Belofte maakt schuld!

Nicole Donal

Onze huismus begint rustig aan weer wat meer te fladderen. Na haar schub in april heeft Nicole toch een beste opdonder gekregen. Maar ze is terug. En zoals ze eerder heeft beloofd komt ze nu terug met haar verhaal.

Belofte maakt schuld!

Onze huismus begint rustig aan weer wat meer te fladderen. Na haar schub in april heeft Nicole toch een beste opdonder gekregen. Maar ze is terug. En zoals ze eerder heeft beloofd komt ze nu terug met haar verhaal.

Belofte maakt schuld. Vaak beloof ik dingen. Uit enthousiasme. Uit nieuwsgierigheid. Meestal kom ik de belofte vrijwel direct na. Soms ook niet.

Dan voel ik me best schuldig. Had ik het niet moeten beloven? Dus hierbij: eindelijk mijn belofte, mijn deelname aan Platform MS. Ter verdediging: toen ik volmondig "ja" zei tegen een bijdrage aan dit platform ging het allemaal wel redelijk met me. Na mijn schub in april j.l. heb ik echter zo'n flinke opdonder gehad...

Laten we beginnen bij het begin - van de openbaring van mijn MS - niet van de evolutie.

Maart vorig jaar. Mijn zicht werd plotseling slechter en slechter. Naar de huisarts gaan. Natuurlijk niet! Dit zal toch wel weer overgaan... Afijn, op aandringen van collega's toch maar naar de beste man gegaan. Via de huisarts een verwijzing gekregen naar het ziekenhuis. En sindsdien zit ik in die welbekende molen. Van het ziek zijn.

September vorig jaar de definitieve diagnose. En nu? Lekker aan het worstelen. Met mezelf. Continue jezelf tegenkomen. Op wat je niet meer kunt. Extra genieten van de dingen die nog wel lukken. Leven met de dag in plaats van verre toekomstplannen maken. Heel veel lezen. Je levensstijl veranderen. Zorgen maken. Onzeker zijn. Het is een heel proces. Vind het maar knap lastig om mezelf hier doorheen te moeten worstelen. Maar wat kun je anders?

Dwingen om de nieuwe Nicole 2.0 te accepteren. Stilstaan bij wat je nu eigenlijk wilt in je leven. Wat je nog kunt. Genieten dat je regelmatig weer een normaal gevoel hebt in je onderlijf. En hand.

Dat je de wereld weer kunt zien. Weet jij hoeveel mooie kleuren we wel niet hebben in deze wereld?! Sinds vorig jaar kan ik wel zeggen dat ik eindelijk ben gaan zien. Terwijl mijn beeld in die periode juist letterlijk op zwart stond. Kijken deed ik al wel, alleen zien niet goed genoeg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

MS. Krachtig, sterk en mooi

In onze berichtenbox op Facebook ontvangen wij een bericht van Sabrina. Ze wilt heel graag schrijven voor Platform MS. Uiteindelijk stuurt ze onderstaand verhaal. Een ... › Lees meer

Vriendschap en MS volgens Ania

Nadat wij op Facebook vroegen om verhalen van lezers met als onderwerp vriendschap, kregen wij een heel aantal verhalen. Zo ook het verhaal van Ania. Haar tip; Neem he... › Lees meer