Eindelijk de uitslag…

Annelies van der Heide

MS & Relatie

Gepubliceerd: 25 januari 2017

Het volgende verhaal van Annelies. Na haar diagnose MS is het nog niet gedaan met de gezondheid van Annelies. Vorige keer schreef ze over de abortus en het uitstrijkje. Annelies wacht nu op de uitslag van het uitstrijkje. Zal ze dan eindelijk goed nieuws krijgen?

Eindelijk de uitslag…

Vrijdag 8 juli, thuis gekomen van het werk. Ik zou net even op bed gaan liggen, want ik was wel wat moe. Ik lag goed en wel en toen ging de telefoon. In het scherm van de telefoon stond huisarts. Eindelijk de uitslag. Hij was gebeld door de patholoog, er waren onrustige cellen gevonden, wat betekend dat er een voorstadium van baarmoederhalskanker is geconstateerd. Ik moest me geen zorgen maken want het is nog geen kanker.

De cellen konden door de zwangerschap wel onrustig zijn.

Maar 5 jaar wachten is een te groot risico, want dan is het misschien wel kanker. Hij was al zo vrij geweest om een verwijsbrief voor naar de gynaecoloog klaar te leggen. "Oké, ik kom er aan." Dat was een uitslag die ik niet verwacht had, het zag er toch allemaal zo goed uit?

Op dat moment ging er van alles door me heen, geen kanker maar wel onrustige cellen. Het woordje kanker bleef door mijn hoofd spoken, maar daar hebben we onze beste vriend Google weer voor ;-). De huisarts had gezegd; "Het is een voorstadium. Nog geen kanker. Dus haal niet van alles in je hoofd." Ach, het zal nog wel te maken hebben met de abortus. Ze hadden toentertijd gezegd dat ik even moest wachten met het uitstrijkje. De cellen konden door de zwangerschap wel onrustig zijn. Eerst de gynaecoloog maar afwachten. Mijn ouders gebeld dat ik eindelijk de uitslag heb. Nog wat met mijn moeder er over gepraat. Daarna naar de huisarts gelopen voor de verwijsbrief.

Het is een voorstadium. Nog geen kanker. Dus haal niet van alles in je hoofd.

Afspraak gemaakt bij de gynaecoloog. Woensdag 27 juli kon ik terecht. Ik had geen idee wat ze ging doen en wat ik van deze afspraak kon verwachten, het zal wel een intake gesprek zijn dacht ik. Maar dat was niet zo. Ze vroeg of ik nog vragen voor haar had en of ik ook geschrokken was van de uitslag. Geschrokken is een groot woord, er spookte wel van alles door mijn hoofd. Een vraag had ik wel. "Kan het ook nog te maken hebben gehad met de abortus?" Haar antwoord daarop was kort en krachtig: "Nee, het heeft er niets mee te maken, dat staat echt los van dit." Nou dat was duidelijk.

Er werd een biopt gemaakt en die werd op kweek gezet. Dat duurde een week of 2 en dan zou de uitslag er zijn. Nog wat uitleg gekregen over wat ze gaat doen als het CIN 2 of 3 is. Bij CIN 1 zou niks worden gedaan en daar ging ze vanuit. Alles zag er zo rustig uit en het onrustige weefsel was ook heel moeilijk te vinden vond ze. Misschien dat ze door de biopt al het onrustige weefsel al weg had gehaald. Ja, dat heb ik eerder gehoord, dacht ik.

Bij CIN 2 en 3 zal er een lisexcisie gedaan worden. Nog uitgelegd gekregen wat een lisexcisie is. Dat houd dus in dat het onrustige weefsel wordt weg gebrand met een hete lus/lis. Ik kon eerst wel rustig op vakantie gaan en lekker genieten van mijn vakantie, want het zal wel wat meevallen. Folders meegekregen voor thuis en de afspraak voor het bellen over de uitslag.

Wat wij allemaal samen al mee hebben gemaakt, maakt onze relatie alleen maar sterker.

Zo gezegd zo gedaan. De vakantie begon voor mij de zaterdag er na. Lekker een weekje op de motor weg geweest samen met mijn vriend en nog wat vrienden. Het weer kon wel wat beter, maar we hebben heerlijk genoten en nergens aan gedacht of zorgen over gemaakt. Ik was op dat moment alleen maar bezig met vakantie vieren. Heerlijk te genieten van de natuur om me heen. Van de dingen die we gedaan hebben en bezocht hebben. En het vooruitzicht dat we na de vakantie mijn dochter, na 3 weken te hebben gemist, weer konden halen. Het was onze eerste vakantie samen. En ook nog in een tent. Dus de ultieme relatietest ;-) De test is zeker geslaagd. Maar dat kon ook niet anders. Wat wij allemaal samen al mee hebben gemaakt, maakt onze relatie alleen maar sterker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Toeba schreef:

    Ik leef met je mee, spijtig heb ik hetzelfde cin1… Het zit blijft achter mijn hoofd…
    De gynaecoloog stelt het altijd uit en zit altijd met een vraagteken?? Zou dit niet weg verlopen. Hoe verloopt het nu bij jou?

  • Annelies Ligtlijf schreef:

    Rustig afwachten is mijn advies. Alles wat er daarna op je afkomt zie je vanzelf.
    Ik wens je alvast veel sterkte!

  • Anneke van Heijst schreef:

    Fijn dat je ng heerlijk kon genieten van jullie vakantie
    En nu maar rustig alles over je heen laten komen.
    Wachten op een uitslag lijkt altijd voor je gevoel lang te duren.
    Wens je veel sterkte toe.

  • Harriette schreef:

    Kijk je heerlijke vakantie heb je lekker in “the Pocket”, zoals ze dat zeggen. Die neemt niemand je af, wat er ook gebeurd.

    De rest,….afwachten en positief blijven!

    Duimpje !

  • Verwachting versus begrip

    Judith Bouwhuis

    Judith heeft een verhaal geschreven over de verwachtingen die mensen hebben van iemand in een rolstoel en wat er gebeurt wanneer je zomaar uit je rolstoel stapt. Hoe i... › Lees meer

    De beloning

    Merel

    Merel date online. Met haar MS struggles besluit ze toch weer online te gaan daten. Na duizenden swipes is er een match. Unieker nog, een virtueel gesprek. Is dit dan ... › Lees meer