Bevallen voor mij liever niet weer…

Annelies van der Heide

Het tweede deel van Annelies van der Heide. Na haar eerste verhaal ontvingen wij vele reacties. De verhalen van Annelies zijn pakkend en door de hoeveelheid verhalen is het ook heel boeiend om te volgen. Met trotst presenteren wij het tweede deel!

Bevallen voor mij liever niet weer…

Het tweede deel van Annelies van der Heide. Na haar eerste verhaal ontvingen wij vele reacties. De verhalen van Annelies zijn pakkend en door de hoeveelheid verhalen is het ook heel boeiend om te volgen. Met trotst presenteren wij het tweede deel!

Vanaf 2006 is het kwakkelen gewoon door gegaan. Depressie, auto ongeluk, relatie wat niet meer liep, een nieuwe relatie en een hoop stress. Maar nooit kwam MS bij mij of bij wie dan ook in de gedachten voor. Want je hebt al een diagnose gekregen dus vaak gooi je het daar dan maar op. "Het zal wel bij de fibromyalgie horen."

Het beestje heeft een naam en ik moet het accepteren en er mee leren leven.

In 2010 raakte ik zwanger van mijn dochter. Wat een top tijd heb ik toen gehad. Nergens last van.Van mij mochten ze wel speciale spuiten maken met deze hormonen er in. Behalve dan de eerste 3 maanden. Kon bijna niet meer lopen. Naar de dokter geweest nog röntgen foto's laten maken en naar een sport fysiotherapeut geweest omdat ze dachten dat ik core instability had. Maar achteraf bekeken was ik al zwanger.

Toen was het tijd om te bevallen. Oh my... nooit weer. Zal niet al te veel details vertellen voor diegene die nog wel een kinderwens hebben. Maar zonder de ruggenprik had ik het niet gered. De weeën begonnen met persweeën terwijl ik nog geen ontsluiting had. Hartslag van mijn dochter is een paar keer weggevallen. Toen ik mocht persen waren mijn persweeën weg. En begonnen ze onderling te praten over tangen en andere soort hulpmiddelen, nou, ik dacht dat niet.

Even goed mijn best gedaan, dankzij die ruggenprik en de weeopwekkers en in 3x persen was ze er uit. Al met al heeft het niet eens heel lang geduurd. De vliezen braken om half 3 's nachts. Om half 9 's morgens in het ziekenhuis en een uurtje later werd de ruggenprik gezet. En 5 voor half 1 's middags is Noa geboren. Een prachtig meisje van 48 cm en 3180 gram. Maar als je er in zit lijkt het eeuwen te duren.

Ook al zegt mijn gevoel wat anders...

Maar toen... De eerste maanden gingen nog wel maar het leek alsof de pijn en het onrustige gevoel in mijn lichaam dubbel en dwars terug kwamen. Kreeg op een gegeven moment amitriptyline voorgeschreven want dat wil nog wel eens helpen bij de pijn die je hebt met fibromyalgie. Nou bij mij werkte het dus niet. Maar ja, niet zeuren! Het beestje heeft een naam en ik moet het accepteren en er mee leren leven. Ook al zegt het gevoel wat anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

1 jaar Tysabri

Die andere Belgische schone - Saar Vleugels - schrijft maandelijks haar verhaal voor Platform MS. Vorig jaar is zij begonnen met andere medicatie, te weten Tysabri. In... › Lees meer

Het dagelijks leven

Marian schrijft over al haar mindere kanten van en met MS in haar leven. Ze maakt er het beste van maar ziet het soms gewoon niet meer zitten. Lees haar ingrijpende en... › Lees meer