Ja, ik ben een egoïst!

Ga ik voor mijzelf of houd ik rekening met de wens van een ander? Iets waar we allemaal mee worstelen. Kies ik voor mijzelf of doe ik mijzelf soms te kort door voor een ander te kiezen. Krijg ik er energie van of kost het mij energie? Tegelijkertijd wil je mensen niet teleurstellen. Paula vertelt ons hoe wij misschien met een andere blik naar egoïsme kunnen kijken.

“Jij kiest alleen maar voor jezelf. ” “Je houdt geen rekening met anderen.” Pffff, uit liefde voor jezelf leven, ik noem het gewoon egoïstisch.”

Zomaar een aantal opmerkingen die ook ik de laatste tijd meer dan eens voorbij heb horen komen. Ik ontvang regelmatig berichten van mensen die aangeven dat ze het zo moeilijk vinden om voor zichzelf te kiezen, omdat de omgeving er altijd een mening over heeft en dat dit de voornaamste reden is om bepaalde keuzes toch maar niet te maken.

Tijd voor een onderzoekje, want het mag toch niet zo zijn dat je jezelf niet meer op de eerste plaats durft te zetten, terwijl je weet dat je eigen gezondheid belangrijk is en bepaalde zorg nodig heeft, omdat jouw omgeving dat niet fijn vindt?  Ik besloot eens op zoek te gaan naar de definities van deze woorden: (lang leve Wikipedia 🙂 )

Egoïsme (uit het Lat.: ego = ik), ook wel ikzucht of zelfzucht genoemd, is een menselijke eigenschap waarbij iemand streeft naar eigen voordeel en geluk met verwaarlozing van de belangen en het geluk van anderen. Er zijn twee soorten egoïsme.

  • Egoïsme in morele zin
    Dit is egoïsme waarbij een persoon meer aan zijn eigen bevrediging denkt dan aan de bevrediging van anderen. Dit wordt algemeen als een negatieve eigenschap beschouwd.
  • Egoïsme in andere zin
    Dit is het zorgen voor het eigen welzijn. Dit soort egoïsme heeft over het algemeen geen negatieve connotatie, omdat het een vanzelfsprekende zaak is dat organismen op hun eigen welzijn letten.

Ik vond deze beschrijving wel heel mooi en duidelijk. Vooral ook die tweedeling! Maar hoe kan het dan dat het toch niet altijd als vanzelfsprekend wordt ontvangen als je voor jezelf kiest? Ik merk dat dit onderwerp mij ook heel erg bezighoudt en het frustreert mij dat er zoveel mensen niet voor hun eigen welzijn durven kiezen alleen omdat de omgeving daar wat van vindt.Inmiddels weet ik het volgende:

De omgeving vindt er ALTIJD iets van; het is of positief of negatief, maar een mening is er altijd. Je kunt nooit iedereen tevreden stellen. Als jij weet wat jouw reden is achter de keuzes die je maakt, dan kun je in ieder geval altijd eerlijk naar jezelf toe zijn. Als jij ervoor kiest om niet naar een feestje te gaan, maar wel naar een expositie omdat je daar energie van krijgt, is dat prima. Als jij ervoor kiest om bepaalde mensen minder te zien, omdat je hier energetisch op leegloopt, dan is dat prima.Elke keuze die je maakt omdat JOUW WELZIJN het allerbelangrijkste is, is prima.

“Ik denk dat wanneer je keuzes maakt met als achterliggende gedachte: “Ik kies voor mijn eigen gezondheid” dat daar niets verkeerds aan is.”

Ik denk dat wanneer je keuzes maakt met als achterliggende gedachte: “Ik kies voor mijn eigen gezondheid” dat daar niets verkeerds aan is. Als meer mensen dit zouden doen, dan denk ik dat er ook heel wat minder mensen echt ziek zouden worden of opgebrand zouden raken.Want hoe vaak pas je je toch maar weer aan, ga je toch maar wel naar die borrel, naar dat feestje,naar dat familiediner wat voor JOUW welzijn gewoon echt niet helpend is.

Nog een kleine toevoeging; egoïsme moet je niet verwarren met egocentrisme.

Egocentrisme is een term uit de psychologie. Wie egocentrisch is, heeft een verminderd vermogen om zich in een ander of diens standpunten of gevoel te verplaatsen (empathie). Het gevolg is dat de persoon zijn eigen visie en belangen centraal stelt en er vaak van uitgaat dat zijn visie ook de visie van anderen is. Bij aandoeningen als anti-sociale en narcistische persoonlijkheidsstoornis kan iemand zich sympathiek en meelevend opstellen, maar meestal blijkt dit gefingeerd te zijn om een bepaald doel te bereiken. 

De dualiteit zit ‘m natuurlijk  in het feit dat wanneer jij voor jezelf kiest omdat je weet dat jij je daardoor beter voelt, dat je daarmee soms anderen teleurstelt. Als de ander zich niet in jou kan of wil verplaatsen en dus alleen maar bezig is met zijn /haar eigen teleurstelling, komt dat theoretisch gezien op hetzelfde uit; namelijk egoïsme : want hij/ zij denkt in dat geval niet aan de ander. Jij in dit geval. Dus eigenlijk ben je allebei egoïstisch , maar wel met een andere insteek  🙂

Durf dus keuzes te maken die voor jouw welzijn dienend zijn. Iedereen is anders en heeft andere behoeften. Dat is ook juist zo fijn. Wanneer je elkaars keuzes respecteert, in plaats van oordeelt omdat je zelf teleurgesteld of jaloers bent, dan zouden de contacten tussen mensen een stuk liefdevoller en eerlijker worden. En dat is de energie waar ik voor kies 🙂 . Dus ja, ik ben egoïstisch, omdat mijn welzijn daar heel goed bij vaart.

Dat zouden meer mensen moeten doen. 🙂

Paula Smit

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Een reactie

  1. Mooi hoor Paula, jouw verhaal.
    Wat betreft het stukje over dualiteit; had ’t nog nooit op die manier bekeken, dat het van beide kanten egoïsme is, maar dan wel met een andere insteek. ‘Leven en laten leven’, dat zou t mooiste zijn!
    Gr. Judith

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.