Ellen schrijft…

Ellen Danenberg

Vandaag delen wij het verhaal van Ellen. Een nieuwe toevoeging aan de collectie schrijfsters op Platform MS. Het is voor ons altijd bijzonder als mensen zich aanmelden om een vaste schrijver  te worden voor ons platform. Ellen stelt zich graag aan jullie voor. Over enkele weken volgt haar volgende verhaal...

Ellen schrijft…

Vandaag delen wij het verhaal van Ellen. Een nieuwe toevoeging aan de collectie schrijfsters op Platform MS. Het is voor ons altijd bijzonder als mensen zich aanmelden om een vaste schrijver  te worden voor ons platform. Ellen stelt zich graag aan jullie voor. Over enkele weken volgt haar volgende verhaal...

Mijn naam is Ellen, ik ben begin van de maand 35 jaar geworden. Ik zie er echter nog steeds uit als 25, als ik andere mensen mag geloven. De vraag of ik soms stage loop op mijn werk. Ik werk daar inmiddels 7,5 jaar.

Ík was voorbereid, mijn omgeving echter niet. Maar ik wel.

Op mijn 25e kreeg ik mijn diagnose. klaarblijkelijk is mijn verouderingsproces daar stil komen te staan. Ik moet eerlijk bekennen, ik had geluk. Natuurlijk kun je over een MS diagnose nooit spreken over geluk, maar ik had een soort van geluk. Mijn geluk was dat mijn zus mij een aantal jaren ervoor mij was voorgegaan in haar MS diagnose. Dus voor mij kwam mijn diagnose niet als donderslag bij heldere hemel. Ik was voorbereid. Ík was voorbereid, mijn omgeving echter niet. Maar ik wel.

Ik wist dat mijn wereld op z’n kop zal komen te staan, maar niet wat mij allemaal te wachten stond. En dat was maar goed ook trouwens. Daarentegen weet niemand dat. Dus waarom had ik het willen weten? Ik heb die wens nooit gehad. Het komt zoals het komt, en op dat moment is het aan jezelf hoe je ermee om gaat. Je kunt het natuurlijk wel beïnvloeden, maar ook dat, bepaal je weer zelf.

Het begon allemaal 1,5 jaar voor mijn uiteindelijke diagnose. Ik kreeg een oogzenuwontsteking. Ik had mijn zus daar eerder ook over horen vertellen en de omschrijving kwam mij net even wat te bekend voor. Binnen een aantal dagen was ik blind aan mijn oog. Ik zocht de symptoom omschrijving op via Google, ging ermee naar de huisarts, legde het uit. Ik vertelde daarbij dat ik niet dacht dat ik MS had, maar dat de omschrijving precies omschreef wat ik ervoer.

Het was gewoon een oogzenuwontsteking.

Mijn huisarts was niet zo blij met mijn zelf opgezochte beschrijving en liet mij letters lezen op afstand. Ik had mijn lenzen niet in, dus dat was geen succes. Na een lang gesprek van 'welles niets' werd ik toch doorverwezen naar het ziekenhuis voor een gezichtsveld controle. Ook geen succes. Deze arts vond mijn googleprint ook niks. Tot ze erachter kwamen dat ik gewoon zo goed als blind was aan 1 oog.

Een maand en een MRI later kon er geen diagnose gesteld worden. Het was gewoon een oogzenuwontsteking. Ik kon weer naar huis en doorgaan met mijn leven waarin ik nog steeds MS vrij was. Feest! Alles werd van tafel geveegd, niets om mij zorgen over te maken. Het was alleen een oogzenuwontsteking. Dat feest en MS vrije bestaan duurde nog 1,5 jaar.

Voor de komende periode zal ik jullie meenemen in mijn leven. Mijn leven draait niet alleen om MS. Maar ook over mooie reizen, de dikke hulphond (DHH), aanwaaidochter, werk, UWV, gezond koken, Chinese martelwerktuigen, moeilijke voeten, single zijn, Tinder (bleh), genieten van het leven en de kleine dingen daarin, goede vriendschappen, klusambities en mijn fiets (wat een topding). Er komen ongetwijfeld meerdere onderwerpen aan bod. Maar dat verzin ik dan wel ter plekke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Sandra schreef:

    Wat dapper van je je verhaal doet. Veel sterkte en kracht. Ik zal je volgen. Je bent een topper 🙂 groetjes Sandra D

  • PIC schreef:

    Dit is hoe ik Ellen ken een bijzonder mens! Grappig, lief en hard. Ik ben overtuigd dat haar inzichten inspirerend, herkennend en bovenal grappig zullen zijn.
    Hoe ze in het leven staat is absoluut vol vuur en altijd een blik vooruit.
    Ga zo door en kijk nu al uit naar je volgende column.

  • Daan schreef:

    Superleuk geschreven ell! Ik ben benieuwd naar je verhalen en ga ze zeker lezen.
    Ik hoopte steeds dat jij dezelfde lichte variant/versie had die ik ken van mijn schoonmoeder, maar je bent ondertussen al de tweede super lieve, positieve en stoere jonge vrouw om mij heen die het veel zwaarder te verduren heeft. Fijn dat je op deze manier jouw leventje met iedereen deelt!

  • Karin schrijft voor Anita

    Op onze Facebook pagina werd een berichtje geplaatst omtrent een crowdfunding voor een HSCT behandeling. Wij vroegen aan de persoon welke het bericht had geplaatst of ... › Lees meer

    Life is real

    Kelly schrijft over haar single leven. Ze mist toch gezelschap om haar heen. Altijd maar alleen. Ook mist ze veel energie om alleen al naar de overkant van de straat t... › Lees meer