/beperking. 

Vorig jaar heb ik meegedaan aan de mis(s) verkiezing van Lucille Werner. Dat was een hele beleving, maar was niet verder gekomen dan de selectie dag. Ik was zo zenuwachtig dat ik dichtklapte. Ik heb er aan mee gedaan om mijzelf eindelijk te accepteren en me niet meer te schamen voor mezelf. Ik dacht dat ik dat het beste kon doen door zeg maar in de schijnwerpers te gaan staan. Maar wat voor mij ook hielp was te zien dat ik niet alleen ben met een handicap/beperking. Ik mocht 6 Mei toen wel op het podium achter Pleun van The Voice. Zij zong toen een lied en de meiden die aan de selectie dag mee hadden gedaan en wilden mochten dus achter Pleun het podium op om een statement te maken dat wij samen sterk staan en zijn. Ook weer een positieve ervaring. Dit was het begin van mijn acceptatie.

Afgelopen zomer heb ik een tattoo laten zetten als symbool  dat ik accepteer hoe mijn situatie nu is. Dat ik MS heb en dat ik in een rolstoel zit. Die tattoo krijg je niet meer van je lichaam af net zoals MS.

Ik gebruik heel weinig medicatie. Wat ik van de zomer wel heb gedaan is botox voor me blaas. Ik had zo'n rare blaas dat ik er gek van werd. Ik las toen op de site van Positief met MS op Facebook dat iemand botox geprikt kreeg. Ik heb toen ook daar navraag gedaan bij de uroloog en als snel waren we het  over eens dat botox ook een optie voor mij zou kunnen zijn. De eerste behandeling was afgelopen zomer en ik ben er nog elke dag blij mee. Ik merk vanzelf wel wanneer ik weer opnieuw naar het ziekenhuis moet om de botox te laten prikken. Ik kan het echt iedereen aanraden die een lastige blaas heeft want hij heeft het veel rust gegeven.

Ik zie de toekomst positief en maak me niet meer druk om hoe de toekomst gaat lopen. Het enige wat ik doe is genieten van het leven en we zien wel.

Linda de Ridder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Linda schreef:

    dank je wel.

  • Hermans cynthia schreef:

    Amai,wat ben jij een positieve madam. Chapeau!!!!!

  • Wel of geen medicatie? 2 jaar Aubagio…

    Vorige week deelden wij het eerste deel van Anke. Vandaag is het de beurt aan deel twee. Ze mag de keuze maken om met nieuwe medicatie te beginnen. Uiteindelijk kiest ... › Lees meer

    Handbiker Geert over zijn 20km van Brussel

    MS en bewegen. Geert is er het sprekende voorbeeld van. Hij bewoog tijdens de 20km van Brussel met handbike over het parcours. En nu wilt hij ons in beweging brengen o... › Lees meer