Ik geef nooit op!

Jolanda Krupers

Afgelopen week is het druk geweest met nieuwe verhalen. Catharina en Jolanda mailde op dezelfde dag. Het verhaal van Catharina wordt op dit moment nog geredigeerd en het verhaal van Jolanda kunnen jullie onderstaand lezen.
Allereerst is het ontzettend knap dat zij ons heeft gemaild. Het vergt nogal wat energie van Jolanda en zij doet het toch maar even. Dank je wel, Jolanda! Daarnaast is haar instelling juist zo mooi en tevens de reden waarom we haar verhaal publiceren.

Ik geef nooit op!

Afgelopen week is het druk geweest met nieuwe verhalen. Catharina en Jolanda mailde op dezelfde dag. Het verhaal van Catharina wordt op dit moment nog geredigeerd en het verhaal van Jolanda kunnen jullie onderstaand lezen.
Allereerst is het ontzettend knap dat zij ons heeft gemaild. Het vergt nogal wat energie van Jolanda en zij doet het toch maar even. Dank je wel, Jolanda! Daarnaast is haar instelling juist zo mooi en tevens de reden waarom we haar verhaal publiceren.

Ik zou mijn verhaal wel willen delen. Leven met ms is lastig maar met humor en een lieve partner hou ik het vol. Ik weet nu twee jaar dat ik ms heb en het is steeds twee stappen voorruit en drie weer terug. Wij hebben in twee jaar best veel meegemaakt en het is best snel achteruit gegaan. Een jaar terug wilde ik een handbike en nu krijg ik een elektrische rolstoel. Ze zeggen dat stress en MS niet handig is... Nou, ik weet er alles van; niks gaat makkelijk en je moet overal achteraan om iets voor elkaar te krijgen.

Ik geniet van de kleine dingen samen met mijn vriend en mijn lieve hondje

Nu weer veel stress met het UWV want daar heb ik nu mee te maken. Keuringsarts zei dat ze MS verdelen in twee groepen RRMS (Relapse Remitting Multiple Sclerose) en PPMS (Primair Progressief Multiple Sclerose). Ik heb RRMS en best wel forse beperkingen maar krijg een WIA uitkering.  Wel keurde hij me medisch af en hoefde ik niet te solliciteren. Nou, als ik een sollicitatiebrief zou moeten schrijven ben ik wel even bezig; ik kan maar vijf minuten naar een beeldscherm kijken. Ach, mijn leven nu is best zwaar maar ik geniet van de kleine dingen samen met mijn vriend en mijn lieve hondje.

Samen met mijn vriend geniet ik van kleine dingen zoals samen boodschappen doen. Doordat mijn vriend in de zorg werkt en weinig vrij is achter elkaar, genieten we vooral van het samen zijn. Mijn vriend heeft op zijn werk de zorg voor demente ouderen en thuis de zorg voor mij. Doordat ik weinig kan door alle lichamelijke klachten doet hij het hele huishouden. Gelukkig ben ik af en toe eigenwijs en probeer dan ook wat in huis te doen maar dat gaat vaak mis. Gas vergeten uit te doen, op mijn knieën de wc en niet meer omhoog komen.

Ach ja, lijf laat me in de steek maar mijn humor blijft. En samen met mijn vriend lach ik heel wat af en dat is belangrijk om door te kunnen gaan. Voor mijn vriend is het ook moeilijk; hij krijgt er extra zorg bij maar doet het met liefde! En ik ben zuinig op hem en als het hem teveel wordt, gaan we een weekendje naar mijn ouders en wordt hij verwend. En mijn hondje is een lieverd, gek op knuffelen en goed in dom doen. Hij maakt me vaak aan het lachen. Uitlaten lukt niet en dat doet mijn vriend. Binnen wil hij wel naast de rolstoel maar buiten raakt hij gestrest en wil hij alleen op schoot zitten.

Binnenkort laat ik een tweede tattoo zetten op mijn onderarm. Ik weet al precies wat; een monstertje en eronder de tekst 'monster in me'.

Mijn leven speelt zich voornamelijk binnen af maar kan me prima vermaken gelukkig. Ik heb een paar vriendinnen die wel eens op de koffie komen en als ik een goeie dag heb ga ik met het busje naar mijn vriendin. Ik heb veel moeten inleveren maar kijk voorruit en niet achteruit en zo kabbelt mijn leven voorbij. Ik ben een positief mens en een vechter. Ik geef nooit op, kijk naar wat ik wel kan en niet naar wat ik niet kan. Binnenkort laat ik een tweede tattoo zetten op mijn onderarm. Ik weet al precies wat; een monstertje en eronder de tekst 'monster in me'. De 'M' en de 'S' worden paars en de rest zwart/grijs. Dat is hoe ik ms zie; een monster die langzaam je leven afpakt maar mijn humor blijft. Mijn vriend en ik leven samen met ons hondje in onze liefdesbubbel en negativiteit komt daar niet door, alleen positiviteit!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vervroegde WIA-uitkering aanvraag

Afgekeurd worden, arbeidsongeschikt raken met een ander woord gezegd. Het zal als een bom inslaan bij de meeste mensen met MS. Van de andere kant ook wel opluchting. A... › Lees meer

Een bedankje van Hilma

We vroegen aan jullie of er mensen zijn die jullie willen bedanken. Vooral in deze koude, donkere periode is een extra bedankje geen overbodige luxe en juist een teken... › Lees meer