MRI van de hersenen

Antoinet

Vorige week vrijdag zijn we gestart met het verhaal van Antoinet. Vandaag hoofdstuk twee. Na haar Solumedrol behandeling is het tijd voor een MRI scan. Kan ze dit aan? Of wordt het haar allemaal teveel? Lees mee...

MRI van de hersenen

Vorige week vrijdag zijn we gestart met het verhaal van Antoinet. Vandaag hoofdstuk twee. Na haar Solumedrol behandeling is het tijd voor een MRI scan. Kan ze dit aan? Of wordt het haar allemaal teveel? Lees mee...

1 september 2015. Wat een ontlading toen ik voor die MRI moest plaatsnemen. Ik zei tegen een ontzettend vriendelijke assistente, dat ik eerst even moest huilen. Ze begreep het volledig toen ik mijn hele verhaal ongevraagd begon te doen. Over mijn vermeende oogontsteking, mijn zicht dat plots weg was, de oogarts, de neuroloog, de VEP, de gezichtsveldmeting, de infuuskuur, en nu dat laatste onderzoekje voor ik meer duidelijkheid zou krijgen over de hectiek waarin ik beland was. Ik vroeg haar dan ook voorzichtig wat de vraagstelling van de neuroloog was. Het antwoord: ruim onderzoek naar ontstekingen. Tja.

Ik ging er weer uit. Nu echt.

Ik herpakte mijzelf. En toen ik uit de MRI werd geschoven dacht ik; "Dit was het." Maar nee, nog wat contrastvloeistof werd ingespoten en, hup, weer terug. Even maar. Maar die laatste zes minuten had ik allemaal enge gedachten. "Wat zouden ze zien, hebben ze wat ernstigs gezien? Waarom is er iets misgegaan in m'n hoofd?" Ik ging er weer uit. Nu echt.

Ik wilde opstaan maar mijn benen hielden me nauwelijks. Gewoon ontlading, dacht ik. Huilen ook weer. De stress kwam er uit. Nu volhouden tot de 11de. Alles ging heel snel maar op deze uitslag moest ik even wachten. De assistente zei bij wijze van troost dat het wel duidelijk is, dat er iets helemaal niet goed is maar dat als er iets heel ernstig mis zou zijn, de afspraak echt naar voren gehaald zou worden.

De afsluiting van een hectische week vol onwetendheid, angst en onbegrip.

Laat een reactie achter op Greet Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Bianca schreef:

    Klopt Antoinet, het gaat in een rap tempo, hier ook veel huilen en wat was ik bang. Na drie jaar is het nog steeds niet altijd even makkelijk maar nu kan ik zeggen ik ben niet gek ik heb ms, helaas veel vrienden verloren maar ook veel nieuwe vrienden in de buurt. Heel veel sterkte Bianca en een fijn weekend.

    • Antoinet schreef:

      Hoi Bianca,

      Dank je wel voor het lezen en jouw reactie.
      Ik ben ook vrienden kwijt geraakt maar ook mijn man. Ik heb ook nieuwe vrienden gemaakt en andere vrienden meer gaan waarderen.
      Ik denk dat het goed is om af en toe de bezem door de vriendenkring te kunnen halen alleen de reden was flut.

      Ik accepteer het inmiddels. Ik ben Antoinet, ik heb MS en het is zoals het is.

      Groetjes leuk dat je meeleest!

  • Harriette schreef:

    Het lijkt zo overdreven soms, maar het lucht vaak zo enorm op om die waterlanders te laten lopen, de spanning moet eruit! Ik heb ook wat afgehuild hoor en doe gewoon met je mee! Xx

    • Antoinet schreef:

      Ja Harriette, ik voelde me echt een jankert maar ik dacht echt dat ik een oogdruppeltje zou krijgen. Het hele traject daarna in sneltrwinvaart waar werkelijk niemand aangaf waarom het allemaal nodig was, maakte mij vreselijk bang. Ik heb ook erg te doen als ik nu berichten lees van mensen in deze zoektocht….
      Dank je wel vvoor het lezen, en jouw reactie

  • Greet schreef:

    Antoinet was en is niet niks wat je allemaal plotseling meemaakte mooi geschreven

  • MS en voeding

    Karin heeft eerder geschreven over haar passie voor sport. Nu schrijft zij over voeding en MS. Wat doet voeding met jouw lichaam? Is voeding belangrijk bij de diagnose... › Lees meer

    Depressie en MS

    Marian heeft eerder een verhaal geschreven over haar depressie. Nog altijd had zij gezegd een tweede deel te gaan schrijven voor Platform MS. Nu is het er van gekomen.... › Lees meer