De puzzelstukjes vallen op hun plek

Karin van Willigenburg

Karin is vrachtwagenchauffeur en 38 jaar oud wanneer ze last krijgt van haar linkerarm en rechterbeen. Dit begon allemaal in 2010, later blijkt dat ze wel al eerder MS (klachten) had. Hoe dat allemaal is gelopen en hoe ze ermee omgaat lees je hier.

De puzzelstukjes vallen op hun plek

Karin is vrachtwagenchauffeur en 38 jaar oud wanneer ze last krijgt van haar linkerarm en rechterbeen. Dit begon allemaal in 2010, later blijkt dat ze wel al eerder MS (klachten) had. Hoe dat allemaal is gelopen en hoe ze ermee omgaat lees je hier.

Het is weekend en ik heb ineens een raar tintelend en doof gevoel in mijn rechterbeen en mijn linkerarm brandt, tintelt als een bezetene! Wat is dit nu weer!! Omdat het weekend was toch maar de huisartsenpost gebeld. Ik kon gelijk komen en na een kort onderzoek sturen ze me door naar de SEH. Daar luistert een neuroloog naar mijn klachten.

Ineens vallen alle puzzelstukjes op hun plaats

Ja, op dit moment kan ik er nog weinig over zeggen, maar ik denk dat we maar een MRI moeten gaan inplannen. Zo gezegd, zo gedaan. Een paar dagen later moet ik me melden voor een MRI-scan. Aangezien ik deze al vaker had gehad, vanwege mijn Migraine verleden, maakte ik me weinig zorgen.

Weer een paar dagen later kwam ik bij dezelfde neuroloog voor de uitslag. Doodleuk zei ik nog tegen mijn man dat hij maar thuis moest blijven, want hij moest slapen vanwege zijn nachtdienst en ik verwachtte er weinig van. Er was toch, zoals altijd, niets te zien dacht ik nog.

Even later in de wachtkamer werd ik geroepen door de neuroloog. Kom maar gauw, want we hebben iets gezien. Nog steeds maakte ik me geen zorgen. Ik zat rustig tegenover haar toen ze vertelde dat ze MS vermoedde. Er waren littekens te zien die op MS wezen… Hoe kan dat nou. Behalve de Migraine, was ik nooit ziek.

Ergens nog een stemmetje dat het nog niet zeker was

Ik hoorde het allemaal heel nuchter aan en had nog zo’n, het zal wel loslopen, houding. Gaat u maar naar huis en heb het er met uw man over. Maar om het te bevestigen, moest er sowieso nog een Lumbaalpunctie gedaan worden. Eenmaal thuis roep ik mijn man, die dus nog op bed lag. Kom maar naar beneden, want het is niet goed.

Een paar minuten later vertel ik hem huilend dat ik waarschijnlijk MS heb. Ik was 38, vrachtwagenchauffeur en stond nog midden in het leven. Maar ergens ook nog steeds een stemmetje dat zei dat het helemaal nog niet zeker was.

Ik weet het niet meer precies, maar een paar weken later was ik weer in het ziekenhuis, maar nu voor de punctie. En in december 2010 stortte mijn wereld echt in. Mevrouw, U hebt MS en waarschijnlijk al vanaf 2003, als al niet eerder. In 2003 stond mijn linkeroog helemaal naar binnen, waarvoor ik ook al bij de neuroloog was geweest toentertijd.

Soms mis ik mijn oude leventje

En voor die tijd al klachten als tintelingen en een doof gevoel in mijn been. Ineens vallen al die puzzelstukjes op hun plaats. Inmiddels ben ik afgekeurd, wat me erg veel pijn doet. Mijn werk was mijn passie en dat mag ik niet meer doen. Gelukkig ben ik wel nog mobiel en kan ik nog goed uit de voeten.

Soms met hulpmiddelen, maar over het algemeen heb ik die weinig nodig. En kan ik mezelf nog aardig vermaken met andere dingen. Ik geniet van mijn honden en van mijn kaartochtenden in het verzorgingstehuis. En inmiddels mag ik ook intens genieten van 3 prachtige kleindochters. Soms heb ik best nog wel momenten dat ik mijn oude leventje erg mis.

Staan de tranen in mijn ogen als ik alleen maar een vrachtwagen van mijn oude werkgever zie, als ik andere vrouwen zie achter het stuur van een vrachtwagen of als ik terugdenk aan de tijd dat ik samen met mijn echtgenoot dubbelbemand op Italië, bloemen reed. Och en over mijn chauffeurstijd kan ik verhalen vertellen!! Maar wat ben ik supertrots dat ik bijna 18 jaar dat prachtige beroep heb mogen uitoefenen. Dat pakt niemand me nog af.

Laat een reactie achter op Karin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Bianca Duivenvoorde schreef:

    Misschien kun je je eens verdiepen in de hsct behandeling nu je nog zo fit bent

  • Hanny Neerings schreef:

    Ik vind het heel knap hoe je het verwerkt hebt nadat je de diagnose MS kreeg,je staat op een positieve manier nog volop in het leven,vast ee voorbeeld voor velen.
    Volop respect voor je Kanjer.

  • Monique schreef:

    Je bent een kanjer. Zoals jij hier mee omgaat, en nog steeds kan genieten van je heerlijke kleindochters en leuke dingen. Dat vind ik zo fijn om te zien.

  • Ben schreef:

    Mooiste beroep v d wereld zeker waar!!! Ik moet je vast wel eens gepasseerd zijn op de vba!!!!?

  • De Test

    Rob (1959) is nog altijd werkzaam bij de politie, waar hij lange tijd wijkagent is geweest. Eerder schreef hij Blauwe Plekken (2005) en Witte Vlekken (2012). Hij verte... › Lees meer

    Van het kastje naar de muur…

    Tijd voor een nieuw verhaal van Annelies. Haar laatste verhaal was redelijk confronterend betreffende haar zwangerschap en dan met name de tijd daarna. De heftige peri... › Lees meer