Dag lotgenootjes

Cindy

Op het verhaal over het 'EET ANDERS experiment' volgen vele reacties. Naar aanleiding van de reacties besluiten we om Cindy te vragen of zij ook een verhaal wilt schrijven over haar dieet en wat dit precies betekent. Een paar dagen later ligt er een prachtig verhaal in onze mailbox inclusief een misschien nog wel mooiere trouwfoto. Lees mee...

Dag lotgenootjes

Op het verhaal over het 'EET ANDERS experiment' volgen vele reacties. Naar aanleiding van de reacties besluiten we om Cindy te vragen of zij ook een verhaal wilt schrijven over haar dieet en wat dit precies betekent. Een paar dagen later ligt er een prachtig verhaal in onze mailbox inclusief een misschien nog wel mooiere trouwfoto. Lees mee...

Mijn naam is Cindy en ik ben eind juni dit jaar net 30 geworden. Tot vorig schooljaar werkte ik fulltime als kleuterjuf in het buitengewoon onderwijs met kindjes met een neuro- motorische beperking. Mijn diagnose MS kreeg ik net voor mijn 30ste verjaardag op 1 juni. Dat was schrikken, want 23 juli stond ons huwelijk gepland… We hadden gehoopt deze dag met minder zorgen te kunnen beleven maar daar stak mijn auto- immuunsysteem dus een stokje voor. Gelukkig zag mijn toekomstige man het nog steeds zitten om toch te trouwen en zo is alles kunnen doorgaan mits wat aanpassingen in ons dagschema. Het was werkelijk de mooiste dag uit ons leven met al onze geliefde dicht bij ons die dag. Ik ervaar ook heel veel steun van vrienden en mijn broers, zussen en ouders.

En kreeg ik de diagnose…

Mijn klachten begonnen in oktober 2014 met een gevoelsstoornis in mijn rechter arm. Omdat ik ook twee hernia’s ter hoogte van mijn nek heb werd er eigenlijk niet verder gezocht naar andere oorzaken. Na een 6 tal maanden verdwenen deze klachten ook en stond ik er eigenlijk niet meer bij stil. Tot in april 2016 een nieuwe gevoelsstoornis optrad ter hoogte van mijn romp en benen. Bij mijn dokter (en mezelf) gingen toen al alarmbelletjes rinkelen, ook omdat ik last had van zware vermoeidheid.

2 weken erna kon ik al terecht bij de neuroloog en in mei onderging ik 2 MRI’s waarop ze al snel een groot witstofletsel diagonaal in mijn beenmerg terug vonden ter hoogte van mijn nek en ook in de hersenen zagen ze een ontsteking van een bloedvat. Een lumbaalpunctie werd gedaan, ook daar werden ontstekingscellen aangetroffen en kreeg ik de diagnose… Ik kreeg een 3 daagse kuur van cortisone en na een 4 tal weken verdween gelukkig de gevoelsstoornis.

Al snel kwamen de vragen: ‘Wat nu?’ Mijn neuroloog raadde aan om zo snel mogelijk te starten met een MS remmer, eerste lijn. Dat was moeilijk voor mij, want ik nam nooit medicatie en had het al helemaal niet op spuiten… Daarom besloot ik om eerst verder te zoeken naar hoe ik mijn lichaam kon helpen, mijn immuunsysteem minder te belasten, zodat het niet steeds in ‘over drive’ hoeft te gaan.

Mijn broer is dierenarts en gespecialiseerd in voeding, hij leest ook veel over voeding bij de mens en raadde mij daarom het boek 'Grain brain' aan van Dr. David Perlmutter met Kristin Loberg. Omdat ik zelf de laatste jaren ook veel last had van mijn maag/ darmen en diarree verdiepte ik me in het boek. Op basis daarvan heb ik een gluten intolerantie test laten doen… Wat bleek dat mijn darmwanden wel degelijk ontstoken waren… Vanaf toen ben ik mijn voedingspatroon gaan aanpassen, samen met mijn broer die ondertussen zeer gespecialiseerd is bij voeding van varken en mens :).

