Maar ergens zijn we nog dezelfde…

Engelina

MS & Acceptatie

Gepubliceerd: 21 maart 2020

Een tijdje geleden deelden wij een gedicht van Engelina. De manier waarop zij haar gedichten 'dicht' zijn enorm inspirerend. En voor ons een reden om haar te vragen om speciaal voor de MS Awareness maand een gedicht te schrijven. Ze zei ja. Begeleidend bij haar gedicht kwam ook haar verhaal. Engelina is 'ook' chronisch ziek.

Maar ergens zijn we nog dezelfde…

Ik werd gevraagd om voor Platform MS een gedicht te schrijven, in het kader van de #ms awareness maand. Het blijft spannend om iets in opdracht te schrijven als het onderwerp dichtbij komt. Helaas zijn er ook jonge mensen in mijn familie die met MS en andere auto-immuunziekten te maken hebben. En zelf weet ik inmiddels ook wat chronisch ziek zijn betekent, sinds ik ruim een jaar geleden de diagnose 'een chronische vorm van bloedkanker' , te verwerken kreeg. Elk verhaal is anders, maar er zijn raakvlakken.

Wat ik kan vertellen is, dat er een grote uitdaging voor je ligt, als je deze woorden hoort:

"ᴊᴇ ᴡᴏʀᴅᴛ ɴɪᴇᴛ ᴍᴇᴇʀ ʙᴇᴛᴇʀ."

Toch heeft ziekte mijn leven verrijkt. Ik ben gegroeid als mens, ik ben veerkrachtiger geworden en zelfs een beetje wijzer. Maar ziekte heeft me ook veel afgenomen. Het besef dat je nooit meer helemaal gezond zult worden, komt hard binnen. Je onbevangenheid verdwijnt en je maakt je zorgen om de toekomst.

Samengevat is wat mij betreft het leven dus niet beter geworden, maar ook niet persé minder, wel heel anders. Het heeft me tijd gekost (en ik werk er nog aan) om mijn referentiekader aan te passen. Het besef dat ik minder energie heb, dat ik mijn dagen anders in moet delen. Mijn dromen en doelen bij moet stellen en vooral mijn prioriteiten moet herzien Als dit je enigzins lukt, dan is dit voor de meeste chronisch zieken een overwinning.

Er is dan ook niks erger dan dat anderen dit nieuwe kader niet snappen, of niet willen accepteren.

En (vaak goedbedoeld) van alles voor je invullen.

" ɪᴋ ʜᴇʙ ᴊᴇ ɴɪᴇᴛ ᴜɪᴛɢᴇɴᴏᴅɪɢᴅ, ᴡᴀɴᴛ ɪᴋ ᴅᴀᴄʜᴛ: ᴅᴀᴛ ɪs ᴠᴀst ᴛᴇ ᴠᴇʀᴍᴏᴇɪᴇɴᴅ ᴠᴏᴏʀ ᴊᴇ ᴇɴ ɪᴋ ᴡɪʟᴅᴇ ᴊᴇ ɴɪᴇᴛ ᴋᴡᴇᴛsen "
"ᴅᴀᴛ ʟᴜᴋᴛ ᴡᴇʟ ᴛᴏᴄʜ? ᴅᴇ ᴠᴏʀɪɢᴇ ᴋᴇᴇʀ ɢɪɴɢ ʜᴇᴛ ᴏᴏᴋ ᴘʀɪᴍᴀ!"
"ʜᴏᴇ ɪs ʜᴇᴛ ᴏᴘ ᴊᴇ ᴡᴇʀᴋ? ᴢɪᴛ ᴊᴇ ɴᴏg steeds ɪɴ ᴅᴇ ᴢɪᴇᴋᴛᴇᴡᴇᴛ?
ᴍᴀᴀʀ ᴊᴇ ᴢɪᴇᴛ ᴇʀ ᴢᴏ ɢᴏᴇᴅ ᴜɪᴛ! "

Alles is anders geworden, maar ergens zijn we nog dezelfde. En als dat lastig te begrijpen is, dan begrijpen we dat best.

We hebben gewoon een ander referentiekader.

En daarom een liefdevolle opmerking ter bewustwording: stel gerust al je vragen en accepteer dan het antwoord. Het is voor de chronisch zieke namelijk al een hele strijd geweest om de nieuwe werkelijkheid te accepteren. Dank je wel 💕

Engelina

engelina theunissen - gedicht - platform ms

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dagobert Duck

Catharina

De titel doet jullie waarschijnlijk aan iets heel anders denken, dat hadden wij namelijk ook. Maar na het lezen van het derde verhaal van Catharina hebben wij toch enk... › Lees meer

MS & zwanger: Het verhaal van Jody

Jody Mooij-Nanne

Wat is de kracht van schrijven? En wellicht nog belangrijker; wat is de kracht van het delen van een verhaal? We lezen het steeds meer. Van ons af schrijven. Herkennin... › Lees meer