ArenA MoveS: Het verhaal van Hanneke

Hanneke Schilperoort

Op 9 juli 2016 werd de allereerste ArenA MoveS gehouden. Een aantal dagen voor 9 juli deelden wij het verhaal van Hanneke. En tijdens ArenA MoveS ontmoetten wij Hanneke. Een heel tof moment en een uur later zien wij haar finishen na het lopen van 2500 treden! Na een voor haar zeer bewogen jaar vroegen wij haar om haar verhaal te delen over de allereerste ArenA MoveS...

ArenA MoveS: Het verhaal van Hanneke

Op 9 juli 2016 werd de allereerste ArenA MoveS gehouden. Een aantal dagen voor 9 juli deelden wij het verhaal van Hanneke. En tijdens ArenA MoveS ontmoetten wij Hanneke. Een heel tof moment en een uur later zien wij haar finishen na het lopen van 2500 treden! Na een voor haar zeer bewogen jaar vroegen wij haar om haar verhaal te delen over de allereerste ArenA MoveS...

Inmiddels alweer een jaar geleden zag ik een stukje voorbij komen over de ArenA MoveS en ik dacht dat doe ik wel "even". Dezelfde avond nog ingeschreven en me opgegeven voor de 2500 treden. Dag later besloten om maar eens op een echte trap te kijken hoe dat gaat.

Samen met hun hebben we het gedaan; 2500 treden!!

Ik deed in de sportschool aan traplopen op zo'n cardiotoestel. Ik woon in zeeland dus 5 minuutjes naar het strand en je hebt een mooie hoge trap. In de sportschool kwam ik rond de 3000 treden dus ja, dan moet die 2500 appeltje eitje zijn.

Nou dat heb ik geweten! De eerste keer bij het strand heb ik er 700 gelopen. Dit was half april en begon toch wel een beetje te zweten; dit is wel even wat anders dan op zo'n toestel!! Dat kleine stukje vanaf huis naar de trap gingen we met de auto. Zodat ik m'n energie echt in dat traplopen kon steken. Mijn moeder ging mee want na het traplopen veilig auto rijden is niet echt een optie voor mij. Ook zij ging mee de trappen op en af zodat ik niet alleen hoefde te trainen. Zo lief en wat heeft ze een conditie gekregen!!

Al snel waren we 30 tot 45 minuten bezig. Onderaan de trap is een kleine cafetaria, het mooie weer begon te komen en daarmee dus ook de toeristen. Wat hebben we moeten lachen om die verbazing op de gezichten van de toeristen te zien!! Ik denk dat ze in Duitsland nu echt denken dat die Zeeuwen ze niet allemaal op een rijtje hebben. Maar moet ik wel eerlijk bij zeggen dat er bij de meeste wel een complimentje vanaf kon als ze hoorde waarom we het deden.

Dus dat werd - hup - met de groep van hun bootcamp met z'n allen traplopen.

Ik heb heel erg veel geluk met mijn fysiotherapeute!! Zij heeft mij begeleid, hoe pak je zoiets aan, hoe bouw je op, hoe vaak train je, op welke momenten is het beste voor je lichaam etc. Ook is zij eigenaar van Polderfit die hier bootcamps geven. Dus dat werd hup met de groep van hun bootcamp met z'n allen traplopen.

De sponsoring was een heel ander verhaal. Ik had voor mezelf als doel € 100 op te halen. En het min of meer een beetje klein te houden. Oproepje op m'n Facebook en verder vooral niet te gek doen was het idee. Één van m'n beste vriendinnetjes werkt hier bij de spar. Dus ook haar baas werd gevraagd om mij te sponseren. En daar ging het 'mis'...

Samen met de spar hebben we een actiedag georganiseerd waarop we appelflappen verkochten en voor de kinderen was er een springkussen en schminken. Ook was er de mogelijkheid om mij te sponseren waarbij je dan kans maakte op 1 van de 2 verrassingspakketten. Voordat we het door hadden stond ik/we in meerdere kranten hier en wist het hele eiland (Schouwen-Duiveland) dat we een actiedag hadden om geld op te halen voor MS.

Ik denk vanaf ongeveer de 2000 treden dat ik het toch wel een beetje moeilijk kreeg.

Het klein houden was nu echt mislukt. Maar wat deed het me goed om te zien dat er zoveel mensen bereid zijn om te helpen/sponsoren. Niet alleen van het dorp maar mensen van het hele eiland, toeristen en al kwamen! Het was één groot succes!! Met zoveel lieve en positieve reacties!!

Met een heel goed gevoel konden we naar de ArenA toe. De sfeer was gelijk goed en al snel werd het drukker. De spanning liep nu wel wat op want nu moest het gebeuren. Zoveel geld op gehaald dan moet je die 2500 treden nu wel lopen. Dat ik ze niet even zou lopen was ik in de weken daarvoor al achter gekomen. Gelukkig zat er een hele leuke groep naast mij te wachten om te starten. Ik zou eigenlijk alleen lopen maar hun namen mij mee in hun groep zodat ik niet alleen hoefde. Samen met hun hebben we het gedaan; 2500 treden!! Ik denk vanaf ongeveer de 2000 treden dat ik het toch wel een beetje moeilijk kreeg. Opgeven is geen optie! Het was pittig maar ik heb het gedaan. En ik het zou het zo weer doen!! Tot volgend jaar dan maar...

Denk je nu; WOW! Dit wil ik ook meemaken! Schrijf je dan nu in op www.arenamoves.ms! Of check de Facebook pagina!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Uit een liefdevol leven weggerukt – Deel 1

Deze week brengen wij het heftige verhaal van Frank. Platform MS heeft de echtgenoot van Linda geïnterviewd. Linda is overleden op 31 j... › Lees meer

MS en kinderen

Op de vraag of er mensen zijn die hun verhaal willen delen over de diagnose MS en kinderen, krijgen we de vraag van Gonny of zij haar verhaal mag delen. We laten Gonny... › Lees meer