Ter ondersteuning en aanvulling neem ik ook dagelijks supplementen

Zo kwamen we terecht bij de orthomoleculaire geneeskunde en het orthomoleculair dieet. Concreet houdt dit voor mij in: geen granen (dus ook geen maïs, spelt,…), geen slechte koolhydraten (zoals bv. aardappelen, rijst,…), geen toegevoegde suiker, geen lactose en geen peulvruchten. Mijn voeding bestaat dus vooral uit fruit/ groenten/ noten (geen pinda’s want pinda’s zijn ook een peulvrucht)/ zaden/ eieren/ vis/ kip en af en toe varkensvlees. Ook zondig ik wel eens met chocolade met 80% cacao. Ondertussen vind ik goed mijn weg in de bananen pannekoeken, granola op basis van noten/ zaden en bessen, wraps van koko’s vlees en curry,… Ter ondersteuning en aanvulling neem ik ook dagelijks supplementen zoals maca, cholrella, spirulina als ook omega 3, silenium, magnesium en vitamine D (gebaseerd op Dr. Wahls).

Dit alles om mijn insuline pijl zo stabiel mogelijk te houden (geen pieken en dalen meer die veel energie vragen van het lichaam) en geen slechte koolhydraten en peulvruchten die een ‘lekkende darm’ kunnen veroorzaken. Ik volg dit dieet voor een 80%, af en toe wordt er wel eens gezondigd met een ijsje of een choco- mouse en ja, zelfs een frietje (hoewel ik het diezelfde dag of de dag nadien altijd bekoop met extra toilet- bezoekjes…) :). Na 2 weken merkte ik al verschil. Ik kon terug beter inslapen en werd minder vaak wakker ’s nachts.

’s Morgens stond ik al iets vaker fit op dan nog doodmoe. Nu zijn we enkele maanden verder en gaat het steeds beter. Geen maag/ darmproblemen meer. Ook ben ik nu trots op mijn gezonde stoelgangproductie :). Minder last van oververmoeidheid en haast geen zenuwpijnen meer :). Natuurlijk heb ik nog wel eens een slechte dag maar dit gebeurt nu maar 2 maal per maand terwijl ik in tijd van mijn opstoot maar 2 goede dagen per maand had…

In februari staat er alvast een wandelvakantie gepland in Friesland met onze twee honden

Concreet betekend deze voeding voor mij op dit moment dat ik 4/5de kan blijven werken. Elke namiddag na het werk rust ik wel een half uurtje tot een uur (naargelang mijn lichaam hier nood aan heeft.) Wel ben ik ook gestart (in augustus) met eerste lijn medicatie. 3 keer per week een inspuiting. Ik wed nu dus eigenlijk een beetje op twee paarden… Op lange termijn weet ik natuurlijk nog niet of mijn dieet en de medicatie loont, maar nu zie ik er enkel maar voordelen van en voel ik me relatief goed, ook met MS. Ik kan elke dag een 3 tot 5 tal km. stevig wandelen met onze twee honden en mijn man. Ook de uitjes met vrienden heb ik terug stilaan kunnen hervatten. Ook de toekomstplannen en dromen durf ik nu terug voor ogen halen, rekening houdend met op tijd rust momentjes in te lassen. In februari staat er alvast een wandelvakantie gepland in Friesland met onze twee honden en wie weet wat de toekomst nog zal brengen ;-).

Ik wens jullie ook het allerbeste toe, ga op zoek naar een manier die voor jou werkt… Niet elk lichaam is hetzelfde en heeft dezelfde noden/ behoeften. Voor mij voelt het goed, ook emotioneel, het gevoel om toch een klein beetje zelf aandeel te hebben in mijn gezondheid.

Wegens privacyredenen is de naam van de schrijfster aangepast. De naam is bekend bij de redactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Merry Xmas

Het is haar gelukt. Catharina mag komend jaar starten met de HSCT behandeling. Vandaag precies 3 jaar geleden begonnen de eerste symptomen van haar MS. Na haar revalid... › Lees meer

Dagje strand deel 3 – Heimwee naar mezelf

In het laatste deel van dit hoofdstuk uit het boek Heimwee naar mezelf van R.S. Frank lezen we hoe het dagje strand van Rebecca eindigt. Als het boek daadwerkelijk ver... › Lees meer