Blog your heart out

Jolanda Lammers

Op ons verzoek om jouw blog te delen met Platform MS, kregen we vele leuke reacties. Zo ook van Jolanda. Nadat zij in 2005 de diagnose MS kreeg, begon ze al snel met het schrijven van haar verhalen. Onderstaand haar verhaal waarom zij is begonnen met bloggen...

Blog your heart out

Op ons verzoek om jouw blog te delen met Platform MS, kregen we vele leuke reacties. Zo ook van Jolanda. Nadat zij in 2005 de diagnose MS kreeg, begon ze al snel met het schrijven van haar verhalen. Onderstaand haar verhaal waarom zij is begonnen met bloggen...

In 2005 kreeg ik de diagnose MS. Niet lang daarna begon ik te schrijven. Waarom? Ik weet het eigenlijk niet. Misschien omdat het nog zo onwerkelijk was allemaal. Alles in mijn leven op zijn kop stond? Hoe dan ook, het gaf een beetje houvast in roerige tijden.

Als ik het dan opgeschreven heb ben ik het weer even kwijt.

Mijn eerste schrijfsels plaatste ik op Hyves, waar destijds veel mensen lid van waren. Later begon ik los hiervan een blog waarbij ik de linkjes van mijn schrijfsels plaatste op Facebook en Twitter.

Net na mijn diagnose knapte ik gelukkig al vrij snel weer op en kon ik mijn geliefde sport hardlopen weer oppakken. Onderwerpen van mijn blogs waren in de begintijd vooral gerelateerd aan hardlopen en MS. De eerste blogs zijn inmiddels van internet verdwenen. Ik heb deze namelijk verstuurd als manuscript naar de uitgeverij Boekscout. In 2012 is het boek Doorlopen - Hardlopen met MS van mij verschenen. Nog steeds te bestellen daar overigens.

Dat was een spannende tijd. Voor mezelf geeft dit boek ook nog een goede weergave van wat ik meemaakte en voelde de eerste jaren. Kan ik nog eens nalezen hoe het met me ging. Verder kreeg ik er ook best veel fijne reacties op. Genoeg stimulans om door te schrijven.

Onderwerpen van mijn blogs waren in de begintijd vooral gerelateerd aan hardlopen en MS.

Maar eerlijk gezegd waren het niet alleen de reacties die ervoor zorgden dat ik doorblogde. Op de een of andere manier is het voor mij om de zoveel tijd een fijn middel om mijn gedachten over het hebben van MS en de invloed hiervan op mijn leven op een rijtje te krijgen. Als ik het dan opgeschreven heb ben ik het weer even kwijt. Nadat mijn boek verschenen was heb ik nog een flinke tijd geblogd onder de naam www.msenhardlopen.blogspot.com. Omdat ik merkte dat het hardlopen me steeds meer moeite kostte en ik er misschien een keer mee zou moeten stoppen ben ik een ander blog begonnen www.beweegredenen.blogspot.com. Dit leek me een naam waar ik langer mee vooruit zou kunnen.

Ik schrijf nog steeds veel over sporten en bewegen, omdat ik daar veel voldoening uithaal. In de loop van de jaren ben ik helaas wel wat achteruitgegaan. Toch hoop ik niet dat mijn blog beschouwd wordt als de treurige teloorgang van mijn fysieke vermogen. Een soort zwanenzang, want zo is het niet bedoeld. Gelukkig lijkt dat ook mee te vallen, mensen herkennen zich in mijn zieleroerselen. Zelfs al hebben ze geen MS.

Een lastige fase dus, met perikelen die veel MS-patiënten met mij delen of achter de rug hebben.

Van enkele tientallen lezers per stukje ben ik naar een paar honderd per verhaal gegaan. En helpt het al? Haha, dat zou ik wel willen. Een veelheid van gevoelens blijft je overspoelen. Soms gaat het prima, soms gaat het waardeloos. Ik ben er vast geen beter mens van geworden. Ook alle lelijke karaktereigenschappen worden uitvergroot. Wat heeft MS me gebracht? Nou ik heb mijn vocabulaire op gebied van vieze en akelige woorden flink uit weten te breiden. Hartgrondig komen soms de meest vreselijke verwensingen naar boven. Maar verder ben ik best lief.

De laatste tijd schrijf ik veel over mijn re-integratieproces. Ik ben namelijk al bijna een jaar thuis, omdat mijn werk fysiek niet meer als passend wordt gezien. Een lastige fase dus, met perikelen die veel MS-patiënten met mij delen of achter de rug hebben. Verder nog steeds sport hoor. Sportschool, aquafysio, zwemmen, fysiotherapie. Genoeg redenen om te bewegen. Als het gaat, gaan we ervoor.

Laat een reactie achter op Jeannine Van Roon Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Jeannine Van Roon schreef:

    Hallo Jolanda,

    Volgens mij ben jij een enorme doorzetter. Ben benieuwd hoe je reïnregratie is verlopen! Drie kinderen, werken en bewegen, supercool
    En leuk om te lezen dat jij bent blijven bewegen. Ook ook ik loop hard, ( vorige jaar twee halve marathons), nu in de rustige opbouw naar de hele marathon. Ik ben 57 jaar en ik heb sinds 12 jaar RRMS. Begin van het jaar terugslag gehad van de switch medicatie en gelukkig weer terug op de Copaxone en ik kan weer hardlopen
    Hoe is het nu met jou en het sporten?
    Mvrgr,
    Jeannine Buhler

  • ArenA MoveS: Het verhaal van Hanneke

    Op 9 juli 2016 werd de allereerste ArenA MoveS gehouden. Een aantal dagen voor 9 juli deelden wij het verhaal van Hanneke. En tijdens ArenA MoveS ontmoetten wij Hannek... › Lees meer

    Een bedankje van Hilma

    We vroegen aan jullie of er mensen zijn die jullie willen bedanken. Vooral in deze koude, donkere periode is een extra bedankje geen overbodige luxe en juist een teken... › Lees meer