Diagnose MS – hoe nu verder

Vaak ontvangen wij verhalen die gaan over de eerste periode van diagnose en het leven met MS. Zo ook het verhaal van Bernadette de Vroome. Na een moeilijke tijd heeft Bernadette de kracht gevonden om deze om te buigen naar een positieve tijd. Sport en gesprekken hebben haar blik op MS veranderd. Nu heeft deze sportieve vrouw zelfs het gevoel er iets positiefs aan over te houden. Samen met Platform MS vertellen wij het verhaal van Bernadette. De woorden van een vrouw met MS gegoten in mooi verhaal. 

“Het lopen ging mij moeizaam af en soms voelde ik mij net een oudere vrouw van tachtig jaar”

Toen ik net de diagnose MS kreeg wist ik niet wat ik met mijn leven moest beginnen. Een onzekere periode en wilde graag loskomen van deze gevoelens en veranderen. Het lopen ging mij moeizaam af en soms voelde ik mij net een oudere vrouw van tachtig jaar. Het gevoel alleen te zijn was overweldigend. Bang om mijn beroep (verzorgende IG) niet meer uit te kunnen oefenen. Twijfel en vragen borrelden op in mijn gedachten. Zou ik mezelf terug vinden en nog steeds kunnen wat ik hiervoor ook kon doen? Ik had er weinig vertrouwen in dat ik weer op zou kunnen klimmen. In mijn achterhoofd was juist het stemmetje aanwezig dat zei dat ik snel achteruit zou gaan. In mijn gedachten zat ik altijd thuis en vereenzaamde ik achter de geraniums.

“Ik merkte al snel dat er verbetering kwam. Zouden mijn hersenen omleidingen aanmaken waardoor ik nog meer kan?”

Vele afspraken volgden elkaar op. Van het ziekenhuis naar de gemeente en terug naar het UWV. Het gevoel bestond bij mij dat ik nooit meer zou kunnen werken. Mijn situatie bleef in eerste instantie maar achteruit gaan. Wel bedacht ik mij dat ik aan mijzelf wilde werken en wilde gaan sporten. Alles om me maar prettiger te voelen. Daarom ben ik het maar gewoon gaan proberen. Het gevoel om mezelf te verbeteren en om de MS te verslaan was zo sterk. Het begin was zwaar. Duizelig en slecht lopend begon ik op de loopband en op de fiets. Ik merkte al snel dat er verbetering kwam. Zouden mijn hersenen omleidingen aanmaken waardoor ik nog meer kan? Na de eerste start bleek dat mijn fitnesstrainer niet de juiste persoon was voor mij. Op zoek naar wat nieuws kwam ik in aanraking met oefeningen gecombineerd met krachttraining. Deze oefeningen hielpen juist erg goed. En beleef ik er vooral veel plezier aan.

“Mijn balans werd beter, het lopen gemakkelijk en mijn motoriek verbeterde!”

Na dat gesprek met mijn nieuwe trainer besloot ik nog meer om mijn beste beentje voor te zetten! Trainen, trainen en nog eens trainen. Het geeft een positief gevoel en ik bleef verbeteringen zien. Voor mezelf zorgen lukte steeds beter. Sneller een douche nemen en gemakkelijker mijn sokken aantrekken bijvoorbeeld. Mijn lichaam veranderde van iemand met MS naar een soepele persoon. Het werken lukte weer en ook mijn zelfvertrouwen nam toe. Het belangrijkste was dat ik mij niet meer een persoon met MS voelde maar gewoon Bernadette.

“Ik ben blij dat ik dit heb doorgezet en dat mensen ondanks de MS meer kunnen dan ze zelf denken.”

Na veel gesprekken met het UWV hebben we besloten om het werk weer op te pakken. Proberen kan tenslotte altijd. Anders weet ik nooit of ik het nog zou kunnen. Nu doe ik vrijwilligerswerk in het ziekenhuis! Wie had dat gedacht? Als je doorzet lukt het, dat weet ik zeker! Voornamelijk ben ik blij dat ik dit heb doorgezet en dat ik ondanks de MS nog heel veel kan! Als ik iets aan anderen mag meegeven is het dat je  na een zeer moeilijke periode een leuke en leerzame periode er voor terug kan krijgen. Geef niet op! Je mag er zijn. Je hebt MS maar je bent niet MS

Bernadette de Vroome

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

  1. Heel goed! Ik heb zelf eind december mijn diagnose geïncasseerd, en ik sport nu twee keer per week. Dat scheelt een slok. Sterkte, Bernadette!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.