Dochter van moeder met MS, hoe is dat?

Weet je nog… nu het zo koud is. Afgelopen zomer was het warm, heerlijk warm. Kristien van 24 jaar reageerde op onze oproep om een bericht te schrijven over de warmte. Tijdens de herfst denken we even terug aan de zomer. De moeder van Kristien is ziek, ze heeft progressieve MS, zij vertelt aan Platform MS hoe het is om je als dochter zorgen te maken om je moeder. En fris buiten of niet, dit is een hartverwarmend verhaal over een moeder en een dochter, en de zorgen die kinderen hierom kunnen hebben.

“Ik probeer mezelf moed in te praten en zeg tegen mezelf dat mijn moeder in goede handen is bij de buurtzorg die elke dag komt”.

De afgelopen dagen waren warm, heel warm. Terwijl ik 100 kilometer verder woon dan mijn ouders bekruipt mij langzaam een gevoel hoe het mijn moeder zal gaan. Ik weet dat de combinatie warmte en MS, mijn moeder niet goed afgaat. Ik probeer mezelf moed in te praten en zeg tegen mezelf dat mijn moeder in goede handen is bij de buurtzorg die elke dag komt. Ondanks dat ik mezelf moed probeer in te praten gaan mijn gedachten als maar verder. Hoe gaat het met mama? Drinkt ze wel genoeg? Kan haar lichaam het wel aan? Wat als ze valt omdat haar benen het niet meer goed doen door de warmte? Wat als ze de hele dag op de grond ligt en niemand haar vind?

Ik merk dat ik steeds banger begin te worden of het wel goed gaat met haar. Of de warmte haar lichaam niet nog verder kapot maakt. Ik probeer afleiding te zoeken en ga muziek luisteren en tekenen. Dat zorgt er meestal voor dat ik rustiger word en mijn gedachten beter kan relativeren. Na een poosje muziek te hebben geluisterd merk ik dat ik nog steeds bang ben voor wat er misschien zou kunnen gaan gebeuren. Omdat het later op de avond is besluit ik mijn vader een WhatsApp berichtje te sturen hoe het met mama gaat?

“Mama is erg moe, slaapt bijna de hele dag en kan haast niks meer zelf doen door de warmte.” 

Ik hoop op een positief berichtje zodat ik de gedachten achter mij kan laten. Helaas krijg ik in mijn ogen een minder goed berichtje. “Mama is erg moe, slaapt bijna de hele dag en kan haast niks meer zelf doen door de warmte.”

De angst word groter en ik wil er ontzettend graag heen, maar mijn drukke agenda zorgt ervoor dat het niet haalbaar is om er naar toe te gaan. De angst wordt verdriet en ik bel huilend mijn vriend op. Ik zeg dat ik mij grote zorgen maak om het weer en om mama. Mijn vriend kalmeert me en geeft me tips die me zouden kunnen helpen om rustiger te worden. Het helpt wat en langzaam word ik rustiger. Ik besluit om morgen mijn moeder te bellen en te kijken hoe haar reactie is.

Zo gezegd zo gedaan. De volgende ochtend als ik wakker word is het eerste wat ik doe mijn moeder bellen. Vrolijk neemt ze de telefoon op. Ik ben zo ontzettend blij dat ik aan haar stem hoor dat ze vrolijk is. Ze vertelt over het warme weer maar dat ze voor de waaier blijft zitten. Ze kijkt de hele dag rustig tv en dat is volgens haar doen prima uit te houden. Aan het einde van het telefoontje ben ik zo opgelucht en blij dat ik haar stem heb gehoord. Het gaat gelukkig redelijk goed met haar:)

Eindelijk kan ik de gedachten over de warmte achter mij laten.

Kristien

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Een reactie

  1. Moet leuk zijn als je kinderen zich af en toe zorgen maken om je, en niet doen of je ziekte niet bestaat en ze je mijden! Want jij bent de vervelende mama en oma die aandacht zoekt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.