Beertje groet de kermis!

Erik Heijkoop

Gepubliceerd: 12 september 2016

Het bijzondere van Platform MS is de enorme variatie aan verhalen en tevens de manier van schrijven. Elke schrijver/schrijfster heeft zijn/haar eigen unieke manier van een verhaal vertellen. Dat is knap. Als je daarnaast ook nog MS hebt, dan is het helemaal knap.

Beertje groet de kermis!

Erik Heijkoop (@BeertjeBrult) is een MS'er welke enorm veel moeite heeft met het schrijven van zijn verhaal. Zet hem in een rolstoel tegenover je en hij vertelt. Maar zijn verhaal op papier zetten duurt gewoon iets langer. Maar hij doet het wel weer. En daar zijn wij trots op!

Je kent het wel, de vraag; 'maare leg MS nou eens uit'

MS is de ziekte met duizend gezichten en ziekteverlopen dus het is lastig daar een persoonlijke twist aan te geven, maar ik zal mijn verhaal erin vertellen en komt er herkenbare dingen in voor.

Nu je aan mij ziet dat ik in een rolstoel zit is die vraag er niet veel meer maar een aantal jaar geleden vaak gesteld. Ik liep met een wandelstok of eerst nog een tijd zonder, toen was die vraag er soms dagelijks. Gewoon omdat MS nog te onder onderzocht is. Wordt trouwens hard aan gewerkt ! (bijv. door MoveS). En zoals ik daarin al uitspraken heb gemaakt zal ik blijven vechten tegen MS.

Een hobby van mij is kermis. Daarin kon ik het weleens goed uitleggen ging als volgt: Je kent het Funhouse he? Vol met balans verstorende geintjes waarbij je duidelijk bij elke stap moet opletten. Nou, zoiets maar dan is er continu iets wat je balans verstoort, eigenlijk ben je continu je aan het vasthouden aan iets wat je overeind houd tot er hulpmiddelen het kunnen helpen. Bezoekers zijn bij buitenkomst opgelucht en lachen de beleving ervan weg. Ik lach het weg als ik er niet in hoef.

Ik heb ze vroeger ook weleens gedaan en het is gewoon leuk en nu ik er over nadenk bijzonder hoe een "gezond" lichaam met balans kan spelen. Of ik het nu nog zou kunnen? Vast wel maar met meer vallen en opstaan dan dat ze daar zouden willen.

Wat kan je nog meer gebruiken in uitleg? Een springkussen? Een trampoline. Als kind kan je uren van die dingen genieten. Al moet je als volwassene gewoon ook even genieten van zoiets; laat het kind in je los. Maar probeer zonder houvast maar eens met MS op een trampoline op te staan. Gaat je vast niet lukken. En als, tof dat je dit kan !

Nu het toch over het kind gaat. Hoe leg je MS uit aan een kind?

Toen mijn neefje het vroeg zei ik: Mijn benen zijn ziek. Dat was/is voldoende. Je moet ze ook niet lastigvallen met die ellende. Hij zou vast nog weleens afvragen; "dan worden je benen vast toch weleens beter?" Leuk vind hij het niet zijn oom zo te zien .

De maanden na traplopen in Rotterdam (24 mei) en Arena MoveS (9 juli), nog eigenlijk vers in het geheugen; lieten me al zien hoe snel het kan gaan met MS. Had ik 24 mei nog de overtuiging dat 9 juli te herhalen en misschien het uiterste uit me te halen, was dat na zo'n 10 treden een grote klap. Stoppen deed ik niet (tuurlijk niet). Ik heb geëvenaard wat ik in Rotterdam deed en verder. Maar ik moet af van het idee dat het totaal niet te vergelijken is! Ik ben trots op de aandacht die ik MS kan geven. Trots onderdeel van MoveS ben en blijf! Ik zit vol plannen en ideetjes! MS heeft pech dat het mij heeft, toch!

Toen mijn leven zonder MS was had ook ik veel leuke hobby's (althans dat vind ik zelf ). Ik was lid van een Muziekkorps (Wilhelmus Sliedrecht ) waar veel lopen en balans gewoonste zaak van de wereld is en ik ook tot het niet meer ging ben doorgegaan ! Ik heb opgetreden met MS. Gegeven wat ik kon en meer opgeven was niet mijn optie .

Zien gelukkig maakt gelukkig!

Een uitlaatklep is kermis altijd geweest. Ik vond het werk leuk wat ik deed en niet meer kan!

Nu ik een beetje mijn leven met MS beter ingedeeld/door krijg komen die oude hobby's deels terug. Zo ben ik meerdere keren erbij geweest in binnen en buitenland bij optredens van toch ook wel mijn muziekkorps Wilhelmus. Dat deed en doet mij veel goed! Ik heb er geen woorden voor, is in mijn geval kennende een goed teken.

Kermis Tilburg is een groot evenement op kermis gebied, waarvan ik weet; die hebben een gehandicaptenmiddag. Dus 1 en 1 is soms 3 of ook vaak 2, daar geef ik me voor op! Dinsdag 26 juli 2016 was dan de dag die niets of niemand me kon afnemen. Samen met mijn maatje Martin Dekker en de reisrolstoel gingen we naar Tilburg. Het moment dat je in de lucht een attractie ziet is geweldig. "Kijk daar gaan we heen," zei ik met een grote lach op mijn gezicht. Een goede route vinden is hier makkelijker dan toen met de ArenA.

Of ik nog in een attractie ga; Geen idee! Wie weet!

Op de kermis gemeld waar we onze deelnemerskaart kregen. Veel ervan zal niet gaan meer voor mij (helaas). Eerst maar eens rondkijken. Nou ja, rondkijken... Het is 3 kilometer lint aan kermis. LOL. De middag zou tot 16:00 uur voor ons met een kaart aangepast zijn met nog een afsluiting die langer duurt. Om half 4 nog niets gedaan, jammer. Maar, daar stond die, de polyp die ik in verleden vaak heb beleefd, dat moest het worden. Hoe lastig was het in- en uitstappen. Maar wat een geweldig gevoel het te hebben gedaan! Nu is het ook Beerleefd .

Of ik volgend jaar weer zou gaan; JA! Of ik nog in een attractie ga; Geen idee! Wie weet! Geweldig om even het gevoel te hebben er bij te horen. Daarom is het fijn bij zoiets aanwezig te zijn en blijven.

Dus dat wil ik een ieder meegeven;

Laat jouw MS onderdeel zijn van jouw leven, NIET jouw leven bepalen!

Tot een volgende keer .

Veel liefs,

@Beertjebrult

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

MS & Mis(s) verkiezing 2017: Janneke Knol

Janneke Knol

Zit jij al voor de buis? Straks om 20:30 uur begint de Mis(s) Verkiezing 2017. De laatste Mis(s) Verkiezing dateert alweer van 2007. In dat jaar werd Reni de Boer winn... › Lees meer

Mijn MS verhaal

Cynthia

Dat de diagnose veel bij ons kan losmaken vertelt Cynthia aan ons in haar verhaal. Ze had het gevoel iedereen tot last te zijn met haar ziekte en belande in een depres... › Lees meer