Blijf geloof hebben in wat zal komen

Een nieuw verhaal van Melanie. Na haar eerste verhalen stromen de reacties binnen. Een mooi moment om een nieuw verhaal te schrijven maar toch voelt het voor Melanie anders. Deze keer een andere kijk op haar leven met MS…

Accepteer zoals het is… Laat los hoe het was…

Het is alweer een poosje geleden dat ik een verhaal heb in gestuurd. De reden was eigenlijk omdat ik wel twijfelde om hier een stukje over te schrijven. Met de eerste twee verhalen voelde ikzelf dat ik al aardig met de ‘billetjes bloot’ ging. Maar toch denk ik, dat het mij maar ook vast mede MS’ers helpt om dit op papier te zetten.

De afgelopen periode is niet in mijn koude kleren gaan zitten. Afgelopen februari was het een jaar geleden toen de diagnose MS bij mij gesteld werd. Ik was hier toch wel mee bezig de periode vóór en de periode na de beruchte datum. Het hele filmpje van het afgelopen jaar spookte door mijn hoofd.. Jeetje dacht ik nog, wat is dit?? Is dit normaal? En bovenal bleef ik tegen mijzelf heel hard roepen dat ik normaal moest doen, hier niet teveel bij stil moest gaan staan. En vooral verder kijken naar de toekomst.

Wel nee, alles gaat goed joh! En ik zette mijn masker weer op…

Dat deed ik, tenminste… Dat was de bedoeling. Opeens kon ik niet meer genieten van de leuke dingen die ik deed. En bleef ik een beetje in een negatieve spiraal hangen. Ik was boos, verdrietig, hyperactief, moe en ik had nergens geen zin meer in.. Er spookte van alles door mijn hoofd.. Dit gevoel herken ik een beetje, maar dit wil ik helemaal niet. Nog harder trapte ik tegen die steen die constant de gehele dag voor mijn voeten lag… Maar die steen werd alleen maar groter en die gaat natuurlijk op een gegeven moment niet meer opzij.

Om niet teveel aan mijn omgeving in mijn sociale netwerk, aan mijn familie en op de werkvloer te laten zien, lachte ik alles weg. Hé Mel.. gaat het wel? Wat doe je vreemd? Moeten wij ons zorgen maken?? Wel nee, alles gaat goed joh!! En ik zette mijn masker weer op. Ik ging nog een tijdje zo door, want ik kan alles wel alleen verwerken. Ik ben toch degene die MS heeft? Waarom moet ik daar toch constant andere mensen mee lastig vallen? Iedereen heeft wel eens wat, en iedereen heeft het druk genoeg. Laat maar, komt wel weer goed..

Shit dacht ik!! Nu ziet iedereen dat het niet zo lekker gaat, hier moet ik wat mee…

Tot een paar weken geleden, ik had een gesprek met mijn re-integratie coach ivm het spoor 2 traject waar ik in zit. Ik word begeleid naar ander werk en ook klaar gestoomd voor de keuring van het UWV. Mijn coach heeft mijn ogen geopend… Het gaat even helemaal niet zo goed, en heeft mijn masker laten zakken. Shit dacht ik!! Nu ziet iedereen dat het niet zo lekker gaat, hier moet ik wat mee… Ik heb mijn huisarts gebeld, en ben op gesprek geweest. De huisarts vond het niet heel erg vreemd dat ik hem om hulp vroeg. “Melanie”; zei hij. “Het is niet niks. Je kan alles weg blijven stoppen, maar daar knap je niet van op.”

Na nog een tijd gesproken te hebben, is er weer besloten om even naar de psycholoog te gaan. Ik krijg hier een bepaalde ‘trauma verwerking’. De psycholoog behandelt veel mensen die ziek zijn geworden. Nare woorden he.. trauma verwerking, psycholoog, behandelt.. zieke mensen… Maar goed toch ben ik de behandeling aan gegaan. Ik kan er nog niet veel over zeggen want ik ben nog maar een aantal keer bij de psycholoog geweest. Ik ga gewoon heen, en merk wel dat het praten mij wel oplucht, dat is al fijn.

Ik kan niet wachten tot ik weer de altijd stralende, positieve en dappere Melanie word die ik altijd was.

Misschien ben ik toch niet de zeurkous die ik mijzelf vind. Er is mij belooft dat alles goed gaat komen, zolang ik maar open sta voor de therapie. Natuurlijk sta ik daarvoor open, ik kan niet wachten tot ik weer de altijd stralende, positieve en dappere Melanie word die ik altijd was. Gaat mij lukken. Kom maar op!! Want hoe dan ook… Ik ben en blijf positief! En verwacht ook geen medelijden, ik doe nog steeds leuke dingen en kan daar gelukkig echt wel weer een beetje van genieten!

Nog even over de UWV; ik heb de papieren binnen voor de WIA keuring. Eindelijk wordt dit ook in werking gezet. Het is niet dat ik uit ben op een uitkering, maar dan weet ik eindelijk waar ik aan toe ben. En kan ik mij richten op mijn toekomst. Want eh.. Ik blijf echt wel dat meisje dat heel graag wil werken, haar geld wil verdienen, enne, hele leuke dingen wil blijven doen. Nu maar hopen op een aardige keuringsarts. Spannend allemaal he..?

Nu met een andere dosering gaat dat al een stuk beter.

Ook iets positiefs. Mijn lichamelijke gesteldheid liet mij de laatste tijd ook even in de steek, zoveel zenuwpijnen. Helaas werkte mijn medicatie niet voldoende. Nu met een andere dosering gaat dat al een stuk beter. En verdere kwaaltjes… Ja die zijn er wel maar ik kan wel mijn dagelijkse dingen op een pijnvrije manier doen. Dat zijn alweer dingen waar je dan zo van kan genieten!!

“Accepteer zoals het is…

Laat los hoe het was…

En blijf geloof hebben in wat zal komen”

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

8 reacties op “Blijf geloof hebben in wat zal komen

  1. Wat…… om te lezen(kan t juiste woord niet vinden) ik heb van de week te horen gekregen dat mijn contract niet verlengd word en ik vanaf augustus werkeloos ben. Wat heel onzeker is. Was aan t opbouwen. Hoe kan ik werk zoeken wanneer wia je kent alle vragen vast wel. Hoop dat je snel weet wat de wia gaat doen en je door kan. Want werken is toch wel t fijnste. Succes gooi dat masker weg en maak er weer een echte lach vanMaaike

  2. Goed gedaan Mel …
    Schrijven kan ook al een soort van verwerking geven he … dus ik zeg vooral blijven schrijven … heel veel sterkte met alles …

  3. lieve mel zoals ik al eerder zei ik ben trots op je. Jij komt er echt wel met jouw wilskracht en doorzettingsvermogen. En ik ben heel blij dat ik het meisje heb leren kennen achter dat masker.

    veel liefs van je buurvrouw rechts
    x san

    1. Super lief, dank je wel!!

      En ik ben blij, met zo’n lieve collega die altijd een luisterend oor heeft!

      Xx buurvrouwtje van links

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *