Depressie en MS

Marian heeft eerder een verhaal geschreven over haar depressie. Nog altijd had zij gezegd een tweede deel te gaan schrijven voor Platform MS. Nu is het er van gekomen. Een herstel proces laat zich namelijk niet sturen. We zijn blij dat Marian zoals zij zelf zegt “het weer kan handelen”.
“Het is best hard werken en je komt jezelf heel vaak tegen.”
Hallo allemaal,
Alweer een hele tijd geleden had ik beloofd een vervolg verhaal te schrijven over mijn depressie.
Ik had beloofd dat over 2 weken na het eerste verhaal te doen maar zo werkt het helaas niet. Er gaat veel veel tijd overheen voor er een vooruitgang in zit. Het is best hard werken en je komt jezelf heel vaak tegen.  Een goede medisch psychologe heeft altijd voor me klaar gestaan. Eerst om de 4 weken, daarna om de 6 weken daarna 8 en op het laatst 3 maanden.
“Ik denk weer in oplossingen, ik zie de zon weer schijnen en ga er weer heerlijk op uit.”
Alles kwam weer voorbij, ik had het toch niet verwerkt, al dacht ik van wel. Het was zwaar soms maar ook bevrijdend. Eindelijk kan ik nu zeggen dat ik, samen met de Wellbutrin (HET medicijn waar ik toen zo op tegen was maar het nu graag slik), weer op de goede weg zit. Ik denk weer in oplossingen, ik zie de zon weer schijnen en ga er weer heerlijk op uit. Het gaat goed met me. De MS is er en het is zoals het is. Ga ik alweer een stapje achteruit dan is het nu eenmaal zo en zoek ik een andere manier om er mee om te gaan. Tot nu toe gaat dat goed.
Dat geeft me nog een vreselijk gevoel van tweede hands muziek maken, en dat vind ik moeilijk.
Alleen de muziek zit me nog dwars. Ik bespeelde altijd de Bas ( de grootste toeter in het orkest) met heel veel passie. Die werd te zwaar, ik kon hem echt niet meer aan. Ik bespeel nu de bariton, veel lichter en kleiner, maar ik heb nog heel veel moeite met mijn onvermogen om snel muziek te kunnen lezen, om snel dingen op te zoeken en ik vergis me zo vaak in regels. Mijn hand doet ook niet meer goed mee, heb dan wel een soort van vingercondoom om mijn vingers stroef te maken, maar toch ben ik regelmatig de ventielen kwijt. Dat geeft me nog een vreselijk gevoel van tweede hands muziek maken, en dat vind ik moeilijk. Ik moet het van mezelf 1 jaar proberen. Kan ik me er dan nog niet in vinden ga ik weer de moeilijke molen in voor mezelf om te gaan beslissen te stoppen met muziek maken.
“Ik moet het van mezelf 1 jaar proberen.”
Nou, je ziet, ik ben er nog lang niet uit, maar ik kan het wel weer handelen. Ik kan het weer aan en ga het ook aan, het is zoals het is en ik ga er voor.
Met vriendelijke groet
Marian Bohmer
FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.